Steve Harley & Cockney Rebel – Make Me Smile (Troetelschijf 1975)

Op 8 maart 1975 ging de Troetelschijf van Hilversum 3 naar ‘Make me smile’ van Steve Harley & Cockney Rebel. Frontman Steve schreef het nummer voor hun album ‘The Best Years of Our Lives’. Harley produceerde de song samen met Alan Parsons. Het was de eerste single van de band onder de naam “Steve Harley & Cockney Rebel”, nadat zij tot dan toe bekend stonden onder enkel “Cockney Rebel”. In juli 1974 ging de originele bezetting van Cockney Rebel uit elkaar, waarop Harley een nieuwe band samenstelde.

In ‘Make me smile’  beschreef hij zijn gevoelens over het uit elkaar gaan van de band.  Steve Harley was hier niet blij mee, en schreef vervolgens deze tekst om de voormalige bandleden een koekje van eigen deeg te geven. Oorspronkelijk was ‘Make me smile’ een langzaam bluesnummer. Nadat producer Parsons het nummer hoorde, vroeg hij aan Harley om een sneller tempo aan te houden, omdat hij vond dat het beter paste.  De “ooh-la-la-la”‘s, gezongen door het achtergrondkoor, bestond uit onder meer Tina Charles en Yvonne Keeley, is geïnspireerd door de Rubber Soul-periode van The Beatles. Toen het nummer af was, had de band er vertrouwen in dat het een grote hit zou worden. Daarin kregen ze gelijk: het werd o.a. een nummer 1 hit in Engeland. In de Nationale Hitparade behaalde ‘Make me smile’ de 5e plaats.

 

Teach-In – Ding-a-dong (Alarmschijf 1975)

Op 8 maart 1975 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Ding-a-dong’ van Teach-In. Het nummer werd geschreven door Dick Bakker, Will Luikinga en Eddy Ouwens. Met deze song vaardigde Nederland de groep af naar het Eurovisie Songfestival, dat in 1975 plaats vond in het St. Eriks Congres- en Jaarbeurscentrum in Stockholm.  Tenslotte won ABBA een jaar eerder de eerste plaats binnen met ‘Waterloo’. Negentien landen nemen deel aan dit festival, waarbij Turkije voor het eerst meedoet. Grote kanshebber voor de overwinning zijn de Britse Shadows, maar zij blijven steken op de tweede plek met ‘Let Me Be The One’.

De winst gaat namelijk naar ‘Ding-a-Dong’ van Teach-In. De concurrenten vooraf in de Nationale Finale waren Albert West en Debbie. Alle drie artiesten zongen dezelfde 3 nummers: ‘Circus’, ‘Ik heb geen geld voor de trein’ en ‘Ding-a-dong. Nadat bekend was geworden dat ‘Ding-a-dong’ het winnende lied was moest worden bepaald welke artiest eraan gekoppeld zou worden. En dat werd Teach In!

De groep mocht het Eurovisie Songfestival openen en zag, kwam en overwon! Na Engeland werd Italië derde met ‘Era’, gezongen door Wess en Dori Ghezzi.  Teach In bereikte de 3e plaats in de Nederlandse Top Veertig. ‘Ding-a-dong’ werd ook een internationaal succes. Zo behaalde het in de Britse hitparade de 13e plaats.

 

Cunningham – Norma Jean (Troetelschijf 1975)

Op 1 maart 1975 ging de Troetelschijf van Hilversum 3 naar ‘Norma Jean Wants to Be a Movie Star’ van Cunningham. Het nummer schreef John Collins Cunningham zelf en het werd zijn enigste hit in de Nationale Hitparade.  Norma Jean was de werkelijke naam van de wereldberoemde filmster Marily Monroe waar het liedje ook helemaal over gaat.  Cunningham kwam uit de stal van de muziekproducenten Dennis Lambert en Brian Potter. Verder schreef Cunningham ook voor andere artiesten, zoals countryzanger Glen Campbell.  ‘Norma Jean’ bereikte de 10e plaats in de Nationale Hitparade en was ook een hit in België, maar:  het nummer bleef net buiten de Billboard Hot 100.  ‘Norma Jean’ is te horen in de film Goodbye, Norma Jean uit 1976. Sundown Company zong het nummer toen voor één weekje de Billboard Hot 100 in (plaats 84).

 

Squallor – Bla Bla Bla Je T’Aime (Alarmschijf 1975)

Op 1 maart 1975 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Bla bla bla je táime’ van Squallor.  Dit nonsens plaatje werd geschreven door Gaetano Savio, Giancarlo Bigazzi en Mario Pace.  Het drietal was actief in de muziekindustrie, maar maakten ook samen absurdistische, satirische en politiek incorrecte albums.  Behalve Savio, Bigazzi en Pace maakte ook Alfredo Cerruti deel uit van de groep. Squallor werd in 1973 opgericht en maakten niet minder dan 14 albums, waaronder ‘Vacca’ (Koe) en ‘Uccelli d’Italia’ (Vogels van Italië).  ‘Bla bla bla je t’aime’ was te vinden op hun 2e LP ‘Palle’.  Het nummer bereikte zowaar de Nederlandse Top Veertig, maar hoger dan nummer 32 kwam het niet.

 

Grand Funk Railroad – Some Kind Of Wonderful (Troetelschijf 1975)

Op 22 februari 1975 ging de Troetelschijf van Hilversum 3 naar ‘Some Kind of Wonderful’ van Grand Funk Railroad. Het nummer werd geschreven door John Ellison en werd in 1967 voor het eerst op single gezet door Soul Brothers Six. Hun versie werd echter geen succes. Maar wel in de cover versie van Grand Funk Railroad.  Deze band ontstond uit een solide arbeidersklasse van Flint, Michigan, die een grondslag was voor een nieuwe generatie van rockers. Mark Farner (zang/gitaar/mondharmonica/toetsen), Don Brewer (drums/zang) en Mel Schacher (basgitaar/zang) vormen Grand Funk Railroad in 1969 na het uiteenvallen van “Terry Knight and the Pack”. Terry Knight werd producer van de eerste GFR platen.

Hun eerste elpee “On Time” en de tweede elpee “Grand Funk” verschenen nog in datzelfde jaar. Het meest opvallende van de groep was de rauwe blues-rock klank van de gitarist Mark Farner. Zijn stijl is een vervolg op de rockgitaarevolutie van de gitaarhelden uit de jaren zestig.  Hun doorbraak kwam tijdens het Atlanta Pop Festival. Het derde album “Closer To Home” in 1970 was anders in vele aspecten, de muziek meer gepolijst en de teksten diepzinniger. De opname van het tweede Atlanta Pop Festival in 1970 werd gebruikt voor “Live Album”.

In Nederland is Grand Funk Railroad vooral bekend geworden van de single ‘Some kind of wonderful’. In Amerika bereikte de rocktrack de 3e plaats in de Billboard Hot 100.  In de Nationale Hitparade kwam het nummer tot de 28e plaats. In 1979 kwam er een heruitgave en ditmaal kwam Grand Funk Railroad tot de 16e plaats.

 

Golden Earring – Ce Soir (Alarmschijf 1975)

Op 22 februari 1975 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Ce coir’ van Golden Earring. Het nummer is geschreven door de bandleden George Kooymans & Barry Hay en John Fenton. ‘Ce coir’ was afkomstig van de LP ‘Switch’. De album titel stond voor de verandering van de muzikale koers die de Haagse groep ging varen na succesalbum ‘Moontan’ (1973). Dit was natuurlijk het album waar wereldhit en carclassic ‘Radar Love’ op staat.

Op ‘Ce coir’ hoor je ook toetsenist Robert Jan Stips ( later the Nits). De sound van de single werd donkerder, symfonischer en experimenteler.  Toch ook weer een grote hit voor de Earring, want de single bereikt de 5e plaats in de Nederlandse Top Veertig.  Steve Harris van Iron Maiden is al jaren een trouwe fan van Golden Earring en zijn band heeft ‘Ce Soir’ gecoverd en op de plaat gezet.

 

ELO – Can’t Get it Out Of My Head (Troetelschijf 1975)

Foto: Wikipedia

Op 15 februari 1975 ging de Troetelschijf van Hilversum 3 naar ‘Can’t Get It Out of My Head’ van Electric Light Orchestra. Het was de eerste single van hun album ‘Eldorado’, dat in 1974 uitkwam. Can’t Get It Out of My Head” is geschreven en geproduceerd door frontman Jeff Lynne. ELO`s frontman pende het nummer in de voorkamer van zijn ouderlijk huis. De song zou het antwoord zijn op z’n vaders scherpe kritiek dat zijn eerdere songs geen goede melodieën zouden bevatten.

De Engelse groep werd in 1971 opgericht door Roy Wood, Jeff Lynne en Bev Bevan en kwam voort uit de sixties band The Move. In 1973 behaalden ze voor het eerst de Nederlandse hitparades met de single ‘Roll over Beethoven’, geschreven door Chuck Berry. ‘Showdown’ was daarvan de opvolger. John Lennon kon het nummer wel waarderen; hij vond ELO de rechtmatige opvolger van The Beatles.

Wood was toen al vertrokken bij de ELO; dat deed hij kort na het verschijnen van het debuutalbum in 1971. Hierna werd Lynne de onbetwiste leider van de groep. De single ‘Can`t get it out of my head’ werd de eerste top 10-hit van de groep in Amerika, waar het piekte op de negende positie in de Billboard Hot 100.  Vreemd genoeg deed deze single niks in hun eigen land. In de Daverende Dertig bereikte ELO de 20e plaats.  In 2012 bracht Lynne een nieuwe versie van “Can’t Get It Out of My Head” uit op een compilatiealbum met twaalf opnieuw opgenomen ELO-nummers.

 

Octopus – My Special Angel (Alarmschijf 1975)

Op 15 februari 1975 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘My special angel’ van Octopus. Het nummer werd geschreven door Jimmy Duncan en het stond op de LP ‘From Octopus with love’. Hun versie was een cover. ‘My special angel’ werd voor het eerst op de plaat gezet door het Sonny Land Trio (1956/ 1957).  Octopus was een Vlaams/Britse band, bestaande uit Paul Michiels, Robert Vlaeyen, Steve Davies, Phil Francis en Gerard Opdebeeck. Ze kwamen voort uit The Bats, waar ook de broer van Robert, de latere televisieproducent René Vlaeyen en Gerard Opdebeeck in speelden.

Ze kregen een platencontract bij de Vlaamse wafelbakker Sylvain Tack: hij werd de latere eigenaar van Radio Mi Amigo. Hun debuutsingle Hey na na verscheen in 1974.  Dat werd in Nederland geen hit, maar met ‘I’m so in love with you’ uit datzelfde jaar was het raak. Het was een vertaling van ‘Ik ben verliefd op jou’ van Paul Severs, die ook onder contract bij Sylvain Tack. ‘My special angel’ werd de tweede hit. Het liedje behaalde de 18e plaats in de Nederlandse Top Veertig.

 

Derek & Cyndi – You Bring Out The best Of Me (Troetelschijf 1975)

Op 8 februari 1975 ging de Troetelschijf van Hilversum 3 naar ‘You Bring Out the Best in Me’ van Derek & Cindy. Het nummer werd geschreven door Linda Creed en Thom Bell. Derek en Cindy Floyd zijn broer en zus en waren getekend bij het Philadelphia International Records. Het duo bracht slechts twee singles uit. Na deze Troetelschijf verscheen een jaar later het nummer ‘Daddy had to go’. Daarna verliet Cindy het duo en ging Derek solo verder. ‘You bring out the best in me’ behaalde geen hit notering in de Nationale Hitparade, maar maakten wel een video clip met AVRO’S TOP POP.

 

Sweet Sensation – Purely By Coincidence (Alarmschijf 1975)

Op 8 februari 1975 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Purely By Coincedence’ van Sweet Sensation. Het liedje van de band uit het Britse Manchester, leunend op de Phillysound, werd geschreven door Des Parton.  Net als de vorige hit trouwens: ‘Sad weet dreamer’. Beide liedjes waren te vinden op de LP ‘Sweet sensation’. De oorsprong van de groep lag in 1971. De Britse muzikanten Marcel King en Gary Shaugnessy uit Manchester vormden de 8-koppige formatie Sensations. In 1973 wonnen ze de tv-talentenjacht New Faces. Er volgde een platencontract bij jurylid en succesproducent Tony Hatch en een naamswijziging in Sweet Sensation. Dit, wegens gelijkheid in naam met een andere band. De eerste single ‘Snowfire’ flopte, maar met ‘Sad sweet dreamer’ behaalde groep een top tien succes. Ook met de opvolger ‘Purely By Coincedence’, die een 8e plaats bereikte in de Nederlandse Top Veertig.

 
Translate »