Nieuw in de TIP 40 van vandaag: Eros Ramazzotti slaat de handen ineen met niemand minder dan Alicia Keys voor een nieuwe versie van “L’Aurora”. Het blijkt een bestaand lied, maar krijgt een verrassend emotioneel tweede leven. Ooit schreef Eros het nummer voor de geboorte van zijn dochter Aurora; nu, met Alicia aan zijn zijde, groeit het uit tot een universeel verhaal over licht, liefde en nieuwe stappen.
De grootste verrassing? Alicia Keys zingt volledig in het Italiaans – en dat doet ze verbluffend goed. Geen toeval: haar overgrootouders kwamen uit Sicilië, en hoewel haar accent niet helemaal verdwijnt, spreekt ze opvallend vloeiend. De stemmen van beide artiesten mengen soepel en natuurlijk, waardoor “L’Aurora” voelt als een gesprek tussen twee werelden die moeiteloos samenvallen. Het nummer staat op Eros’ nieuwe album “Una Storia Importante” / “Una Historia Importante”, waarop nog meer grote namen opduiken, zoals Andrea Bocelli, Elisa, Giorgia en Jovanotti.
Elke week staan we stil bij de Alarmschijf. Op chronologische volgorde bespreken we vanaf 1967 bij Hitzound de keuzes. We zijn aanbeland bij 13 augustus in 1983! Op deze dag ging de Alarmschijf naarRigheira met Vamos a la playa. Het nummer werd geschreven door Johnson Righeira en Carmelo La Bionda. Was het een zonnig meezingertje over strand en zee? Vergeet het maar! Achter het zomerse refrein van “Vamos a la playa” (“Laten we naar het strand gaan”) schuilt een gitzwarte boodschap. De Italiaanse Italo-disco duo Righeira, bestaande uit Johnson Righeira en Stefano Rota, schreef in 1983 een zogenaamd vrolijk zomernummer over… de nasleep van een atoomexplosie. “De zee is blauw geworden, mensen zijn grijs,” klinkt het in het Spaans, maar met zo’n dansbare beat dat bijna niemand het doorhad.
Het nummer werd geproduceerd door de broers La Bionda, pioniers van de Italiaanse elektronische pop, en groeide uit tot een Europese zomerhit. In eigen land bereikte “Vamos a la playa” de eerste plaats, net als in Zwitserland, Argentinië en Uruguay. Hier schopte het de single tot nummer 2 in de Nederlandse Top 40, nadat het op 20 augustus 1983 tot Alarmschijf was uitgeroepen. Ook in Duitsland (nr. 3) en België (nr. 2) werd het een enorme hit.
Met zijn ironische mix van atoomangst en zomervreugde werd “Vamos a la playa” één van de meest cynische, maar ook meest aanstekelijke zomerhits van de jaren tachtig — een dansvloerklassieker met een radioactief randje.
Soms is een lied zó vreemd dat het juist daardoor legendarisch wordt. Op 6 oktober 1973 kwam Adriano Celentano’s Prisencólinensináinciúsol nieuw binnen in de Veronica Top 40, een week nadat het was uitgeroepen tot Alarmschijf. De Italiaanse alleskunner – zanger, acteur, komiek én later politicus – brak daarmee door met een nummer dat niemand écht begreep. Letterlijk niet.
Celentano schreef het nummer namelijk in een volledig verzonnen taal die moest klinken als Amerikaans-Engels. Geen enkel woord heeft betekenis, maar de groove en klank roepen meteen de sfeer op van soulvolle Amerikaanse pop uit de jaren zeventig. Volgens Celentano zelf was het een experiment om te laten zien hoe muziek mensen kan verbinden, zelfs zonder begrijpelijke woorden. En dat werkte: Prisencólinensináinciúsol is een hypnotiserend mengsel van nonsens en funk, gedragen door één enkel akkoord en een beat die James Brown niet had misstaan.
De bijbehorende performance – met Celentano in pak en de flamboyante Raffaella Carrà als dansende partner – werd op de Italiaanse televisie een cultmoment avant la lettre. Zijn vrouw Claudia Mori zong ook mee in de originele opname, die later op de LP Nostalrock (1973) verscheen.
In Nederland groeide het nummer uit tot een verrassende hit: acht weken in de Veronica Top 40, met een zesde plaats als hoogste notering. Zelfs Amerika viel voor de charme van dit fonetische kunststukje – het haalde daar kortstondig de Billboard Hot 100.
Eros Ramazzotti heeft na drie jaar weer nieuwe muziek uitgebracht! Zijn nieuwe single is zowel in het Italiaans – Il mio giorno preferito – als in het Spaans verschenen: Mi día preferido (‘Mijn favoriete dag’). Het sterke nummer werd zowel geschreven als geproduceerd door Giacomo Triglia. De 61-jarige Ramazotti, zanger, tekstschrijver, componist en muziekproducer is wereldwijd al veertig jaar één van de succesvolste Italiaanse artiesten. Hij heeft meer dan 5 miljard streams op zijn naam staan. In april maakte Eros Ramazzotti bekend dat hij in oktober begint aan zijn Una Storia Importante World Tour. De eerste show van de tour vindt plaats in de Ziggo Dome in Amsterdam.
Op 11 augustus, maar dan in 1979, maakte Gloria van Umberto Tozzi zijn entree in de Nederlandse Top 40, nadat het een week eerder verkozen was tot Alarmschijf. Voor wie het nummer vooral kent van Laura Branigan’s dampende 1982-hit: de oorsprong lag in Italië, waar Tozzi samen met tekstschrijver Giancarlo Bigazzi een zwoele, maar energieke ode aan de liefde schreef. Het verscheen op zijn gelijknamige album Gloria, en mengde Italiaanse passie met een melodielijn die zelfs een stukje Beethoven (Missa solemnis) citeert – alsof de pophemel even een klassieke blik gunde.
De net genoemde Giancarlo Bigazzi maakte voorheen deel uit van de Italiaanse groep Squallor, die vier jaar eerder ook een Alarmschijf binnen sleepte, toen voor de single ‘Bla, bla, bla’. Umberto Tozzi zelf was in 1978 doorgebroken in Nederland met ‘Ti amo’, een liefdesliedje dat behalve in Italië ook een enorme hit werd in o.a. Duitsland, Zwitserland, Zweden, Noorwegen en België.
In 1979 werd Gloria een Europese hit: vier weken op #1 in Zwitserland, ook de Spaanse vertaling schopte het tot de top, en in Nederland bleef de teller steken op een teleurstellende 29e plaats.
Laura Branigan maakte er later een totaal andere Engelstalige versie van – meer powerpop, meer jaren ’80 – die in Amerika de tweede plaats bereikte en platina ging. Dat leverde Tozzi zo nog heel wat extra royalties op. Toch heeft Tozzi’s origineel iets wat Branigan’s versie mist: een losbandige, zomerse charme, alsof het nummer rechtstreeks uit een zwoele nacht in Rome komt rollen. In 1987 nam Umberto Tozzi samen met Raf namens Italië deel aan het Eurovisie Songfestival met Gente di mare. Het duo sleepte er de 3e plaats mee binnen en groeide ook uit tot een Europese zomerhit.
Op 1 augustus, maar dan in 1992, maakte Nederland kennis met een Cubaanse charmeur die zijn carrière begon in de schaduw van Gloria Estefan. Jon Secada debuteerde die week in de Nederlandse Top 40 met Just Another Day, en zou daar niet snel meer vertrekken: de single stond maar liefst 26 weken genoteerd en bereikte de tweede plek.
Het nummer was afkomstig van zijn titelloze debuutalbum, dat eerder dat jaar uitkwam via SBK Records. Secada schreef het samen met Miguel Morejon, terwijl Emilio en Gloria Estefan de productie voor hun rekening namen. Gloria zong zelfs de achtergrondvocalen in – al was dat nauwelijks nodig, want Secada’s indrukwekkende bariton-tenorstem droeg het nummer met een mix van zwoelheid en dramatiek.
De tekst van Just another day ging over een man die zijn geliefde mist, maar zich groot probeerde te houden: “Just another day without you.” Het was deze emotionele intensiteit die het nummer zo raak maakt – zeker in een tijd waarin de Top 40 bol stond van Eurodance en housebeats.
Internationaal gezien was het ook een monsterhit: top 5 in Amerika, nummer 1 in onder meer Zweden en op de Latin charts. Maar nergens hield hij het zó hoog genoteerd lang vol als bij ons. Terecht dus, dat Jon Secada hier zijn eigen latin love affair begon.
Op 4 juli, maar dan in 1999, debuteerde Lou Bega met Mambo No. 5 in de Nederlandse Top 40, een aanstekelijke mix van latin pop en dance die zou uitgroeien tot dé zomerhit van dat jaar. Het vrolijke nummer steeg uiteindelijk door naar de nummer 1-positie in Nederland en veroverde wereldwijd de hitlijsten: nummer 1 in Engeland en een indrukwekkende derde plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100.
De basis van Mambo No. 5 gaat terug tot 1949, toen de Cubaanse muzikant Dámaso Pérez Prado het originele instrumentale mambo-nummer componeerde. Lou Bega blies het nummer vijftig jaar later nieuw leven in door er frisse, speelse teksten aan toe te voegen en het op te nemen voor zijn debuutalbum A Little Bit of Mambo. Het werd geproduceerd door een Duits team bestaande uit Goar B, Frank Lio, Donald Fact en Peter Meisel.
Met zijn aanstekelijke melodie, swingende blazers en onvergetelijke opsomming van damesnamen (“a little bit of Monica in my life…”) groeide Mambo No. 5 uit tot een wereldwijde hit en een vaste waarde op feesten en bruiloften. De bijbehorende videoclip, waarin Bega danst met retro-flappergirls, droeg bij aan de nostalgische charme van het nummer. Er verscheen zelfs een alternatieve Disney-versie die razend populair werd bij een jonger publiek.
Hoewel de single te maken kreeg met een jarenlang juridisch geschil over auteursrechten, werd uiteindelijk vastgesteld dat Lou Bega’s versie als een nieuw lied mocht worden beschouwd, mede door zijn eigen tekstuele bijdragen. Je vindt ‘Mambo No.5 op de Spotify playlist Flashback van Hitzound.
Going back in time! Op 6 juni, maar dan in 1981kwam ‘Ma quale idea’ van Pino D’Angiò binnen in de Nederlandse Top 40. Een instant oorwurm met een onweerstaanbare groove en een dikke knipoog naar de liefde, die uitgroeit tot een ware zomerklassieker. De single bereikt uiteindelijk de 3e plaats in de Nederlandse Top 40 en blijft tot op de dag van vandaag een favoriet op retrofeestjes.
De track verscheen als eerste single van zijn album …Balla! uit 1981 en werd al een half jaar eerder uitgebracht in thuisland Italië. Pino D’Angiò (echte naam: Giuseppe Chierchia) schreef het nummer zelf, met Enrico Intra als producer. De baslijn – meesterlijk ingespeeld door Stefano Cerri – deed bij velen direct denken aan “Ain’t No Stoppin’ Us Now” van McFadden & Whitehead, maar D’Angiò hield vol dat hij de groove samen met Cerri bedacht had. Dat funk en Italiaanse flair zo lekker samen konden gaan, bewees deze pionier op het vlak van Italo-disco en rap-fusion.
“Ma quale idea” – wat vrij vertaald betekent: “Maar wat een idee” – werd een Europese monsterhit. Opmerkelijk genoeg strandde de track in Italië zelf op een magere 16e plek, maar in Spanje werd het een nummer 1-hit, en ook in Zwitserland en België schoot het omhoog in de charts.
De onweerstaanbare beat liet ook later zijn sporen na. Zo samplede Madison Avenue in 1999 de baslijn voor hun wereldhit “Don’t Call Me Baby”, waarmee Pino’s invloed doorklonk in de clubscene van een nieuwe generatie. Covers kwamen van onder meer Francesco Napoli (1987), Flaminio Maphia (2005) en zelfs recent nog – in 2024 – van D’Angiò zelf samen met punkgroep Bnkr44 op het San Remo Festival. Die versie, “Ma che idea”, werd opnieuw een hit in Italië.
Going back in time! Op 28 april, maar dan in 1973, maakte de Spaanse groep Mocedades haar entree in de Veronica Top 40 met het wonderschone “Eres Tú”. Het nummer werd zowel geschreven als geproduceerd door Juan Carlos Calderón. 1973 was een sterk Songfestival jaar! Annemarie David deed voor Luxemburg goede zaken, net als ‘Power to all our friends’ van Cliff Richard voor Engeland. Spanje koos voor Mocedades met ‘Eres tu’. Het festijn vond dat jaar plaats in Luxemburg in het Nouveau Théatre. Want een jaar eerder wist Vicky Leandros voor het ministaatje de winst binnen te slepen met ‘Apres toi’. In 1973 waren de veiligheidsmaatregelen extreem vergroot. Dat had alles te maken met de deelname van Israël, dat in dit jaar zijn intrede deed. Een jaar eerder vond er tijdens de Olympische Spelen in München een gruwelijke aanslag plaats op Israëlische atleten. Er gingen geruchten, dat Ilarit, de Israëlische zangeres, tijdens haar optreden een kogelvrij vest droeg. Ook mocht het publiek tijdens het festival niet opstaan, om zo niet het risico te lopen door het beveiligingspersoneel te worden neergeschoten.
Mocedades werd al in 1967 opgericht, door een aantal studenten uit Bilbao. Destijds noemden ze zich Voces y Guitarras opgericht. Een jaar later komen ze onder de vleugels van Juan Carlos Calderón. De groepsnaam wordt dan veranderd in Mocedades. In het begin waren er acht leden: de familie Uranga (de 3 zussen Amaya, Estíbaliz en Izaskun en broer Roberto), de broers Rafaél en Sergio Blanco en verder nog José Ipiña en Francesco Panera. In 1973 waren er nog twee zangeressen en vier gitaar spelende mannen over. ‘Eres tu’ werd door Cliff Richard gezien als grootste concurrent. Dat klopte; want Mocedades eindigde uiteindelijk net boven Engeland. Maar Mocedades won het Eurovisie Songfestival niet; ze eindigden als tweede, achter Anne Marie David, die Luxemburg de tweede overwinning op rij bezorgde.
Maar ‘Eres tu’ werd op zijn manier ook een winnaar. Het nummer werd een wereldwijd succes voor Mocedades en bereikte zelfs de top 10 van de Amerikaanse Billboard Hot 100! In de Veronica Top 40 behaalde ‘Eres tu’ op nummer 3.
‘Passo Bem Solto’ – letterlijk: “lekker losjes bewegen” – klinkt als de soundtrack voor een zwoele nacht vol dans en vrijheid. Maar achter deze schijnbaar zorgeloze track gaat een slimme productie schuil. De maker? ATLXS: een 18-jarige Italiaanse producer die vooralsnog liever in de schaduw blijft. Zonder veel ruchtbaarheid breekt hij met deze single wereldwijd door – mede dankzij TikTok, waar zijn beats virale proporties aannemen.
De basis van ‘Passo Bem Solto’ leunt op een opvallende sample: het nummer Next! van NCTS, een alias van producer Max Goralczyk. Deze naam zingt pas sinds 2023 rond in de dancewereld, maar zijn stijl – een broeierige mix van ‘Brazilian Phonk’ – heeft al voet aan de grond gekregen. Denk aan pompende ritmes, vertraagde vocalen en een flinke dosis attitude.
In het originele ‘Next!’ hoor je stemmen van niemand minder dan Anitta en MC Saci. Vooral Anitta behoeft weinig introductie: de Braziliaanse superster domineert al jaren de Latijns-Amerikaanse charts en scoorde recent nog internationaal succes met Sao Paulo, haar samenwerking met The Weeknd. MC Saci, geboren als José Elias da Silva, brengt zijn herkenbare flair als rapper en zanger mee.
ATLXS heeft slim ingegrepen in de vocalen uit het origineel. De herkenbare zinnen uit Next! –”Na festa do fim de semana, só rolê bom / Ela chega e Desencana com o passo bem solto” – zijn door hem opnieuw vormgegeven, vertraagd en gemanipuleerd. Zo ontstaat zijn eigen versie!
De track verscheen via YouTube en is inmiddels doorgestoten naar de Global Charts. De virale kracht op TikTok heeft daar zeker een hand in gehad. En ATLXS? Die lijkt de smaak te pakken te hebben, want opvolger Montagem Ladrão staat al te popelen om het stokje over te nemen.
