DMA’S – Appointment

Als fan van DMA`s kan het bijna niet anders, of ik zet de mannen uit Australië ff in de schijnwerpers! Vandaag gaat de clip in première van hun nieuwe single ‘Appointment’. De track staat op hun verse album ‘The Glow’.  De plaat van het drietal is geproduceerd door Stuart Price (Madonna, The Killers, New Order). Het thema van de plaat is “about how people are always looking for something better”. Zegt Johnny Took, gitarist van DMA`s.  “It’s got that universal sense that anyone can relate to, that exhaustion you sometimes feel trying to achieve more or be something more”.

 

The Beatles brengen ‘Penny lane’ en ‘Strawberry fields forever’ uit (1967)

Op 25 februari 1967 ( jazeker: de verjaardag van George! ),  komen The Beatles binnen in de Parool TOP 20 met een single met een dubbele A-kant: ‘Penny Lane’/’Strawberry Fields Forever’.  Deze hitparade werd voor het eerst op 30 oktober 1965 gepubliceerd in het landelijke dagblad Het Parool. De eerste nummer 1-hit was ‘Yesterday’ van The Beatles. Het VARA-radioprogramma Tijd voor Teenagers zond de hoogste 10 van deze hitlijst uit van 5 februari 1966 tot en met 30 september 1967. De hitlijst was daar de vervanger van de Tijd voor Teenagers Top 10. De presentator was Herman Stok.

Net als ‘Penny Lane’, verwijst ‘Strawberry Fields Forever’ naar een plek in Liverpool waar John Lennon regelmatig kwam. Dat was namelijk in de buurt van een kindertehuis. De opnamen voor ‘Strawberry Fields Forever’ begonnen in november 1966. Het nummer staat bekend als een van de meest complexe van alle Beatles-opnamen. Dat kwam bijvoorbeeld door het gebruik van de mellotron. Lennon was niet tevreden over de eerste versie en daarom werd op 8 december 1966 aan een nieuwe versie begonnen.

‘Penny Lane’ zou zijn ontstaan als reactie op Lennon’s ‘Strawberry Fields Forever’. Volgens geluidstechnicus Geoff Emerick was Paul’s reactie “That’s fucking brilliant”, de eerste keer dat hij ‘Strawberry fields forever’ hoorde. Dit, toen Lennon het voorspeelde/zong, zittend op één van de hoge krukken in studio twee. Een reactie die er, zo bewonderend uitgesproken, niet vaak geweest zal zijn tussen de twee rivalen. Aan ‘Penny Lane’ bevond zich de bushalte waar McCartney op een andere buslijn over moest stappen als hij van zijn eigen huis aan Forthlin Road naar het huis van John Lennon aan Menlove Avenue reisde.

Hoewel het misschien wel de beste Beatles single was die ze hadden opgenomen ( en daarmee niet alleen de mening van producer George Martin) , bleef de track met de dubbele A-kant in Engeland steken op de 2e plaats. Het suikerzoete ‘Release Me’ van Engelbert Humperdinck hield The Beatles in hun thuisland van de toppositie. Gelukkig werd de single beter op waarde geschat in o.a. Amerika, Australië en Nederland, waar het een nummer 1 hit werd.

Weird: zowel “Penny Lane’ als “Strawberry Fields Forever” kwamen niet terecht op het album “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band”, waar The Beatles op dat moment aan werkten. Achteraf was dit volgens George Martin “de grootste vergissing uit zijn leven”.

 

25 februari: de dag waarop George Harrison jarig was

Vandaag, 25 februari, was de dag waarop George Harrison zijn verjaardag vierde. De ex-Beatle werd namelijk geboren op 25 februari 1943 in Liverpool. Wanner hij nog onder ons zou mogen zijn, zou hij vandaag 78 jaar zijn geworden. Maar: in 2001 overleed George aan de gevolgen van longkanker. We halen graag wat herinneringen op aan de muzikant, die de meeste moeite zou krijgen aan de sterrenstatus van The Beatles: “Ik heb er nooit om gevraagd beroemd te worden. Ik wilde alleen succesvol zijn”, zei hij erover.

Zijn moeder gaf hem op zijn 13e zijn eerste gitaar. Zijn muzikale loopbaan begon op school, waar hij in de band ‘The Quarrymen’ speelde, samen met zijn vriend Paul McCartney, die hem bij John Lennon introduceerde. Met Paul, John, Stuart Sutcliffe (overleden in 1962) en Pete Best (later vervangen door Ringo Starr) vormde hij in 1959 de band ‘Silver Beetles’. In 1960 veranderden ze de naam in The Beatles en werden ze gevraagd om in Hamburg op te treden. De rest is geschiedenis!

While My Guitar Gently Weeps’, ‘Here Comes the Sun’ en ‘Something’’ zijn misschien wel de meest belangrijke songs die hij schreef voor The Beatles. Solo was Harrison ook heel succesvol. De single ‘My Sweet Lord’ bereikte in 1970/1971 de 1e plaats van de Veronica Top Veertig. ‘What Is Life’ (#3), ‘Bangladesh’ (#10), ‘Give me Love’ (#5) en ‘Got My Mind Set On You’ (#4) zijn enkele van zijn grote successen in Nederland. Ook wereldwijd uiteraard!   Met de gelegenheidsband Traveling Wilburys, bestaande uit Bob Dylan, Jeff Lynne, Roy Orbison, en Tom Petty, had hij in 1988 een hit met ‘Handle With Care’.  Voordat George stierf, waren zijn laatste woorden: “Love one another”. Als we dat nu eenster harte namen!

 

Mari Wilson – Just What I Always Wanted (Steunplaat)

Op 24 juli 1978 ging de Steunplaat van Frits Spits van start. Elke dag staan we bij Hitzound stil bij alle opeenvolgende keuzes van de DJ, dat met De Avond Spits één van de meest legendarische radioprogramma`s was op de Nederlandse radio. Niet alleen dankzij de wekelijkse Steunplaat, maar ook met populaire rubrieken als “Kruip in de huid van…” en bovenal “De Poplimerick”.  Op 11 oktober 1982 viel de keuze van Frits Spits op ‘Just what I always wanted’ van de Mari Wilson.  Met haar torenhoge rbeehive baarde ze zeker opzien. De hele act leek zo uit de sixties te zijn, dankzij het retrogeluid dat aan Motown deed denken. En dan was er ook nog dat achtergrond koortje: The Wilsations. ‘Just what I always wanted’ volgde o.a. op ‘Baby, it`s true’.  Deze Steunplaat stond op haar debuutalbum ‘Showpeople’. In Engeland bereikte het nummer de 8e plaats; in Nederland bleef het steken in de Tipparade. Helaas.

 

Badfinger scoort hit met ‘Come And Get It’ (1970)

Op 21 februari 1970 kwam ‘Come and get it’ van Badfinger binnen in de Daverende Dertig. De Britse groep kwam voor uit The Iveys.  De mannen werden in 1968 ontdekt door Mal Evans, een medewerker van The Beatles’ Apple Records.  Nadat John Lennon, Paul McCartney en George Harrison enkele demo’s gehoord hadden, werd een contract getekend bij het label.  Met de eerste single ‘Maybe tomorrow’ behaalden ze de Bilboard Hot 100.

Er verscheen ook een gelijknamig album, maar dat werd zonder verklaring van Apple alleen in Italië, West-Duitsland en Japan en niet in Engeland en Amerika uitgebracht. Zeven van twaalf nummers kwamen later wel op ‘Magic Christian music’, hun eerste album onder de naam Badfinger, te staan.

Badfinger voelde zich door Apple anno 1969 niet geheel serieus genomen. Dat lieten de heren blijken in verschillende interviews. Paul McCartney reageert meteen en schrijft voor Badinger de single ‘Come and get it’. Deze track belandde ook op de soundtrack van de film The magic Christian. Het nummer behaalt de top tien van Amerika. Ook in Nederland werd het een hit. Maar hoger dan de 21e plaats in de Daverende Dertig kwam het nummer niet.

 

Dave Clark Five scoort hit met ‘Glad all over’ (1964)

Op 15 februari 1964 komt ‘Glad all over’ van the Dave Clark Five binnen in de Top 10 van Tijd voor Teenagers. Deze lijst was de voorloper van o.a. de Daverende Dertig, Nationale Hitparade en Mega Top 50 en werd vanaf november 1963 samengesteld op basis van onderzoek naar de verkoopcijfers van singles. ‘Glad all over’ werd geschreven door de bandleden Mike Smith en Dave Clark. In 1964 en 1965 was the Dave Clark Five zelfs groter dan the Rolling Stones en moesten ze  alleen The Beatles voor zich dulden. In navolging van the Fab Four maakte de groep ook een speelfilm: Having a wild weekend’.

De groep begon in 1957 in de Noord-Londense wijk Tottenham als The Dave Clark Quintet. In 1958 ging de groep samenwerken met de zanger en saxofonist Stan Saxon. Ze noemden zich nu ‘Dave Clark Five with Stan Saxon’. Toen Saxon in 1962 vertrok, bleef The Dave Clark Five over. Mike Smith was in 1960 tot de groep toegetreden. Na twee jaar jazz en dansmuziek koos Dave Clark Five in 1962 voor de pas ontdekte stroming popmuziek.

Anders dan de meeste andere popgroepen uit die tijd, schreven The Dave Clark Five het leeuwendeel van hun nummers zelf. De meeste nummers staan op naam van Dave Clark en Mike Smith. ‘Glad All Over’, hun derde single, wordt in Engeland hun eerste nummer 1 hit. In de Top 10 van Tijd voor Teenagers behaalde deze single de 4e plaats.

In de jaren 1963-1970 haalden 19 singles van The Dave Clark Five de Engelse en 17 singles de Amerikaanse (Billboard) Top-40. Wat de groep hun populariteit uiteindelijk kostte, was dat hun sound teveel bleef leunen op die doorbraak hit. Toen het psychedelische hippie tijdperk zijn intree deed in 1967, en zij hun sound niet aanpasten was hun succes voorbij. In 1970 gaat de groep officieel uit elkaar.

 

Dave Davies (The Kinks) viert 74e verjaardag

Vandaag viert Dave Davies zijn 74e verjaardag. Dave is de jongere broer van Ray en oprichter van The Kinks. Dave Davies wordt gezien als de uitvinder van wat nu bekendstaat als hardrock. Gefrustreerd door het cleane geluid van zijn Elpico versterker maakte hij met een scheermesje diverse insnijdingen in de speakers. Het resultaat van deze actie is te horen op You Really Got Me’ en ‘All Day And All Of The Night’, singles die zijn uitgegroeid tot heuse classics!

Totdat Ray Davies toetrad tot de groep was Dave verantwoordelijk voor het repertoire. Toen het songschrijverstalent van oudere broer zich openbaarde, deed Dave tegen wil en dank een stap terug, wellicht omdat de verhouding tussen Dave en zijn dominante broer Ray niet altijd optimaal was. In 1967 liet Dave met de single ‘Death Of A Clown’ zien wat hij in zijn mars had. Overigens stond ook Ray`s naam vermeld als medeauteur. Zo eind jaren zestig werkte Dave ook aan een solo album. Dat gebeurde tussen opnamesessies en verplichtingen in met The Kinks. Het leverde heel wat materiaal op,  maar vanwege tegenvallende verkoopresultaten van de singles ‘Lincoln County’ (op nummer 15 in Nederland) en ‘Susannah`s still alive’,  hield platenlabel PYE de hand op de knip.

Daarop stelde Dave zich weer meer op ten dienste van de groep. The Kinks scoorden veel hits in Nederland, waaronder Tired of Waiting, Set Me Free, Till the End of the Day, Dedicated Follower of Fashion, Dandy, Dead End Street, Waterloo Sunset, Autumn Almanac, Wonder Boy en Days. Hun grootste succes hadden zij in de zomer van 1966 met Sunny Afternoon. In 1970 hadden The Kinks een grote wereldhit met ‘Lola’. Het nummer bereikte de 1e plaats in de Top 40. Ook de live versie (1980) bereikte de eerste plaats. 

Pas in de eerste helft van de jaren tachtig kwamen er enkele soloalbums uit, waarvan het eerste het succesvolst was, en dan alleen in Amerika. In deze periode wist The Kinks ook nog eenmaal te scoren met de single ‘Come dancing’. (1983)  In 2002 bracht Dave zijn solo album ‘Bug’ uit, wat door fans als één van zijn beste wordt beschouwd. In deze periode toerde hij veel. In 2004 stopte hij abrupt, nadat hij in Londen een beroerte kreeg tijdens een promotietoer.

 

The Beatles scoren hit met ‘Ob la di, ob la da’ (1969)

Op 25 januari 1969 komen The Beatles binnen in de Veronica Top Veertig met ‘Ob la di, ob la da’. Hoewel het nummer op naam staat van Lennon en McCartney, is het Paul die het componeerde. ‘Ob la di, ob la da’ was afkomstig van het ‘White Album’. Lennon leverde stoned en wel achter de piano het musichall achtige intro op. Het liedje werd door John zo hardgrondig gehaat, dat het geen single mocht worden.  Hij noemde het nummer “Paul’s granny music shit”.  De Schotse band The Marmalade maakte er een wereldhit van.

In de eerste zin “Desmond has a barrow in the market-place” refereert Paul naar de eerste internationale Jamaicaanse ska en reggae artiest Desmond Dekker. De woorden “Ob-la-di, ob-la-da, life goes on, brah” had Paul opgepikt van een kennis, de Nigeriaanse componist en musicus Jimmy Scott-Emuakpor, die het als stopwoord gebruikte.

Jimmy ondernam later gerechtelijke stappen tegen McCartney, omdat de gezegde ‘Ob la di, ob la da’ ( “het leven gaat door”) volgens hem alleen bij zijn familie bekend was. Hij vond dat Paul oneigenlijk gebruik maakte van de woorden. Uiteindelijk werd er een schikking getroffen, waarin McCartney een bedrag heeft betaald aan Jimmy Scott. Hoeveel, dat is geheim gebleven. Uiteindelijk verscheen ‘Ob la di, ob la da’ wel als single, maar niet in Engeland.  De versie van The Beatles belandde uiteindelijk op de 5e plaats in de Veronica Top Veertig. Het B-kantje was ook niet mis: ‘While my guitar gently weeps’.

 

The Marmalade scoort hit met ‘Reflections of my life’

Op 10 januari 1970 komt de single ‘Reflections Of My Life’ van The Marmalade binnen in de Veronica Top Veertig. Het wordt één van de grootste hits van de Schotse groep. Het liedje wordt uitgeroepen tot Alarmschijf op Radio Veronica en schalde daardoor één week bijna elk uur door de transistor radio`s. De Alarmschijf was ruim twee maanden eerder in het leven geroepen door het zendschip Veronica en bestaat ruim vijftig jaar later nog steeds.  ‘Reflections of my life’ werd geschreven door Junior Campbell (gitarist) en de zanger, Dean Ford. In 1998 ontvangt het tweetal speciale erkenning voor de miljoenen exemplaren van de single die in de voorgaande jaren zijn verkocht en de uitzonderlijk hoge airplay op de Amerikaanse Radio.

De groep werd opgericht in 1961, maar dan nog als Dean Ford & the Gaylords. In 1967 nam de band deel aan het Windsor Jazz Festival, waar ze de show stalen voor alle andere deelnemers. Er volgde een verhuizing naar Londen, de naamswijziging naar The Marmalade en optredens in de beroemde Marquee Club.

Met de single ‘I see the rain’ scoorden de band hun eerste hit in Nederland. Niet in Engeland: daar werd “Lovin’ Things” hun eerste top 10-succes. Vreemd genoeg flopte deze verrukkelijke single tot tweemaal toe in de Tipparade. Ook “Wait For Me Marianne”(1968) flopte hier. Deze song werd geschreven door het succesvolle Britse auteursteam Ken Howard / Alan Blaikley, dat meerdere hits van The Marmalade produceerde. Daarbij behoorde ook hun grootste hit, een coverversie van de song “Ob-La-Di, Ob-La-Da” van The Beatles. In Engeland bereikte hun versie de eerste plaats.  Ook in Nederland was het hun grootste hit en bereikte de vierde plaats. ‘Reflections of my life’ was de opvolger en behaalde in de Veronica Top Veertig de tiende plaats.

 

Gerry Marsden (Gerry & Pacemakers) na kort ziekbed overleden

Gerry Marsden is na een kort ziekbed overleden.  Hij werd bekend als de frontman van Gerry and the Pacemakers. Zijn vriend Pete Price meldde het droevige nieuws op social media. Volgens Price is Marsden overleden aan een infectie aan zijn hart.  Gerry & the Pacemakers kwam bij elkaar in 1959 en heette oorspronkelijk Gerry Marsden and the Mars Bars, maar toen Mars Incorporated bezwaar aantekende tegen die naam, veranderden ze die in Gerry and the Pacemakers.  Ook zijn broer Fred maakte deel uit van de groep: hij was de drummer. In 1962 kregen Gerry & the Pacemakers een contract bij manager Brian Epstein als tweede groep naast de Beatles.

Ze kregen hits als “Ferry cross the Mersey” (1964/65) en “Don’t let the sun catch you crying” (1964). Het nummer “You’ll Never Walk Alone” (1963) van Rodgers & Hammerstein, dat indruk had gemaakt op Marsden nadat hij de film Carousel had gezien in zijn jeugd, werd hun grootste hit. In o.a. Engeland bereikte het de eerste plaats.  Dit lied is vele malen gecoverd en is al jaren het clublied van Liverpool.   Tijdens iedere wedstrijd zingen de fans het nummer. Tegenwoordig zijn de woorden “You’ll Never Walk Alone” opgenomen in het clublogo.

Hun nummer “Ferry cross the Mersey” bereikte in 1989 opnieuw de hitlijsten nadat een nieuwe versie ervan werd uitgebracht als eerbetoon aan de slachtoffers van de Hillsboroughramp met medewerking van de uit Liverpool afkomstige artiesten The Christians, Holly Johnson, Paul McCartney en Stock, Aitken & Waterman. Deze versie bleef 3 weken op nummer 1 staan in de Britse hitlijsten. Gerry and the Pacemakers waren toen al jaren uit elkaar. De groep stopte in oktober 1966. Gerry Marsden werd 78 jaar.

 
Translate »