Neil Young viert zijn 77e verjaardag

Credits: Warner-Reprise, Wikipedia

Vandaag viert Neil Young zijn 77e verjaardag. Gefeliciteerd!  De Canadese singer-songwriter speelde in al die jaren in heel wat bands. Dat begon al in zijn schoolperiode, toen hij deel uitmaakte van The Squires. Als hij 18 is, maakt hij met The Squires zijn eerste single “Sultan”. Als Neil Young and the Squires toeren ze rond in een lijkwagen die Neil voor een prikkie op de kop had getikt. De band stopt er dan al snel mee en Neil springt in The Mynah Birds. De band krijgt een contract bij Motown. Ze nemen daar zestien nummers op, maar geen enkele wordt uitgebracht. Als bandlid James Johnson Jr. wordt gearresteerd, valt de groep uit elkaar.

Samen met zijn oud bandgenoot Bruce Palmer reist hij naar Californië. Daar ontmoet het tweetal Stephen Stills en samen met Richie Furay vormen ze de band die later Buffalo Springfield zal gaan heten. De single ‘For What It’s Worth’ is hun eerste hit. Neil Young heeft vaak ruzie met Stills en hij stapt twee keer uit de band. Na die tweede keer houdt de hele band op met bestaan.

Daarna gaat Neil Young een tijdje solo en neemt het solo album “Neil Young” uit, gevolgd door een tweede, maar dan met de band Crazy Horse. Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan: Neil Young treedt toe een nieuwe band! Dit gebeurt dankzij Ahmet Ertegün, de baas van Atlantic Records. De naam van de groep: CSN.  Het trio bestond al toen Young toetrad. Nash, Crosby en Stills hadden alle drie problemen met hun band ( the Hollies, the Byrds en Bufallo Springfield). Ze zochten elkaar op en namen samen in het huis van Stills in Malibu een aantal nummers op. De close harmony was perfect en er werd besloten om een band op te richten. Niet lang daarna voegt Young zich toe bij de groep.

Dat wordt Crosby, Stills, Nash and Young. Twee dagen na hun show staat de band op het legendarische festival Woodstock. Voor velen golden zij als de verpersoonlijking van de hippiecultuur. Bekende nummers zijn ‘Teach your children’, ‘Ohio’ en ‘Our house’: stuk voor stuk rock classics, die goed scoorden in de Veronica Top Veertig.

In 1970 toeren ze gezamenlijk door Europa, maar deze werd vroegtijdig afgelast, doordat er veel ruzie was tussen de bandleden. Ze besloten een pauze in te lassen en allemaal solo verder te gaan. Verschillende keren neemt de band nog albums op, maar Young blijft ook solo platen te maken . Dat doet hij tot de dag van vandaag!  

Dit jaar viert Neil Young het 50-jarig jubileum van zijn album ‘Harvest’ (1972). Er verschijnt een speciale heruitgave, met niet eerder uitgebrachte documentaire, een concertfilm en drie demo’s. De uitgebreide jubileumversie bevat 27 nummers, inclusief live opnames opgenomen tijdens een concert bij de BBC in februari 1971. Ook zijn er drie demo’s te horen van Bad Fog Of Loneliness, Journey Through the Past en Dance Dance Dance. De jubileumuitgave verschijnt op 2

december.

 

Lissie – Night moves

Ooit gehoord van Lissie? Grote kans van niet. De zangeres, met een stem die doet denken aan Stevie Nicks, is één van de kanshebbers om aankomende woensdag binnen te komen in de TIP 40 met ‘Night moves’. Niet in het minst te danken aan NPO Radio 2, die het nummer deze week heeft uitgeroepen tot Top Song. Het nummer vind je op haar vijfde album ‘Carving Canyons’, die vorige maand werd uitgebracht. Waar het nummer over gaat, legt de Amerikaanse zangeres graag aan je uit:

“Het gaat over herinnerd worden aan de afwezigheid van een dierbaar iemand. Een herinnering die je voelt wanneer de bries op je huid komt, tot het licht van het vuur en alle andere herinneringen die een zomeravond bij je oproept. Het duurt even voordat je ze niet meer ziet en zo. En dus is het in zekere zin dat je via je zintuigen aan iemand wordt herinnerd.”

 

Luke Sital-Singh ft. Christina Perri – Rather Be

Credits: Sonic PR

Luke Sital-Singh brengt het prachtige nieuwe album ‘Dressing Like A Stranger’ uit, een verzameling van elf nummers geschreven door de in Londen geboren songwriter toen hij halverwege de wereld naar Los Angeles verhuisde vlak voordat de wereld op slot ging.  In ‘Dressing Like A Stranger’ zien we Sital-Singh de balans opmaken van nieuw ontdekte veranderingen op vele fronten: afstand tot geliefden (“Rather Be” – zijn nieuwe single, een verbluffend duet met multi-platina ster Christina Perri), de complexiteit van het geloof (“Me &God”) en, belangrijker nog, zijn zoektocht naar optimisme, zelfs op de donkerste dagen (“Summer Somewhere”). Door dit alles heen schittert Sital-Singh met misschien wel zijn meest gevierde werk tot nu toe.

 

The Stills-Young Band – Long May You Run (Alarmschijf 1976)

Op 27 augustus 1976 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Long may you run’ van The Stills-Young Band.  Het nummer werd geschreven door Neil Young en was geplukt van het gelijknamige album. ‘Long may you run’ is een eerbetoon aan Young’s oude auto (‘Mort’), die hij in 1962 tegen het lijf liep. Sindsdien zijn er jaren verstreken waarin ze samen veel dingen hebben meegemaakt. ‘Long may you run’ bleek uiteindelijk ook de enige LP die het tweetal gezamenlijk uitbracht. In de zomer van 1976 brak de pleuris uit tussen de twee tijdens een tournee. Stills’ had een voorkeur voor professionele studiomuzikanten, maar Neil Young had een voorkeur voor Crazy Horse. Het leidde uiteindelijk tot een breuk. ‘Long may you run’ behaalde de 17e plaats in de Nederlandse Top Veertig.

 

Darryl Hunt, bassist van The Pogues, overleden

Darryl Hunt, bassist van de Iers-Britse folk/ punkband The Pogues, is op 72-jarige leeftijd overleden. De band liet weten dat hij op maandagmiddag in Londen is overleden. “We kunnen niet in woorden uitdrukken hoe bedroefd we zijn”, schrijven The Pogues op Twitter. Een doodsoorzaak is nog niet bekend gemaakt.  Hunt voegde zich in 1986, vier jaar na de oprichting, bij de The Pogues. Niet lang nadat hij zich bij de groep had gevoegd, werd ‘The Irish rover’ met The Dubliners een grote hit in Engeland en Ierland.

De derde LP, ‘If I Should Fall From Grace With God’ (1988), wordt door velen als het hoogtepunt van de band beschouwd. De plaat werd bekroond met goud in Engeland . Op deze plaat staat onder meer het nummer ‘Fiesta’, dat ook in Nederland een bescheiden hit werd. Maar ook het meest bekende nummer van de groep: ‘Fairytale of New York’ met Kirsty MacColl. Dit kerstnummer keert jaarlijks terug in de internationale streaming lijsten en is inmiddels in Engeland goed voor vier maal platina.   

Darryl Hunt bleef tot de groep in 1996 uit elkaar ging. In 2001 kwamen The Pogues weer bij elkaar en ook Hunt keerde terug. In 2014 stopte de band weer.  De bassist schreef ook nummers voor The Pogues. Zo was zijn song ‘Love You Till The End’ te horen in films als ‘Mystery’, ‘Alaska’ en ‘P.S. I Love You’.

 

Kate & Anna McGarrigle – Complainte pour Ste-Cathérine (Alarmschijf 1976)

Op 5 maart 1976 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Complainte pour Ste. Catherine’ van Kate & Anna McGarrigle. Het nummer was  geschreven door Philippe Tatartcheff en Anna McGarrigle.  Eigenlijk was het liedje bedoeld als B-kantje van ‘Hommage à Henri Richard’, een solosingle van Anna McGarrigle.  Dat werd geschreven nadat de Canadese ijshockey ploeg Montreal Canadiens in de playoffs van de National Hockey League stonden, maar de single kende geen succes omdat de ploeg verloor van de New York Rangers. (1975)

Maar ‘Complainte….’ was te mooi om te laten schieten, dus namen Kate & Anna McGarrigle het op voor hun debuutalbum. De tekst van “Complainte pour Ste. Catherine” neemt de politiek op de hak. Ste. Catherine is een belangrijkste winkelstraat in Montreal en het is ook een metrostation in die stad. De ik-figuur uit het liedje loopt in die straat en verwarmt zich aan de warmte van de metro bij dertig graden onder nul. Daarmee is overigens nog volstrekt onduidelijk waar het lied over gaat. De zin na ‘We zitten al lang in de politiek’ luidt: ‘Twintig jaar vechten tegen de muggen’. Waar dat dan weer op slaat… zijn de muggen de politici? Hoe dan ook:  ‘Complainte pour Ste. Catherine’ werd een hit en bereikte de 17e plaats in de Nederlandse Top Veertig. Het nummer werd door diverse artiesten gecoverd, waaronder door Kirsty MacColl. Marie Bergman bracht in 1977 in het Zweeds een cover uit onder de titel “Ingen kommer undan politiken”. Wijlen Roxette-zangers Marie Fredriksson nam deze versie in 2006 opnieuw op. 

 

Steeleye Span – All Around My Hat (Troetelschijf 1976)

De tweede Hilversum 3 Troetelschijf van 1976 ging op 10 januari naar ‘All around my hat’ van Steeleye Span. Deze oude folk-traditional stamt al uit 1820. Het nummer werd een hit single voor Steeleye Span in 1976. Maar in de 19e eeuw maakte Sabine Baring-Gould er goede sier mee.  Het liedje beschrijft hoe een straatverkoper trouw blijft tonen aan zijn verloofde die wegens een kruimeldiefstal tot zeven jaar verbanning naar Australië werd veroordeeld. Hij toont zijn trouw door een wilgentwijg in de band van zijn hoed te dragen, een teken van rouw, dat gewoonlijk gedurende een jaar en één dag werd gedragen: ‘All around my hat’ (I wear the green willow).

De sound van Steeleye Span komt voor rekening van producer Mike Batt. De groep werd opgericht in 1969 en ze maakten merendeels traditionele liederen. Vooral in het begin van hun carrière gingen ze sterk uit van traditionele Engelse en Keltische motieven De groep kent veel wisselende bezettingen, maar zangeres Maddy Prior is met haar opvallende maar muzikale stem,  een baken. Steeleye Span bestaat nog steeds, maar enkel ‘All around my hat’ wist een 11e plaats te behalen in de Nationale Hitparade, wat de groep tot een One Hit Wonder maakt. O.a. Status Quo maakte er een cover van.

 

David Crosby & Graham Nash – Carry Me (Troetelschijf 1976)

De eerste Hilversum 3 Troetelschijf van 1976 ging op 3 januari naar ‘Carry me’ van David Crosby & Graham Nash. Het nummer werd geschreven door Crosby, terwijl ‘Mama lion’, gepend door Nash, op de B-kant van de single terecht kwam. Het was niet voor het eerst dat David Crosby een Troetelschijf scoorde; in 1971 kozen de Hilversum 3 DJ’s voor ‘Orleans’, dat overigens geen hit werd.  Het nummer ‘Carry me’ stond op de 2e LP van David Crosby & Graham Nash: ‘Wind on the water’.  

Na de zomertournee van 1974 door Crosby, Stills, Nash & Young, deed het viertal een nieuwe poging tot een nieuw CSNY-studioalbum. Net als de poging uit 1973 bleek dit vruchteloos, hoewel het nummer “Through My Sails” verscheen op het Zuma-album van Neil Young uit 1975. De vier mannen kozen daarom hun eigen richting. Zo nam Neil Young met een nieuwe versie van Crazy Horse het album ‘Zuma’ op en hervatte Stephen Stills zijn solocarrière met een nieuw album begin 1975.

David Crosby en Graham Nash kozen ervoor om de samenwerking die in 1971 tournees had opgeleverd te reactiveren. Ze tekenden een deal voor drie albums met ABC Records, waarvan dit album het eerste van hun contract was. ‘Carry me’ was een bescheiden hit in Amerika.  Het nummer behaalde geen notering in de Nationale Hitparade.

 

Marcus Mumford – Cannibal

Credits: Universal Music

Bij het horen van de naam ‘Marcus Mumford’ gaat er onherroepelijk een belletje rinkelen. Of er klinkt misschien zelfs een banjo in de verte van je gedachten. Het is inderdaad de naam van de frontman van Mumford & Sons, waarmee hij vanaf 2007 de wereld overtrok en internationaal succes oogstte. Inmiddels vijftien jaar verder is het tijd voor een solo-album met wederom die klinkende naam, maar dit keer als albumtitel: ‘Marcus Mumford’.

Mumford maakte zijn project bekend via een handgeschreven briefje, wat hij deelde met zijn achterban via social media. Voor dit album, dat op 16 september uitkomt, werkte hij samen met producer Blake Mills (Alabama Shakes, Jim James) en ging hij samenwerkingen aan met folkrock en Americana zangers Brandi Carlile, Clairo, Monica Martin én de Amerikaanse singer-songwriter Phoebe Bridgers, die overigens volgende week woensdag in de AFAS Live te zien is.  Toewerkend naar de release van het tien nummers tellende album, heeft Mumford gisteren met ‘Cannibal’ de eerste single van zijn zelfgetitelde album uitgebracht.

 

Luke Sital Singh – Can’t Get High

Credits: Andrew Paynter, Sonic PR

De Britse singer, songwriter en producer Luke Sital-Singh lanceert vandaag zijn nieuwe single: ‘Can’t Get High’. Het nummer vind je op zijn aankomende album ‘Dressing Like A Stranger’. Op 2 september verschijnt de plaat. Voor die tijd staat Luke in het voorprogramma van de Europese tour van Passenger. Sital-Singh legt uit dat de song gaat over: “Looking for meaning in the rubble of a failed relationship. Going over memories, trying to find the positives when things go wrong.”

 
Translate »