📀 Elke week staan we stil bij de Paradeplaat. Op chronologische volgorde komen alle keuzes langs op Hitzound en vandaag spoelen we terug naar 1 augustus 1985. Op deze dag ging de TROS Paradeplaat naar Zinno met What’s your name.
Achter Zinno zaten de Belgen Frédéric Jannin en Jean-Pierre Hautier. Ze schreven het nummer onder de namen F. Balls en H. Jempy. Hun inspiratie kwam uit de wereld van James Bond: gesproken filmfragmenten werden geknipt, herhaald en verwerkt tot een single waarin de geheim agent telkens zijn naam prijsgaf. Tegenover die bekende stem stonden de gezongen vragen van Maurane en Beverly Jo Scott: wie ben je en hoe heet je? De opgeknipte, stotterende Bond-samples riepen trouwens herinneringen op aan Paul Hardcastles 19, dat iets eerder in 1985 gesproken fragmenten tot de spil van zijn nummer 1 hit maakte.
Bonds beroemde introductie kreeg dankzij Zinno een tweede leven op de dansvloer. De single verscheen op het label Magic en bereikte in de Nederlandse Top 40 de 22e plaats. Het bleef Zinno’s enige hit in deze Nederlandse lijst.
🔔 Elke week staan we stil bij de Alarmschijf. Op chronologische volgorde bespreken we vanaf 1967 bij Hitzound de keuzes. We zijn aanbeland bij 27 juli 1984. Op deze dag viel de keuze van Veronica op Hilversum 3 op Laid Backmet White Horse.
Achter Laid Back gingen de Denen Tim Stahl en John Guldberg schuil, die het nummer samen schreven. Het stond op hun tweede album Keep Smiling, waarop ook Sunshine Reggae te vinden was. Daarmee had het duo een jaar eerder de tweede plaats in de Nederlandse Top 40 bereikt.
Die single sloeg in Amerika niet aan. Daar ontdekten dj’s juist de B-kant: White Horse. Het Amerikaanse succes bracht het Deense duo ertoe om na Sunshine Reggae ook in Europa White Horse als volgende single uit te brengen.
De titel verwees naar drugs: het witte paard werd doorgaans uitgelegd als een verwijzing naar heroïne. Vooral Amerika omarmde de single: nummer 26 in de Billboard Hot 100 en een eerste plaats in de dancechart. White Horse kwam in de Nederlandse Top 40 tot nummer 17.
📀 Elke week staan we stil bij de Paradeplaat. Op chronologische volgorde komen alle keuzes langs op Hitzound en vandaag spoelen we terug naar 25 juli 1985. Op deze dag ging de TROS Paradeplaat naar Kool & The Gang met Cherish.
Het nummer verscheen op Emergency uit 1984, het album dat ook ‘Fresh’ en ‘Misled’ voortbracht. De kiem lag op de Bahama’s, waar Ronald Bell in de Compass Point-studio aan de melodie werkte. Zanger James ‘J.T.’ Taylor voegde de woorden toe: een oproep om liefde en het leven te koesteren, omdat morgen nooit vanzelfsprekend is. Naast Bell en Taylor werden Robert Bell, James Bonnefond, George Brown, Claydes Smith en Curtis Williams als songwriters vermeld.
Die boodschap vond ook buiten Amerika gehoor. In Nederland bereikte ‘Cherish’ de vierde plaats in de Nederlandse Top 40; ook in Groot-Brittannië werd nummer vier de hoogste notering.
🔔 Elke week staan we stil bij de Alarmschijf. Op chronologische volgorde bespreken we vanaf 1967 bij Hitzound de keuzes. We zijn aanbeland bij 19 juli 1984. Op deze dag viel de keuze van Veronica op Hilversum 3 op J. Blackfoot met Taxi. Achter die artiestennaam ging John Colbert schuil, die eerder bij Stax zong in The Soul Children.
Zijn solodoorbraak kwam met een nummer dat Homer Banks en Chuck Brooks eigenlijk voor Johnnie Taylor hadden geschreven. Omdat Taylor de opname liet liggen, kreeg Blackfoot zijn kans. Banks kende hem al sinds hun schooltijd. Blackfoot vertelde later: “Ik wist dat het een hit was toen ik het voor het eerst hoorde.”
In ‘Taxi’ smeekte hij een chauffeur om haast te maken: hij had zijn geliefde bedrogen en wilde hun relatie redden voordat het te laat was. De single verscheen in 1983 op ‘City Slicker’ en bereikte in de Nederlandse Top 40 de 19e plaats.
📀 Elke week staan we stil bij de Paradeplaat. Op chronologische volgorde komen alle keuzes langs op Hitzound en vandaag spoelen we terug naar 18 juli 1985. Op deze dag ging de TROS Paradeplaat naar Ten Sharp met Japanese Lovesong.
De groep had haar oorsprong in Streets, een band die meedeed aan de Grote Prijs van Nederland. Zanger Marcel Kapteijn en toetsenist Niels Hermes speelden toen samen met bassist Ton Groen, drummer Wil Bouwes en gitarist Martin Boers. Na een platencontract bij CBS verscheen When The Snow Falls als eerste single van Ten Sharp. Japanese Lovesong was de opvolger; als componist stond de band zelf vermeld.
De keuze van de TROS ging vooraf aan de hitnotering: de single bereikte later nummer 30 in de Nederlandse Top 40. Daarna verschenen nog twee singles, maar de vijfkoppige band viel uiteen. Kapteijn en Hermes kwamen weer bij elkaar en braken in 1991 als duo onder dezelfde naam internationaal door met You.
📀 Elke week staan we stil bij de Paradeplaat. Op chronologische volgorde komen alle keuzes langs op Hitzound en vandaag spoelen we terug naar 11 juli 1985. Op deze dag ging de TROS Paradeplaat naar Aretha Franklin met Freeway of Love.
De single betekende een overtuigende comeback voor de Queen of Soul. Jeffrey Cohen en Narada Michael Walden schreven het nummer, dat verscheen op Aretha’s album Who’s Zoomin’ Who? De tekst gebruikt een autorit als uitbundige metafoor voor liefde en verlangen. Clarence Clemons, saxofonist van Bruce Springsteens E Street Band, gaf de plaat met zijn solo extra glans en speelde ook mee in de kleurrijke videoclip.
In Amerika bereikte Freeway of Love de derde plaats van de Billboard Hot 100 en stond de single bovenaan de R&B-hitlijst. Aretha Franklin ontving er bovendien een Grammy voor in de categorie Best Female R&B Vocal Performance. In Nederland bleef het succes bescheidener: de Paradeplaat bereikte de 31e plaats in de Nederlandse Top 40.
🔔 Elke week staan we stil bij de Alarmschijf. Op chronologische volgorde bespreken we vanaf 1967 bij Hitzound de keuzes. We zijn aanbeland bij 5 juli 1984. Op deze dag viel de keuze van Veronica op Hilversum 3 op Change met Change of heart.
Change was een Italiaans-Amerikaans funk- en discocollectief, dat in 1980 internationaal doorbrak met A Lover’s Holiday en The Glow of Love. Voor Change of Heart nam Deborah Cooper de krachtige zang voor haar rekening. Zij zou later ook bekend worden door haar werk met C+C Music Factory.
Het nummer werd geschreven door Jimmy Jam en Terry Lewis, die kort daarvoor uit The Time waren vertrokken en later grote successen boekten met Janet Jackson. Change of Heart was de titeltrack van het vijfde album van Change en bracht de groep opnieuw internationaal succes. De single bereikte de 16e plaats in de Nederlandse Top 40 en kwam in Groot-Brittannië tot nummer 17.
📀 Elke week staan we stil bij de Paradeplaat. Op chronologische volgorde komen alle keuzes langs op Hitzound en vandaag spoelen we terug naar 4 juli 1985. Op deze dag ging de TROS Paradeplaat naar Vanessa met Bandolero.
Vanessa is de artiestennaam van Connie Breukhoven, die begin jaren tachtig doorbrak met singles als In the Heat of the Night, Upside Down en Dynamite. Voor Bandolero werkte ze opnieuw samen met producer Martin Duiser, die het nummer schreef met Peter Schön.
De single verscheen bij EMI en kreeg Come On, Let’s Dance als B-kant. Ook dat nummer kwam van Duiser en Schön. Bandolero stond niet op een regulier studioalbum van Vanessa. De zangeres presenteerde de plaat onder meer in het populaire televisieprogramma Nederland Muziekland.
De steun van de TROS leverde slechts een bescheiden hit op. Bandolero stond drie weken in de Nederlandse Top 40 en bereikte daar als hoogste positie nummer 34.
🔔 Elke week staan we stil bij de Alarmschijf. Op chronologische volgorde bespreken we vanaf 1967 bij Hitzound de keuzes. We zijn aanbeland bij 29 juni 1984. Op deze dag viel de keuze van Veronica op Hilversum 3 op Scritti Politti met Absolute.
De Britse groep rond de Welshe zanger Green Gartside had kort daarvoor internationaal doorgebroken met Wood Beez (Pray Like Aretha Franklin). Gartside schreef Absolute zelf. De productie lag in handen van Arif Mardin, die eerder werkte met onder anderen Aretha Franklin, Chaka Khan en de Bee Gees.
De single werd opgenomen in New York en verscheen een jaar later op het tweede studioalbum Cupid & Psyche 85. Gartside liet zich in de tekst inspireren door het idee dat een absolute waarheid niet bestaat. Dat filosofische onderwerp verpakte hij in toegankelijke pop met een belangrijke rol voor synthesizers, sampling en elektronische ritmes.
De Alarmschijf bereikte uiteindelijk de 12e plaats in de Nederlandse Top 40. In het Verenigd Koninkrijk kwam Absolute tot nummer 17.
📀 Elke week staan we stil bij de Paradeplaat. Op chronologische volgorde komen alle keuzes langs op Hitzound en vandaag spoelen we terug naar 27 juni 1985. Op deze dag ging de TROS Paradeplaat naar Tina Turner met We don’t need another hero.
De single was het hoofdthema van de film Mad Max Beyond Thunderdome, waarin Turner naast Mel Gibson de rol van Aunty Entity speelde. Na haar wereldwijde comeback met het album Private Dancer maakte ze daarmee ook als actrice opnieuw indruk.
Graham Lyle en Terry Britten schreven het nummer. De tekst keek verder dan het gewelddadige Thunderdome: de kinderen uit de verwoeste wereld wilden geen nieuwe held of oorlog, maar een vreedzame toekomst. Een kinderkoor van King’s House School in Londen zong mee. Onder de jonge koorleden bevond zich de latere Engelse rugbycaptain Lawrence Dallaglio.
De single verscheen op de soundtrack van Mad Max Beyond Thunderdome. In de Nederlandse Top 40 bereikte Turner de zevende plaats. In het Verenigd Koninkrijk kwam ze tot nummer 3 en in de Amerikaanse Billboard Hot 100 tot nummer 2.
