Vandaag viert Neil Tennant zijn 72e verjaardag. Gefeliciteerd! Hij werd op 10 juli 1954 geboren in North Shields en groeide uit tot de herkenbare stem van de Pet Shop Boys. Na een studie geschiedenis werkte hij onder meer bij Marvel Comics en als journalist voor Smash Hits. Een toevallige ontmoeting met Chris Lowe in een Londense elektronicazaak in 1981 leidde tot de oprichting van een van de succesvolste synthpopduo’s ooit. Hun doorbraak kwam met West End Girls, dat na een heruitgave in 1985 zowel de Nederlandse Top 40, de UK Singles Chart als de Amerikaanse Billboard Hot 100 aanvoerde.
Met de Pet Shop Boys scoorde Tennant daarna een lange reeks internationale hits, waaronder It’s a Sin, Always on My Mind, Heart, Domino Dancing, Go West en Se A Vida É (That’s the Way Life Is). Zijn karakteristieke zang is ook te horen op producties van onder anderen Liza Minnelli, David Bowie, Robbie Williams, Boy George, The Killers, Tina Turner, Elton John en Chrissie Hynde. Ook na ruim veertig jaar blijft Tennant met Chris Lowe nieuwe muziek maken en optreden, waarmee de Pet Shop Boys tot de meest invloedrijke Britse popacts van hun generatie behoren.
De Britse toetsenist en drummer Calvin Hayes is op 63-jarige leeftijd overleden. Zijn vrouw Kathy maakte het nieuws bekend. Hayes was in 1986 medeoprichter van Johnny Hates Jazz, samen met Clark Datchler en Mike Nocito. De Britse popgroep brak wereldwijd door met het album Turn Back The Clock, waarop hits stonden als Shattered Dreams, I Don’t Want to Be a Hero, Turn Back the Clock en Heart of Gold. Vooral Shattered Dreams werd een internationale klassieker en bereikte de tweede plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100. In Nederland was Turn Back the Clock goed voor de top tien.
Calvin Hayes was de zoon van de legendarische producer Mickie Most, die in de jaren zestig en zeventig verantwoordelijk was voor talloze hits van onder meer The Animals, Donovan, Suzi Quatro en Hot Chocolate. Calvin Hayes werkte begin jaren tachtig ook als drummer in de begeleidingsband van Kim Wilde. Na een ernstig auto-ongeluk begin jaren negentig raakte zijn muzikale loopbaan op de achtergrond. In 2009 keerde hij nog kort terug bij Johnny Hates Jazz voor een reünie, waarna hij zich definitief uit de band terugtrok. Met zijn werk op Turn Back The Clock liet Calvin Hayes een blijvende indruk achter in de Britse popmuziek.
De muziekwereld neemt afscheid van een van de meest herkenbare stemmen uit de popgeschiedenis. De Welshe zangeres, geboren als Gaynor Hopkins, is op 75-jarige leeftijd overleden in een ziekenhuis in Portugal, waar zij werd behandeld na een spoedoperatie aan haar darmen. Na een periode in een kunstmatige coma herstelde ze helaas niet meer van de complicaties. Haar familie maakte haar overlijden vandaag bekend.
Tyler brak internationaal door in 1977 met It’s a Heartache, geschreven door Ronnie Scott en Steve Wolfe. Haar kenmerkende schorre stem ontstond na een operatie aan haar stembanden, gevolgd door een te vroege terugkeer op het podium. Juist dat onbedoelde stemgeluid groeide uit tot haar handelsmerk en maakte haar wereldwijd herkenbaar. Met producer en songwriter Jim Steinman bereikte ze haar absolute hoogtepunt. Total Eclipse of the Heart, afkomstig van het album Faster Than the Speed of the Night, werd een nummer 1-hit in zowel het Verenigd Koninkrijk als de Verenigde Staten. Ook Holding Out for a Hero, geschreven door Steinman en Dean Pitchford voor de film Footloose, groeide uit tot een blijvende klassieker.
In Nederland bereikte Bonnie Tyler met It’s a Heartache de 4e plaats in de Nederlandse Top 40, terwijl Total Eclipse of the Heart de 2e plaats haalde. Ze vertegenwoordigde het Verenigd Koninkrijk in 2013 op het Eurovisie Songfestival met Believe in Me en bleef tot op hoge leeftijd optreden en muziek maken. Met haar unieke stem en indrukwekkende repertoire laat Bonnie Tyler een muzikaal erfgoed achter dat generaties heeft geraakt.
Jungle brengt vandaag de nieuwe single Someday, Somewhere uit, de derde voorproef van het vijfde studioalbum Sunshine, dat op 14 augustus verschijnt via Caiola Records en AWAL. J Lloyd schreef het nummer samen met Lydia Kitto. De productie lag in handen van Lydia Kitto, J Lloyd, Jamie Lloyd en Tom McFarland.
Na Carry On en The Wave kiest Jungle opnieuw voor de combinatie van funk, soul en elektronische pop waar de Britse groep bekend om staat. Someday, Somewhere klinkt daarbij opvallend licht en melodieus. Lydia Kitto neemt de leadzang voor haar rekening, terwijl J Lloyd en Tom McFarland nadrukkelijk meezingen. Dat geeft de single een knipoog naar het vroege Jungle-geluid, zonder afstand te nemen van de stijl waarmee de band de afgelopen jaren internationaal doorbrak.
Ook de videoclip past in de herkenbare visuele wereld van Jungle. J Lloyd regisseerde de video samen met Charlie di Placido, terwijl Will West, Kaycee Rice en Yana Sologub verantwoordelijk zijn voor de choreografie.
Na de release van Sunshine volgt een wereldtournee. Op dinsdag 3 november speelt Jungle voor het eerst in de Ziggo Dome in Amsterdam, met het Amerikaanse duo Rio Kosta als special guest. De Londense formatie bouwde de afgelopen jaren gestaag aan een wereldwijd publiek. Het album Volcano leverde met Back On 74 hun grootste internationale succes op en vormde de opstap naar uitverkochte arena’s.
The Last Dinner Party breidt morgen de deluxe editie van From The Pyre uit met de nieuwe single Knocking at the Sky. Het nummer werd geschreven door de vijf bandleden: Abigail Morris, Emily Roberts, Georgia Davies, Lizzie Mayland en Aurora Nishevci. De deluxe uitgave verschijnt via Island Records en volgt op het veelgeprezen tweede album, dat werd geproduceerd door Markus Dravs.
Fans kennen Knocking at the Sky al sinds de eerste live-uitvoering tijdens de slotavond van de Britse tour in december 2025. De tekst speelt zich af tegen de achtergrond van Los Angeles en gaat over ambitie, identiteit en de prijs van roem.
Ook de videoclip verschijnt donderdag. Op Instagram kondigde de band aan dat de video om 18.30 uur Britse tijd in première gaat. De eerste beelden laten opnieuw de filmische en theatrale stijl zien waarmee The Last Dinner Party zich onderscheidt. Daarmee krijgt From The Pyre er opnieuw een opvallend hoofdstuk bij!
Nothing But Thieves brengt op 10 juli de nieuwe single Stray Dogs uit. Het is de titeltrack van het gelijknamige vijfde studioalbum, dat op 25 september verschijnt via RCA/Sony Music. De Britse band uit Southend-on-Sea zet daarmee de volgende stap na Evolution, dat onlangs de Hitzound 30 AC nog aanvoerde!
Stray Dogs werd eerder al live gespeeld tijdens het concert in Finsbury Park, waar fans voor het eerst kennismaakten met het nieuwe nummer. Songwriter- en producercredits zijn nog niet officieel bekendgemaakt. Wel is duidelijk dat de plaat voortbouwt op het succes van Dead Club City, waarmee Nothing But Thieves hun eerste Britse nummer 1-album scoorde.
Gelijktijdig kondigde de band de grootste headlinetour uit haar carrière aan. De Stray Dogs World Tour brengt Conor Mason, Joe Langridge-Brown, Dominic Craik, Philip Blake en James Price langs het Verenigd Koninkrijk, Europa en Noord-Amerika. Nederlandse fans kunnen de band op 15 en 16 januari 2027 live zien in de Ziggo Dome in Amsterdam.
Going back in time… Op deze dag in 1984 kwam Absolute van Scritti Politti binnen in de Nederlandse Top 40. Het was de opvolger van Wood Beez (Pray Like Aretha Franklin) en betekende opnieuw een schot in de roos voor Green Gartside, die het nummer zelf schreef. Producer Arif Mardin, bekend van zijn werk met onder anderen Chaka Khan en Aretha Franklin, gaf de single zijn glasheldere, moderne popsound.
Absolute verscheen al in 1984, terwijl het pas een jaar later werd opgenomen op het album Cupid & Psyche 85. Dat album groeide uit tot het commerciële hoogtepunt van Scritti Politti. Gartside had intussen afscheid genomen van de marxistische wortels van de band en koos samen met toetsenist David Gamson en drummer Fred Maher voor een verfijnde mix van synthpop, funk en Amerikaanse R&B, opgenomen in New York.
De videoclip werd geregisseerd door John Scarlett-Davis. Opvallend was ook hoe Scritti Politti als een van de eerste Britse popacts volop gebruikmaakte van sampling en sequencing, technieken die later gemeengoed zouden worden.
In Nederland werd Absolute uitgeroepen tot Veronica Alarmschijf. De single bereikte de 12e plaats in de Nederlandse Top 40 en haalde de 17e plaats in de Britse UK Singles Chart.
Elke week staan we stil bij de Paradeplaat. Op chronologische volgorde komen de keuzes langs op Hitzound en vandaag spoelen we terug naar 9 mei 1985. Op deze dag ging de TROS Paradeplaat naar Duran Duranmet A View to a Kill.
Duran Duran kreeg een unieke kans: als eerste grote newwaveband mochten Simon Le Bon, Nick Rhodes, John Taylor, Andy Taylor en Roger Taylor de titelsong schrijven voor een James Bond-film. De band schreef het nummer samen met de legendarische filmcomponist John Barry, die het orkestrale arrangement verzorgde. De single verscheen op 6 mei 1985 en was afkomstig van de soundtrack van de Bondfilm A View to a Kill.
Het verhaal achter de samenwerking is bijna net zo beroemd als de plaat zelf. Bassist John Taylor, een groot Bond-fan, sprak producer Cubby Broccoli op een feestje aan met de vraag of Duran Duran ooit een Bond-song mocht maken. Het antwoord bleek uiteindelijk volmondig ja.
De combinatie van de herkenbare Duran Duran-sound en Barry’s filmische orkest leverde een wereldhit op. A View to a Kill werd zelfs de enige James Bond-titelsong die de eerste plaats van de Amerikaanse Billboard Hot 100 bereikte. In het Verenigd Koninkrijk behaalde de single drie weken op nummer 2, achter 19 van Paul Hardcastle. Ook in Nederland sloeg de plaat aan. Na de uitverkiezing tot TROS Paradeplaat bereikte A View to a Kill uiteindelijk de 2e plaats in de Nederlandse Top 40. Op Live Aid, in juli 1985, speelde Duran Duran het nummer voor het laatst in de oorspronkelijke bezetting, voordat de band tijdelijk uit elkaar viel.
Sienna Spiro zet haar razendsnelle opmars voort met Great Expectation, de nieuwe focustrack van haar gisteren verschenen debuutalbum Visitor. De 20-jarige Londense brak eerder definitief door met Die on This Hill, dat uitgroeide tot een internationale hit en haar een Brit Awards Critics’ Choice-nominatie opleverde. Inmiddels staat de teller op ruim 1,2 miljard streams wereldwijd.
Great Expectation is deze week nieuw op nummer 7 in de Hitzound TIP 30 en krijgt ook in het Verenigd Koninkrijk een flinke steun in de rug. BBC Radio 1 promoveerde de single direct naar de A-playlist, waarmee de omroep aangeeft veel vertrouwen te hebben in de hitpotentie. Dat is een belangrijke erkenning voor een artiest die de afgelopen maanden steeds vaker op de radar van de internationale popwereld verscheen.
Spiro schreef Great Expectation samen met Omer Fedi en Michael Pollack. Fedi produceerde het nummer en fungeerde ook als executive producer van Visitor. Voor het album werkte Spiro bovendien met namen als Blake Slatkin, Tom Elmhirst, Larry Gold en Peter Rotter. Opgenomen werd onder meer in Abbey Road Studios, Electric Lady Studios en Valentine Recording Studios.
Waar Visitor draait om vergankelijkheid, relaties en persoonlijke onzekerheden, past Great Expectation naadloos in dat verhaal. Het nummer laat opnieuw horen waarom Sienna Spiro inmiddels wordt gezien als een van de meest veelbelovende Britse singer-songwriters van haar generatie.
Elke week staan we stil bij de Alarmschijf. Op chronologische volgorde bespreken we vanaf 1967 bij Hitzound de keuzes. We zijn aanbeland bij 27 april in 1984. Op deze dag viel de keuze op Orchestral Manoeuvres in the Dark met Locomotion.
Na het tegenvallend ontvangen Dazzle Ships stond OMD op een kruispunt. Met Locomotion sloegen Andy McCluskey en Paul Humphreys een toegankelijkere richting in, zonder hun elektronische signatuur los te laten. Het nummer verscheen op 2 april 1984 als eerste single van het album Junk Culture. McCluskey schreef het samen met Paul Humphreys en bandmanager Gordian Troeller, terwijl Brian Tench de productie verzorgde met de band.
Een bijzonder detail is dat de koperblazers werden opgenomen in de Nederlandse Wisseloord Studios in Hilversum, met arrangementen van Tony Visconti, bekend van zijn werk met David Bowie. Dat gaf Locomotion een warmere, levendigere klank dan de vroege OMD-hits.
Veronica kroonde de single op 27 april tot Alarmschijf, waarna de plaat uitgroeide tot een grote Nederlandse hit. Locomotion bereikte de 5e plaats in zowel de Nederlandse Top 40 als de Britse UK Singles Chart en kwam in België zelfs tot nummer 4. Daarmee bewees OMD dat de koerswijziging precies op tijd kwam.
