Joel Corry x Cedric Gervais – Molly (Teaser)

Na het succes van Joel Corry’s single ‘Lionheart’ met Tom Grennan, komt de Britse DJ en producer aankomende vrijdag met de opvolger. Voor ‘Molly’ riep Corry de hulp in van Cedric Gervais. Misschien ken je deze Franse DJ en producer nog van zijn remix van Lana Del Rey’s ‘Summertime Sadness’ uit 2013, waarmee hij een Grammy Award won. Joel Corry bewerkte zijn track ‘Molly’  voor zijn show sets en lanceert de single op 9 december.

 

Cockney Rebel – Sebastian (Flashback 1973)

Credits: Beeld en Geluid,TopPop, Wikipedia

Op 1 december, maar dan in 1973, komt Cockney Rebel binnen in de Daverende Dertig met ‘Sebastian’.  Het nummer was de Britse groep is afkomstig van het album ‘The Human Menagerie’. Gek genoeg werd dit nummer in eigen land geen hit. Hoe anders was dat in Nederland! Steve Harley had al enige tijd samengewerkt met John Crocker als straatmuzikant voor zij in 1972 de band Cockney Rebel oprichtten. Als drummer werd Stuart Elliott aangetrokken, als bassist Paul Jeffreys en als toetsenist Milton Reame-James. Al na vijf optredens kwamen zij onder contract bij het platenlabel EMI.

Voor zijn succes met de band speelde Harley zijn muziek horen in de metrostations in Londen. Op zijn repertoire stond ook het liedje ‘Sebastian’. Hoewel hij het met veel enthousiasme liet horen, werd hij er niet bepaald rijk van. “Mijn gitaarkoffer was altijd leeg. Niemand wilde mij geld geven. Ze wilden traditionele folkmuziek horen,” aldus Steve.

Het tij keert als EMI de groep onder zijn hoede neemt. Met producer Neil Harrison, een professionele studio én een 40-delig orkest plus een 24-delig koor neemt de groep het nummer ‘Sebastian’ op. Het resultaat was verpletterend.  Steve Harley vertelt: “Ik kan me herinneren dat ik tranen in mijn ogen kreeg. Ik was net 22 jaar en stond 6 maanden daarvoor in de metrostations. Eerst stond ik alleen met een akoestische gitaar in een metrostation en ineens stond ik met een orkest en een koor in een studio. Ze maakten het zo mooi. Dit had een krachtig effect op mij.”  De debuutsingle ‘Sebastian’ bereikte de 2e plaats in de Daverende Dertig.

 

Fleetwood Mac’s Christine McVie op 79-jarige leeftijd overleden

Credits: Warner Bros, Wikipedia

Fleetwood Mac’s Christine McVie is op 79-jarige leeftijd overleden. Dat nieuws maakt haar familie zojuist bekend. De Britse zangeres kende je als één van de twee zangeressen van Fleetwood Mac. Ze verliet de groep in 1998 na 28 jaar en keerde in 2014 terug.

McVie sloot zich in 1970 aan bij Fleetwood Mac. Muzikale ervaring had Christine al voor haar toetreding tot de groep: zij maakte vanaf 1964 deel uit van Chicken Shack, die in Nederland succesvol was met de single ‘I`d rather go blind’. In 1967 verliet Christine Perfect verliet deze groep.  Christine Perfect werd Christine McVie: ze trouwde met John McVie van Fleetwood Mac.

De band werd in 1967 opgericht Peter Green samen met zijn voormalige collega Mick Fleetwood op. Voor 1975 scoorde de groep classics zoals ‘Albatross’, ‘Need Your Love So Bad’ en de nummer 1 hit “Oh Well”, dat als eerste alarmschijf werd gekozen door Veronica in 1969.

Na het vertrek van Peter Green trokken drummer Mick Fleetwood en bassist John McVie de muzikanten Christine Perfect, Lindsey Buckingham én Stevie Nicks aan. Het verhaal gaat dat Nicks alleen werd aangenomen door Fleetwood, omdat hij Buckingham graag in zijn gelederen zag. Met het album ‘Fleetwood Mac’ scoorde de band in de nieuwe samenstelling een enorm succes. De single ‘Rhiannon’ is uitgegroeid tot een al time classic. De opvolger ‘Rumours’(1977) werd het artistieke hoogtepunt en tegelijkertijd een bestseller, met meer dan 40 miljoen verkochte platen.

De nummers ‘Don`t Stop’, ‘Songbird’ en ‘You Make Loving Fun’ van dit album waren van haar hand. In 1990 besloot ze uit de groep te stappen. Op muzikaal gebied deed ze een tijdlang niets meer. Ze werd in 1997 nog een keer overgehaald om met de band op tournee te gaan en ze trad ook nog een keer op toen Fleetwood Mac in 1998 toetrad tot de Rock and Roll Hall of Fame. In 2004 bracht McVie nog een soloalbum uit, ‘In The Meantime’.

Sinds 2014 is Fleetwood Mac weer bij elkaar, al is Lindsey Buckingham opnieuw uit de groep gezet. Hij werd vervangen door Neil Finn (Crowded House) en Mike Campbell (afkomstig van Tom Petty & the Heartbreakers).  Op 22 juni dit jaar verscheen Christine’s  plaat ‘Songbird A Solo Collection’, waar ook haar laatste single ‘Slow down’ op te vinden is. De band reageert bedroeft op het overlijden van McVie. “Er zijn geen woorden om haar overlijden te beschrijven. Ze was uniek en onvoorstelbaar getalenteerd. Ze was de beste muzikant die een band in haar gelederen kon hebben en wij hebben geluk gehad dat wij met haar mochten werken.”  Christine McVie overleed na een kort ziekbed in het ziekenhuis.

 

Circa Waves – Carry You Home

Credits: Lewis Vorne, PIAS

Indie-rockers Circa Waves  droppen een nieuwe single én video: ‘Carry You Home’. Het nummer gaat in premièr tijdens BBC Radio 1’s show van Clara Amfo. De track is de opvolger van ‘Do You Wanna Talk’. Beide nummers staan op het aankomende vijfde studio album ‘Never Going Under’. Frontman Kieran Shudall zegt in een statement over het album:  “Never Going under speaks to that uniquely modern phenomenon of genuinely not knowing what type of world our kids are going to find themselves in in 30 years. Physically, environmentally, politically we are completely in the unknown. That scares us all but ultimately we know we can never give up on the future because how can you? The songs on the album are written differently from the previous work we’ve put out. They are written from the perspective of my son and also from my own current experience of the climate today. Het album komt uit op 13 januari 2023.

 

Crystal Waters viert haar 61e verjaardag

Credits: Elvert Barnes, Wikipedia

Vandaag viert Crystal Waters haar 61e verjaardag. Gefeliciteerd! De Amerikaanse brak in 1991 door met haar debuutsingle ‘Gypsy Woman’ (She’s homeless), dat in Nederland een nummer 1 hit werd. Voor die tijd werkte ze als medewerkster van de FBI in Washington. Samen met producers van the Basement Boys nam ze in het begin van de jaren negentig enkele demo’s op, waaronder ‘Gypsy Woman’. Dankzij het la la dee la da da-refrein werd het onverwacht een wereldhit.

Dat overviel haar producers nogal. Terwijl de zangeres op tournee was in Europa, stelden ze haastig haar album ‘Surprise’ samen uit het beperkte aantal demo’s dat de zangeres met hen had opgenomen. Begrijpelijk dat Waters niet blij was van het raffelwerk. Toch werd de opvolgende single ‘Makin’ Happy’ een bescheiden internationale hit.

In 1994 volgde de hit ‘100% Pure Love’ van het album ‘Storyteller’. De single werd Alarmschijf en bereikte in de Nederlandse Top Veertig de elfde plaats. In Amerika stond ‘100% pure love’ 42 weken in de Billboard Hot 100. In haar eigen land werd ‘Say… If You Feel Alright’ nog een top 40 hit, maar in nederland bleef verder succes uit. Toch zou Crystal succes smaken, dankzij verschillende clubhits. Zo bereikte in 2003 de single ‘My Time’ met Crystal de Britse Top 40. In 2007 scoorde ze met Alex Gaudino ook nog een hit met ‘Destination Calabria’.

 

Chi Coltrane viert haar 74e verjaardag

Foto: Rob Mieremet , Anefo – Wikipedia

Vandaag viert Chi Coltrane haar 74e verjaardag.  Gefeliciteerd! Ze had al vroeg interesse in muziek en begon op haar zevende met het bespelen van de piano en kon op haar twaalfde al acht instrumenten bespelen. Haar favoriete instrument is de piano waarmee ze God wilde vinden. Niet toevallig dat haar grootste hit over een profeet zou gaan.  Over haar jeugd vertelde Coltrane in een eerdere tv-uitzending van de top 2000:  “Ik begon op m’n zevende met pianospelen. Het is een gave van God. Op m’n twaalfde speelde ik acht instrumenten en trad ik voor het eerst op. Toen besloot ik één instrument te kiezen om me in te bekwamen. In plaats van meerdere koos ik er eentje: de piano. Ik wist twee dingen zeker in m’n leven. Het eerste was dat ik een beroemd pianiste zou worden. Het tweede was dat ik God moest vinden. Dat wist ik van kleins af aan. Ik riep altijd dat ik een beroemd pianiste zou worden”.

Op 12 jarige leeftijd gaf de Amerikaanse haar eerste concert. Tijdens haar studie aan een muziek school in Los Angeles verdient ze wat bij als zangeres in clubs. In 1970 verhuist ze naar Chicago en richt de band Chicago Coltrane op. Tijdens één van de concerten wordt ze als zangeres ontdekt door platenlabel CBS. Haar debuutalbum ‘Chi Coltrane’ kwam in 1972 uit en met de single ‘Thunder and Lightning’ beklimt Coltrane voor het eerst de Amerikaanse Top 100.

In Nederland flopte het nummer. De opvolger maakte alles goed: “Go Like Eijah”(daar heb je die profeet weer) bereikt in het voorjaar van 1973 de 1e plaats van de Veronica Top Veertig. Chi Coltrane over haar hit: “ ‘Go like Elijah’ geeft de mensen hoop, vind ik. Misschien lezen ze de Bijbel en zien ze dat ze niet begraven hoeven te worden. Dat er een andere weg is. Dus misschien gaan we wel zoals de profeet Elia als we dat willen en er wat voor over hebben”. Gek genoeg bracht CBS het nummer niet uit in Amerika. De follow-up single “You Were My Friend” van Coltrane bereikte net niet de top tien in Nederland.

Daarna neemt haar succes geleidelijk af. Ze studeert in 1973 aan de ‘Salter School of Music’ in Los Angeles. In 1975 verschijnen twee verzamelalbums, gevolgd door een studio album in 1977: ‘Road To Tomorrow’ (1977). Daarna verhuist ze naar Europa, waar ze haar 4 volgende albums maakt. Vanaf 1991 woonde ze in Zürich, waarna ze in 1993 terugkeert naar haar geboorteland, waar ze in Los Angeles een opnamestudio begon. In 1996 verscheen haar verzamelalbum ‘Chi Coltrane’s Golden Classics’. In 2009 keerde Chi Coltrane terug op de bühne met het album ‘Yesterday, Today and Forever’, dat een compilatie is van haar werk vanaf 1982 en ook enkele nieuwe nummers bevat. In oktober 2014 gaf de toen 65-jarige Coltrane negen concerten in Nederland, onder andere in Hedon in Zwolle en Luxor in Arnhem.

 

Chris Koerts (Earth & Fire) op 74-jarige leeftijd overleden.

Credits: Beeld en Geluid, AVRO, Wikipedia

Zojuist is bekend geworden dat Chris Koerts, voormalig gitarist van de Haagse band Earth & Fire, is overleden. Zijn echtgenote maakte het treurige nieuws bekend aan Omroep West. Koerts werd afgelopen zomer ernstig ziek. Chris werd geboren in Leiden. De gitarist, componist en producer begon op veertienjarige leeftijd met zijn tweelingbroer Gerard een duo: The Singing Twins. Met verschillende musici en via The Swinging Strings en Opus Gainfull evolueerde de groep uiteindelijk tot Earth & Fire. In september 1969 kwam Jerney Kaagman als zangeres bij de Haagse popgroep.

Earth & Fire brak in 1970 door in de Veronica Top Veertig met de single ‘Seasons’, geschreven door Golden Earring-gitarist en -zanger George Kooymans. Het nummer bereikte een tweede plaats in de Veronica Top Veertig.  Daarna werden Chris en Gerard de drijvende kracht achter de groep. Nog in hetzelfde jaar schreven de broertjes Koerts de hitsingles ‘Ruby is the one’ en ‘Wild and exciting’ voor Earth & Fire. Met het album ‘Song of the Marching Children’ bracht de groep een van de eerste Nederlandse conceptalbums uit.

Met Jaap Eggermont als producer maakte Earth & Fire in 1972 voor het eerst een nummer één-hit: ‘Memories’. Ook in de daaropvolgende jaren scoorde de band een aantal hits, waaronder ‘Maybe tomorrow, maybe tonight’ (1973) en ‘Love Of Life’ (1974). Ook buiten Nederland begon belangstelling te ontstaan voor de muziek van Earth & Fire. De daaropvolgende jaren werden er nog een paar albums en singles uitgebracht, met wisselend succes.

In 1978 werd Frits Hirschland manager, en kwamen er een nieuwe bassist Bert Ruiter (ex-Focus) en drummer Ab Tamboer. Polydor keurde echter in 1979 de demo’s voor het album ‘Reality Fills Fantasy’ af. Met de single ‘Weekend’ scoorde Earth & Fire echter een grote internationale hit. Daar droeg het blauwe sensuele broekpak van Jerney zeker aan bij. Alleen al in Nederland werden er meer dan 100.000 singles van verkocht en bereikte het hier de eerste plaats. Het leverde de groep de Conamus Export prijs op. (1980)

In datzelfde jaar echter verliet Chris de band om musicologie te gaan studeren. Met broer Gerard en Marcel van der Lans nam hij in diens ML sound recording Studio in Den Haag de plaat ‘Frames’ op. Deze werd onder de naam Earth and Fire Orchestra uitgebracht. Kort na het uikomen van het album ‘In a state of flux’(1982) valt Earth & Fire uit elkaar.

In de periode 1987 – 2004 komt Earth and Fire weer bij elkaar, maar zonder Chris en Gerard Koerts. Zij werden vervangen door Ton Scherpenzeel uit Kayak (toetsen), Jons Pistoor (ex-Sammy Soul Set, toetsen) en Age Kat (gitaar, ex-Frog). De broers Koerts storten zich via een eigen-beheer album, uitgebracht als het Earth And Fire Orchestra, op de ontluikende new age muziekmarkt.  In 2019 overleed Gerard Koerts in Perpignan. Hij leed aan logproblemen.  Net als zijn broer Chris woonde hij de laatste jaren in Frankrijk. Samen speelden ze in de band The French Connection. Chris overleed dinsdag op 74-jarige leeftijd.

 

Chicago – Baby, What A Big Surprise (Alarmschijf 1977)

Op 10 september 1977 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Baby what a big surprise’ van Chicago. Het nummer is geschreven door frontman  Peter Cetera en het stond op Chicago`s LP ‘Chicago XI’. De band, rijk aan blazers, werd begin 1967 opgericht. Aan het eind van dat jaar wordt de groep versterkt  door bassist/zanger Peter Cetera. Aanvankelijk opereerde de band onder de naam Chicago Transit Authority. Niet voor lang!  Na het debuutalbum moest de naam op last van de echte Chicago Transit Authority worden verkort tot Chicago.

De groep scoorde al vroeg in hun carrière met grote hits in Amerika, zoals ‘‘Make me smile’ en ‘Saturday in the Park’. Met ‘I`m a man’ scoorde Chicago in 1969 hun eerste hit in de Veronica Top Veertig. Ook ’25 or 6 to 4’ was een behoorlijke hit.  Het grote succes voor Chicago in Nederland kwam met het ook door Peter geschreven ‘If you leave me now’. Het werd in 1976 een nummer 1 hit. Daarna volgde ‘Wishing you were here’ (1977) en ‘Baby what a big surprise’. De single bereikte de 4e plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100. In de Nederlandse Top Veertig belandde Chicago op nummer 3.

 

Claude – Ladada (Mon Dernier Mot)

Claude is een nieuw poptalent, die deze week helemaal in de picture staat op de radio. Bij 100%NL is zijn debuutsingle ‘Ladada’(Mon dernier mot) uitgeroepen tot de Hit van 100. Bij de collega’s van Radio 538 is Claude’s debuut deze week verkozen als de nieuwe Favourite.  Het waren platenlabel Cloud 9 Music en muziekzender XITE, die samen op zoek gingen met producers Arno Krabman en Joren van der Voort. Twee heel succesvolle producers, ook: Arno Krabman is medeverantwoordelijk voor hits als ‘Blijven Slapen’ van Maan en Snelle en ‘Als Het Avond Is’ van Suzan en Freek. Joren van der Voort produceerde tracks als ‘Hij Is Van Mij’ van Kris Kross Amsterdam, Maan, Tabitha en Bizzey.

Samen gingen ze op zoek naar hét nieuwe poptalent van Nederland. Na een lange zoektocht en verschillende auditierondes werd Claude uitgeroepen tot dé winnaar! De sound van ‘Ladada’(Mon dernier mot) doet sterk denken aan het werk van Stromae.

 

Conny Vandenbos – Een roosje, m’n roosje (Flashback 1974)

Foto: Hans van Dijk, Anefo, Wikipedia

Op 26 oktober, maar dan in 1974, komt Conny VandenBos binnen in de Nederlandse Top Veertig met ‘Een roosje, m’n roosje’. Het nummer werd geschreven door Jud Shrunk en later voorzien van een Nederlandse tekst door Gerard den Braber. Producer van de single was Eric Boom. Jud Strunk bracht het liedje in 1972 zelf als eerste uit als ‘Daisy, a day’, waarmee hij de 14e plaats bereikte in de Billboard Hot 100 en in Australië prijkte het liedje zelfs op nummer 1. Voor Conny betekende ‘Een roosje, m’n roosje’ een heuse comeback. Het was bijna tien jaar na haar eerste hit ‘Ik Ben Gelukkig Zonder Jou’ dat de zangeres weer in de Nederlandse Top Veertig staat.

Eerder in 1974 stapte Conny over van platenmaatschappij Phonogram naar Basart Records International. Het eerste resultaat werd de LP ‘Een Vrouw Van Deze Tijd’. De eerste single, ‘Tjeukemeer’, kabbelde nog geruisloos voorbij. Maar haar carrière kreeg een boost dankzij de opvolger ‘Een Roosje, M’n Roosje’. Het werd haar grootste hit in de jaren zeventig. De single bereikte de 7e plaats in de Nederlandse Top Veertig.

 
Translate »