Going back in time! We blikken terug op 20 februari, maar dan in 1982. Op deze dag kwam Maid of Orleans (The Waltz Joan of Arc) van Orchestral Manoeuvres in the Dark (OMD) binnen in de Nationale Hitparade. Het intro heeft iets heel bijzonders: een walsritme met trommelslagen, gecombineerd met doedelzakklanken uit een stokoude synthesizer. De maatsoort van de single was zeer gedurfd in een periode waarin disco de trend was.
Frontman Andy McCluskey koos in de song bewust voor de historische figuur Jeanne d’Arc, de Franse volksheldin die een belangrijke rol speelde in de Honderdjarige Oorlog. McCluskey was gefascineerd door haar levensverhaal en besloot een nummer aan haar te wijden. Hij schreef het lied op de 550e sterfdag van Jeanne d’Arc. De track was afkomstig van het album Architecture & Morality, waarop ook het nummer Joan of Arc staat. Dat zorgde voor verwarring, waardoor de titel Joan of Arc (Maid of Orleans) uiteindelijk werd aangepast naar Maid of Orleans (The Waltz Joan of Arc).
McCluskey omschreef Maid of Orleans als ‘onze Mull of Kintyre’, verwijzend naar de grote hit van Wings met Paul en Linda McCartney. Behalve dat beide nummers nummer 1-hits werden, speelt ook de doedelzak in beide songs een prominente rol. Het verschil is dat OMD het doedelzakgeluid produceerde met een mellotron. In zekere zin is de mellotron een mechanische voorloper van de sampler. Maid of Orleans behaalde in Engeland de 4e plaats. In Spanje, Duitsland en Nederland bereikte OMD de eerste plaats.
De Britse zangeres Olivia Dean is bij de Grammy Awards 2026 uitgeroepen tot Best New Artist. Die winst dankt ze vooral aan haar recente album The Art of Loving, dat haar definitieve doorbraak markeerde. Met die plaat zette Dean internationaal de toon: het album werd breed geprezen en leverde haar stevige streamingcijfers en uitverkochte shows op.
Singles als Man I Need en So Easy (To Fall In Love) groeiden uit tot publieksfavorieten en krijgen veel airplay. Maar ook Nice to each other werd afgelopen jaar een grote top 10 hit in de Hitzound 30. In haar dankwoord benadrukte Dean haar achtergrond als kleindochter van immigranten: “I’m a product of bravery.”
Ook andere artiesten boekten succes. Kendrick Lamar won meerdere Grammy’s en brak het record voor meeste prijzen door een hiphopartiest. Bad Bunny schreef geschiedenis met het eerste Spaanstalige Album of the Year. Voor Nederland was er goed nieuws: producer Roselilah won een Grammy voor haar bijdrage aan Luther van Kendrick Lamar en SZA.
Met Baby Steps levert Olivia Dean een ingetogen maar trefzekere soultrack af, die perfect past binnen de lijn van haar tweede album The Art of Loving. De song, inmiddels opgepikt door BBC Radio 1 en daarmee in Engeland haar volgende single, draait om het moeizame herstel na een relatiebreuk. Geen grote drama’s, maar het besef dat vooruitgaan soms niet meer is dan blijven staan.
Muzikaal leunt Dean op warme, klassieke soulinvloeden à la Marvin Gaye. De sobere productie van vaste partner Bastian Langebæk laat haar stem volledig dragen, waardoor de emotie ongeforceerd binnenkomt.
Olivia Dean groeide op met uiteenlopende muzikale invloeden, van Broadway en gospel tot Carole King, Al Green, Angie Stone en Lauryn Hill. Op haar vijftiende werd ze toegelaten tot de BRIT School, later zong ze achtergrond bij Rudimental, al lag haar ambitie bij het zingen van de melodie. Haar EP OK Love You Bye (2019) leverde haar een EMI-contract op. Debuutalbum Messy (2023) werd genomineerd voor de Mercury Prize en bracht vier Britse Top 40-hits voort.
Binnen The Art of Loving – met eerdere hoogtepunten als Nice To Each Other (nummer 2 in de Hitzound 40), de nummer 1 hit Man I need en So Easy (de nieuwe Alarmschijf) lijkt Baby Steps de volgende hit te gaan worden voor Olivia Dean. Vers toegevoegd op high rotation (A list) van BBCRadio 1!
Jerry Kasenetz, de Amerikaanse producer die samen met Jeff Katz de bubblegumpop definieerde, is op 6 december overleden in een ziekenhuis in Tampa. Hij werd 82 jaar. De doodsoorzaak was complicaties na een val in zijn woning. Het nieuws werd pas later bekendgemaakt.
Met Katz vormde hij Super K Productions, verantwoordelijk voor een reeks “insidiously catchy” hits die zich bewust afzetten tegen de ernst van de late jaren-60 rock. Hun eerste grote succes was Little Bit O’ Soul van The Music Explosion, dat #2 haalde in de Amerikaanse hitlijst. Bij Buddah Records vonden ze hun gouden formule: korte, suikerzoete singles, geschreven door jinglecomponisten en uitgevoerd door studiobands.
Kasenetz & Katz scoorden hun eerste grote succes met Little Bit O’ Soul van The Music Explosion, waarna ze bij Buddah Records hun handelsmerk verfijnden: onweerstaanbaar simpele, catchy singles, vaak ingezongen door studiobands. Klassiekers als Simon Says (1910 Fruitgum Company), Yummy Yummy Yummy en Chewy Chewy (Ohio Express) en Gimme Gimme Good Lovin’ (Crazy Elephant) bepaalden het geluid van een hele generatie tieners. Ook Nederland werd bereikt, onder meer via The Kasenetz-Katz Singing Orchestral Circus in de Tipparade. Katz claimde zelfs de term “bubblegum” te hebben bedacht: muziek voor jonge tieners, licht en verslavend als kauwgom.
Buiten bubblegum bewees Kasenetz zijn veelzijdigheid met Black Betty van Ram Jam, een wereldwijde top 10-hit in 1977, ook in Nederland! Zijn nalatenschap is die van een producer die luchtigheid en commercieel instinct tot popgeschiedenis verhief.
OneRepublic is terug met Give Me Something, het gloednieuwe thema van het aankomende RPG Arknights: Endfield, dat op 22 januari 2026 uitkomt voor PlayStation 5, Windows en mobiele apparaten. Het nummer, geschreven en geproduceerd door Ryan Tedder, Brent Kutzle en Simon Oscroft, ging op 11 december 2025 in première tijdens de trailer van de game op The Game Awards. De bijbehorende muziekvideo mixt dynamisch de energie van de band met spectaculaire gamebeelden.
Frontman Ryan Tedder deelde op de socials: “Deze samenwerking is ontstaan uit Honestly, onze fan van het spel en videogames in het algemeen. We zijn muzikanten die door videogames geobsedeerd zijn. Dat is wat we doen op tournee, we spelen videogames.” Give Me Something is uitgeroepen tot de nieuwe Hit Van De Week van Music Radio For All en de single van OneRepublic debuteert bovendien in de TIP 40 van Hitzound.
Olivia Dean is op dit moment écht that girl. Na de doorbraak van The Art Of Loving en haar huidige Hitzound 40-successen Man I Need (een voormalige nummer 1-hit) en So Easy, sluit ze 2025 af met een kerstcadeau dat eigenlijk een re-gift is — maar dan van het stijlvolle soort. The Christmas Song, het klassieke juweel van Mel Tormé & Robert Wells, bracht ze al in 2021 uit, maar nu haar ster hoger staat dan ooit, krijgt de track eindelijk de spotlight die het verdient.
Dat komt vooral door haar optreden tijdens Royal Carols: Together At Christmas in Westminster Abbey. Vorig jaar zong ze het nummer daar voor het eerst, onder toeziend oog van de Princess of Wales, en met zoveel elegantie dat zelfs de marmeren vloeren warm leken te worden. De officiële live-video staat nu ook online, samen met een frisse lyric video van de studio-opname — perfect getimed voor de nieuwe editie van de carol service deze week.
The Christmas Song is deze week nieuw binnen in de TIP 40 en óók splinternieuw op de BBC Radio 1-playlist. En eerlijk? Dit zou zomaar haar volgende seizoen klassieker kunnen worden. Warm aanbevolen — net als kastanjes boven een open vuur. Vers op deze playlist: Christmas Hits.
Copyright : Warner Music France, Adore Music & Ofenbach Music
Ofenbach, het Franse duo bestaande uit Dorian Lauduique en César Laurent de Rummel, is deze week uitgeroepen tot Dance Smash bij Radio 538 met hun nieuwe single Miles Away. Het nummer is geschreven door Andreas Huber, César Laurent de Rummel, Dorian Lauduique, Jan Hammele, Josh McClelland en Julia Church.
Voor deze track werkten ze samen met de Zuid-Afrikaanse zangeres Julia Church, bekend van onder andere Go Back (met John Summit & Sub Focus) en Fire With Fire (met Armin van Buuren). Miles Away is een elektronische dancetrack met melodische vocalen, typisch voor de productiestijl van Ofenbach.
Het duo begon in 2014 met eigen producties en brak in 2020 door in Nederland met Head Shoulders Knees & Toes. Daarna volgden hits als Wasted Love, Hurricane en Overdrive. Met Miles Away voegen ze een nieuwe internationale samenwerking toe aan hun trackrecord en bevestigen ze hun positie in de Europese dancewereld.
Voormalig Frank Boeijen Groep-drummer Henk Wanders zet deze kerst een verrassende stap met zijn nieuwe act ONE-ders. Onder die speelse naam – een knipoog naar zichzelf – presenteert hij On This Christmas Day, een nostalgische kerstsong die volledig met de hand is opgebouwd. Wanders schreef de track, componeerde de muziek en nam bijna alle instrumenten zelf voor zijn rekening. Alleen de baspartij komt van Menno Bemelmans, die met zijn strakke spel een stevig fundament neerzet.
Waar veel moderne kerstproducties glad en digitaal zijn, kiest Wanders bewust voor warmte en menselijkheid. Het resultaat klinkt alsof je weer rond de buizenradio zit, maar dan met de productiehelderheid van nu. Na jaren plannen lukte het hem eindelijk om op tijd te beginnen—en dus ligt zijn eerste echte kerstsong precies klaar voordat de kerstboom de woonkamer binnenrolt. On This Christmas Day is vanaf vandaag te streamen.
Terug in de tijd! Op 19 november, maar dan in 1966, vers in de Veronica Top 40: The Outsiders met Touch. Het was een rauwe, hyperenergieke sixties-klassieker die de Amsterdamse band op hun piek laat horen. Wally Tax schreef het nummer samen met Ronald Splinter, maar het was vooral Tax’ doorleefde stem én zijn felle mondharmonica die Touch dat onmiskenbare Outsiders-stempel geven. Het nummer vliegt binnen op 33 en groeide razendsnel uit tot een hit, met als hoogste notering nummer 6 in de Veronica Top 40.
1966 bleek sowieso een topjaar: The Outsiders mochten openen voor The Rolling Stones in de Brabanthallen in ’s-Hertogenbosch. De verhalen gingen dat Wally en zijn mannen zó fel speelden, dat ze de Stones bijna naar de kroon staken. Dat zegt genoeg over hun live-reputatie.
Touch groeide uit tot een blijvende Nederbeat-klassieker en werd in 1987 o.a. gecoverd door The Lyres, mét Wally Tax in de studio. Een tijdloze rocker met Amsterdamse bravoure.
Op 16 oktober, maar dan in 1993, maakte Oleta Adams haar entree in de Nederlandse Top 40 met Window of Hope, de tweede single van haar album Evolution. Het nummer, dat Adams zelf schreef en door Stewart Levine werd geproduceerd, laat haar kenmerkende mix van soul, gospel en pop horen — warm, spiritueel en troostend tegelijk.
De inspiratie kwam uit een krantenartikel over een zwart tienermeisje met leukemie. In het boek I Got Thunder: Black Women Songwriters and Their Craft vertelde Adams later: “De donorbank voor beenmerg onder zwarte mensen is ontzettend klein, omdat er weinig aandacht voor is en de ingreep pijnlijk is. Dat raakte me diep.” Het meisje maakte tekeningen van wat ze zag buiten haar ziekenhuisraam, waaronder een boom met slechts enkele blaadjes. De verpleegsters noemden het ‘The Window of Hope’. Toen Adams het verhaal las, schreef ze het lied — jaren later ontmoette ze de ouders van het meisje, dat inmiddels was overleden.
Window of Hope bereikte in Nederland een knappe 18e plaats in de Top 40 en werd ook buiten de landsgrenzen opgepikt, onder meer in Duitsland.
