Going back in time! Op deze dag, 8 april maar dan in 1972, kwam Après toi van Vicky Leandros binnen in de Veronica Top 40. Het nummer, geschreven door Mario Panas (haar vader Leo Leandros), Klaus Munro en tekstschrijver Yves Dessca, groeide razendsnel uit tot dé Eurovisiewinnaar van dat jaar. In Edinburgh pakte Luxemburg overtuigend de winst met 128 punten, vóór o.a.. The New Seekers met Beg steal or borrow en onze Sandra & Andres met Als het om de liefde gaat.
Het was niet voor het eerst dat Vicky Leandros deelnam aan het Songfestival. Vijf jaar eerder, in 1967, nam ze deel met ‘L`amour est bleu’. Ook toen kwam ze uit voor Luxemburg. Met die bijdrage behaalde er een vierde plaats. L’amour est bleu’ werd in Nederland een bescheiden succes, maar opmerkelijk genoeg werd het nummer in 1968 een enorme hit in Amerika. Maar dan wel in de instrumentale versie van Paul Mauriat.
Het winnende Après toi was een dramatische chansonballad waarin de zangeres haar geliefde al ziet vertrekken: “na jou blijft alleen de schaduw van jouw schaduw over”. Opvallend: het lied begon als Duitse inzending (Dann kamst du), maar werd afgewezen. Pas met de Franse tekst kreeg het zijn definitieve vorm — en meteen de jackpot.
Leandros nam het nummer in meerdere talen op, wat de internationale impact vergrootte. In Nederland haalde Après toi de nummer 1-positie in de Top 40, in het Verenigd Koninkrijk piekte het op nummer 2 en in de Amerikaanse Billboard Hot 100 bereikte het nummer 63. Daarmee werd het één van de succesvolste Songfestivalwinnaars van de jaren zeventig.
De Amerikaanse actrice Valerie Perrine is op 82-jarige leeftijd overleden in haar huis in Beverly Hills. Haar goede vriend en filmmaker Stacey Souther maakte het nieuws bekend. Perrine overleed aan de gevolgen van de ziekte van Parkinson, waar ze sinds 2015 aan leed. Ze werd geboren op 3 september 1943 in Galveston, Texas en begon haar carrière als showgirl in Las Vegas voordat ze doorbrak als actrice.
Haar grote doorbraak kwam met de film Lenny (1974), waarvoor ze een Oscar-nominatie kreeg voor Beste Actrice en prijzen won op het filmfestival van Cannes en de BAFTA. Het grote publiek kende haar ook als Miss Eve Teschmacher in Superman (1978) en Superman II (1980). Voor muziekliefhebbers is vooral haar rol in de discofilm Can’t Stop the Music (1980) relevant, de film rond de muziek van Village People met onder meer Y.M.C.A. en In the Navy. Hoewel de film destijds flopte, groeide hij later uit tot een cultfilm.
Met Valerie Perrine verdwijnt een actrice met een bijzondere Hollywoodgeschiedenis en een onverwachte link met de disco-geschiedenis.
Van Boeijen begon al jong als drummer en speelde vóór Vitesse in tal van bands, waaronder X Plus Niks, Livin’ Blues, Tee Set en vooral Supersister, waar hij zich begin jaren zeventig definitief op de kaart zette. In diezelfde periode maakte hij met Panda drie singles op Philips, waarvan meerdere nummers door hemzelf werden geschreven.
In 1975 richtte hij samen met Herman Brood Vitesse op. Na het vertrek van Brood bleef Van Boeijen de spil van de band, die uitgroeide tot een vaste waarde in het livecircuit. Het commerciële succes kwam begin jaren tachtig. Singles als Rock & Roll Band en Whole Lot of Travellin’ haalden de hitlijsten, maar de echte doorbraak volgde in 1982 met Rosalyn en Good Lookin’. In 1983 scoorde Vitesse opnieuw met Julia. Later verschenen ook Vanity Island en Ever Since I Met You, vooral succesvol in Duitsland.
Met Vitesse hield Van Boeijen de band bijna twintig jaar overeind.
Martin Buitenhuis viert vandaag zijn 57e verjaardag. Gefeliciteerd! De Nederlandse zanger, componist en tekstschrijver is onlosmakelijk verbonden met Van Dik Hout, de band die hij in 1985 samen met schoolvrienden oprichtte. Als zanger en belangrijkste tekstschrijver drukte Buitenhuis een onuitwisbaar stempel op de Nederlandstalige popmuziek.
De grote doorbraak kwam in 1994 met Stil in mij, een nummer dat uitgroeide tot een klassieker en door 3FM-luisteraars meermaals werd uitgeroepen tot beste Nederlandstalige single aller tijden. Het gelijknamige debuutalbum werd platina en leverde ook hits op als Alles of niets, Meer dan een ander en ’s Nachts in mijn dromen.
Naast Van Dik Hout was Buitenhuis succesvol met De Poema’s (met o.a.het zeer succesvolle Zij maakt het verschil en bleef hij decennialang relevant, met nieuwe muziek, grote optredens en een Gouden Harp als bekroning.
Terug in de tijd! Op 31 december, maar dan in 1981, kwam I’ll Find My Way Home van Jon & Vangelis binnen in de Nationale Hitparade. Deze sferische samenwerking tussen Yes-zanger Jon Anderson en de Griekse componist Vangelis was niet geheel toevallig. Zij leerden elkaar kennen toen Vangelis korte tijd deel uitmaakte van Yes.
In 1980 werd I Hear You Now hun eerste gezamenlijke hit. Anderson had toen net afscheid genomen van Yes na de voltooiing van het album Tormato. Met Anderson boekte Yes internationaal succes met nummers als Roundabout en Wondrous Stories. Daarnaast maakte de band klassiekers als Close to the Edge en Yours Is No Disgrace.
Het nummer I’ll Find My Way Home, dat beide mannen samen schreven, was afkomstig van de tweede single van het gezamenlijke album The Friends of Mr. Cairo. Aanvankelijk was het bedoeld als een losse single. Midden december 1981 riep Frits Spits, die net afscheid van de radio heeft genomen, het nummer uit tot Steunplaat in de Avondspits. In de Nationale Hitparade werd een prachtige nummer 2 positie behaald voor I’ll Find My Way Home. Engeland behaalde het duo de 6e positie.
Een jaar later bracht het tweetal He Is Sailing uit, maar deze bleef steken in de Tipparade. Datzelfde jaar (1983) keerde Jon Anderson terug bij Yes, wat de wereldhit Owner of a Lonely Heart opleverde. Dit nummer was geschreven door het toen nieuwe bandlid Trevor Rabin en groeide uiteindelijk uit tot de grootste hit van Yes.
Op 8 december, maar dan in 1979, kwam Viola Wills binnen in de Nationale Hitparade met “Gonna Get Along Without You Now.” Het was een onverwachte disco-doorbraak op bijna veertigjarige leeftijd, ook in Nederland. Het nummer werd oorspronkelijk geschreven door Milton Kellem en gaat terug tot 1951.
Wills gaf de evergreen een frisse, elektronische Hi-NRG-injectie: trager, zwoel, met een stevige synthbas die haar krachtige stem alle ruimte gaf. Het werkte! In Nederland klom de single tot nummer 7 in de Nationale Hitparade; internationaal zelfs tot 2 in België en nummer 3 in Nieuw-Zeeland. Ook in Engeland haalde Viola Wills de top tien.
Wills was gehuwd en moeder van zes kinderen toen Barry White haar in 1965 ontdekte. Ze werd achtergrondzangeres bij onder meer Joe Cocker en Smokey Robinson. “Gonna Get Along Without You Now” werd haar eerste hit in Nederland. Dat zou haar nog één keer lukken, met een cover van “If You Could Read My Mind,” dat door Frits Spits tot Steunplaat werd gebombardeerd en de 5e plaats haalde in de Nationale Hitparade.
Elke week staan we stil bij de Paradeplaat. Op chronologische volgorde komen de keuzes langs op Hitzound. en vandaag spoelen we terug naar 20 september1984. Op deze dag ging de TROS Paradeplaat naar Video Kidsmet Woodpeckers From Space. Het was de debuutsingle van een Nederlandse eurodisco-duo, uitgegeven in 1984 op Boni/Break Records. Het nummer, geschreven en geproduceerd door – daar heb je ze weer – oud-Catapult-mensen (Aart Mol, Cees Bergman, Elmer Veerhoff, Erwin van Prehn en Geertjan Hessing)
De single was een synthpop-bewerking van The Woody Woodpecker Song met Speak & Spell-samples en gegaleerde, kinderlijke hooks. Vocals kwamen van Bergman, Hessing en Anita & Sylvia Crooks; de iconische “Woody-lach” werd door Hessing ingespeeld. Om juridische problemen met Universal te vermijden creëerden ze mascotte Tico Tac, de “spacepecker”. De videoclip—gespeeld door Peter Slaghuis en Bianca Bonelli—werd opgenomen in het Airplane Museum (Schiphol) en versterkte de gimmick-appeal. Woodpeckers From Space was succesvol in Europa, zoals een nummer 1 notering in Noorwegen en Spanje en top 10 in Duitsland; hier bereikte de single nummer 14 in de Nederlandse Top 40.
Vandaag, op 13 november, maar dan in 1993, kwam Valensia – echte naam Aldous Clarkson – binnen in de Nederlandse Top 40 met zijn overdonderende debuutsingle ‘Gaia’. Het was geen gewone popplaat, maar een bijna symfonisch epos waarin Queen, Kate Bush en Griekse mythologie samenkwamen. Gaia, genoemd naar de godin van de aarde, schreef Valensia als eerbetoon aan ‘Bohemian Rhapsody’ – compleet met gelaagde koortjes, tempowisselingen en filmische productie.
In de Wisseloord Studio’s werkte de perfectionistische zanger wekenlang aan de opname, vooral aan de achtergrondvocalen. Zijn label Mercury werd gek van de vertraging – normaal nam een artiest in twee weken een héél album op. Toch mocht hij doorgaan, onder het dreigement “maar o wee, als het mislukt!”. Met Pim Koopman (Kayak) en John Sonneveld achter de knoppen en Robby Valentine op piano werd ‘Gaia’ de duurste Nederlandse single ooit, met een productiekost van ruim een ton.
DJ Frits Spits ontdekte het nummer en gaf het vleugels op de Nederlandse radio. ‘Gaia’ steeg naar nummer 2 in de Nederlandse Top 40, leverde Valensia een Zilveren Harp én Edison op, en verkocht wereldwijd meer dan één miljoen exemplaren – vooral in Japan, waar zelfs haarlokken van de zanger als souvenir circuleerden. Een mythisch hoogstandje uit de gouden jaren van de Nederlandse pop.
Op 31 oktober, maar dan in 1998, knalden de Vengaboys de Nederlandse Top 40 binnen met Boom, Boom, Boom, Boom!!, en Nederland was in één klap in feeststemming. De single stond vier weken op nummer 1 en verkocht meer dan 150.000 exemplaren – goed voor dubbel platina. De vrolijke Eurodanceknaller, geschreven door producers Danski en Delmundo, haalde zijn melodie deels uit ABBA’s Lay All Your Love on Me en combineerde dat met een onweerstaanbare beat van 138 BPM en een refrein dat zich in je hoofd nestelt als confetti in je haar.
De Vengaboys, toen al bekend van Up & Down en We Like to Party!, groeiden met deze track uit tot hét exportproduct van de Nederlandse dance. Ook in Engeland werd het nummer een nummer 1-hit, net als in Noorwegen, Zweden en Nieuw-Zeeland. Critici noemden het “as daft as the title”, maar wie maalt daarom als je wereldwijd miljoenen mensen aan het springen krijgt?
Boom, Boom, Boom, Boom!! was pure camp en eind jaren ’90 in één zin: kleurrijk, over the top en onmogelijk om stil bij te blijven zitten. De partybus van de Vengaboys was officieel vertrokken — en iedereen wilde mee.
Op 30 september 1972 komt Vicky Leandros binnen in de Veronica Top 40 met Ich hab’ die Liebe geseh’n, haar derde hit van dat jaar. Eerder scoorde ze al met Après toi – waarmee ze in het voorjaar van 1972 het Eurovisie Songfestival voor Luxemburg won – en Comme je suis. Het succes kwam niet uit de lucht vallen: Leandros had in 1967 al naam gemaakt met L’amour est bleu (vierde op het Songfestival).
Ich hab’ die Liebe geseh’n is de Duitstalige versie van O kaymos, een compositie van Mikis Theodorakis, bekend van Zorba de Griek. De nieuwe tekst kwam van Ralf Arnie, terwijl vader Leo Leandros opnieuw produceerde. Met zijn dramatische melodielijn en subtiele Griekse invloeden viel het nummer breed in de smaak. Het werd nummer 1 in Nederland en Oostenrijk, top 2 in Duitsland en Zwitserland en haalde zelfs in Engeland de top 40 als The Love in Your Eyes.
Haar repertoire reikte ver voorbij het Songfestival: schlagers als Theo, wir fahr’n nach Lodz en Die Bouzouki klang durch die Sommernacht werden niet alleen klassiekers in Duitsland, maar ook in o.a. Nederland en België. Wereldwijd verkocht Vicky miljoenen platen en heeft ze bijna 80 albums uitbracht. In de Nederlandse Top 40 stond ze maar liefst dertien genoteerd, onder meer met ‘Auntie’ (met o.a. Demis Roussos en Sandra & Andres) en het milieubewuste Verloren zijn we niet (1982).
