The Byrds – Chestnut Mare (Alarmschijf)

Elke dag staan we bij Hitzound stil bij de Alarmschijf. Het was de plaat die in 1969 officieel werd geïntroduceerd door Radio Veronica en werd wekelijks gekozen en veel gedraaid. (na het hele uur) Vanaf 1 november 1969 startte Radio Veronica officieel met de Alarmschijf.  Daarmee is het de oudste, nog altijd gekozen hit tip van de Nederlandse radio.   Voordat de DJ`s van het eerste uur de Tipparade gingen samenstellen was er al een voorlopige Tipparade in het leven geroepen bij de zee zender. Deze werd gestart door Rob Out en uitgezonden na de Veronica Top Veertig vanaf 15 juli 1967.

Op 12 december 1970 werden The Byrds uitgeroepen tot Alarmschijf op Radio Veronica met ‘Chestnut mare’. Het nummer werd geschreven door Roger McGuinn en Jacques Levy in 1969 en was bedoeld voor een geplande country rock musical: ‘Gene Tryp’. De musical kwam er uiteindelijk niet en dat terwijl McGuinn en Levy niet minder dan 26 songs hadden geschreven.  Zes daarvan kwamen terecht op de goed ontvangen LP ‘Untitled’, waaronder ‘Chestnut mare’. In Engeland bereikte de single de 19e plaats. In de Veronica Top Veertig behaalden The Byrds de 15e plaats.

 

Neil Young – Only Love Can Break Your Heart (Alarmschijf)

Op 21 november 1970 werd Neil Young uitgeroepen tot Alarmschijf op Radio Veronica met ‘Only love can break your heart’. Dit zelfgeschreven nummer was afkomstig van zijn elpee ‘After the gold rush’. Het was één van zijn succesvolste albums, waar o.a. Stephen Stills (zang) en Nils Lofgren (zang, gitaar, piano) op meespeelden. Maar ook Danny Whitten, Billy Talbot en Ralph Molina. Zij vormden de band Crazy Horse, die in de loop der jaren op veel albums van Neil Young heeft gespeeld. Op ‘After the goldrush’ stond ook de hit ‘Oh lonesome me’. Een andere classic is ‘Southern man’, een aanklacht tegen het reilen en zeilen van de Ku Klux Klan. Ten tijde van het verschijnen van ‘After the gold rush’ was Neil Young ook lid van Crosby, Stills, Nash & Young. ‘Only love can break your heart’ bereikte de 18e plaats in de Veronica Top Veertig.

 

Linda Rondstadt viert haar 75e verjaardag

Vandaag viert Linda Rondstadt haar 75e verjaardag. Gefeliciteerd! Linda groeide op in Arizona en sluit zich al tijdens haar jeugd aan bij folk en rock bands als Union City Ramblers, Three Ronstadts en later, tijdens haar studietijd de Stone Poneys. In 1967 nam ze met deze groep hun eerste album op. Met het nummer ‘Different Drum’, geschreven door Michael Nesmith van hun tweede album, hadden ze hun eerste hitsingle. Er volgt nog een derde album, maar al in 1968 besluit Linda om solo te gaan.

Een jaar later licht het debuutalbum ‘Hand sown… Home grown’ in de platenwinkels. Commercieel geen succes.  Haar begeleidingsband bestond uit een groep muzikanten die later The Eagles zouden vormen. Zo stond er op haar vierde LP: ‘Don`t cry now’ haar versie van ‘Desperado’ (van Glenn Frey en Don Henley). Voor dit album kreeg Rondstadt een gouden plaat uitgereikt. In 1974 kwam ‘Heart like a wheel’ uit, waarop de single ‘You`re no good’ te vinden was. Deze cover van betty Everett werd een internationale hit. In de Nederlandse Top veertig was dit haar eerste hit.

Haar commercieel meest succesvolle plaat werd ‘Simple Dreams’, uit 1977. Het album bevatte onder andere de hits ‘It’s So Easy’ (oorspronkelijk van Buddy Holly en uitgeroepen tot Alarmschijf) en ‘Blue Bayou’ (oorspronkelijk van Roy Orbison).  Het schrijverstrio Barry Mann, Cynthia Weil en Tom Snow bezorgen Linda een top tien hit met ‘Don`t know much’, een duet met Aaron Neville (1989).

In de nazomer van 2013 maakte Linda  bekend, dat ze lijdt aan de ziekte van Parkinson. Ze leeft nu teruggetrokken, en probeert zo goed en zo kwaad met de ziekte om te gaan.  In 2014 werd Ronstadt toegevoegd aan de Rock & Roll Hall Of Fame. Stevie Nicks, Bonnie Raitt, Glenn Frey en Emmylou Harris waren er om voor haar te zingen: zelf was ze haar stem door de ziekte al verloren.

 

Boothill Foot Tappers – Too much time (Steunplaat)

Op 24 juli 1978 ging de Steunplaat van Frits Spits van start. Elke dag staan we bij Hitzound stil bij alle opeenvolgende keuzes van de DJ, die met de Avondspits een van de meest populaire radioprogramma’s maakte op de Nederlandse radio.  Niet alleen dankzij de wekelijkse Steunplaat, maar ook met populaire rubrieken als “Kruip in de huid van…” en bovenal “De Poplimerick”.  Op 3 juni 1985 viel de keuze van Frits Spits op The Boothill Foot-Tappers met ‘Too Much Time’. Dit was een heuse folk/skiffle/bluegrass band, die o.a. gebruik maakte van aloude wasborden als instrument. De groep werd in 1982 opgericht, maar gooide in de loop van 1985 het bijltje er bij neer. ‘Too much time’ flopte zowel in Engeland als Nederland.

 

Robbie Robertson (o.a. The Band) viert zijn 78e verjaardag

Vandaag viert Robbie Robertson zijn 78e verjaardag. Gefeliciteerd! De singer-songriter, acteur en schrijver ken je vooral als frontman van The Band en nadat de groep uiteen ging, als solo artiest. Als kind kwam Robbie al vroeg in aanraking met zowel Indiaanse muziek als de Amerikaanse countrymuziek. Hij leerde gitaar spelen en begon ook te componeren. Zijn interesses verbreedden zich naar big band en rock-‘n-roll. Hij maakte zijn school niet af en sloot zich in 1958 als 15-jarige aan bij The Hawks.

In 1965 vroeg Bob Dylan de band mee op zijn tournee. Later namen The Hawks met Dylan, in de kelder van het huis “Big Pink” in Woodstock, de al even legendarisch geworden ‘Basement Tapes’ op. Het bleken de voorbereidingen te zijn voor de grote carrière van The Band (zoals zij voortaan heetten). Zij maakten een aantal normbepalende albums, te beginnen met ‘Music From Big Pink’ (1968) en gevolgd door o.a. ‘The Band’ (1969) en ‘Stage Fright’ (1970). Robertson schreef daarbij verreweg de meeste songs, met als succesvolste de nummers ‘The Weight’ en ‘The Night They Drove Old Dixie Down’.

In 1976 viel The band uit elkaar. Robertson ging verder als zanger, producer, filmmuziek-schrijver en ook als acteur in de film The Crossing Guard uit 1995. In 1988 scoorde Robbie Robertson een top tien hit in de Nederlandse Top Veertig met ‘Somewhere Down The Crazy River’. Daarna maakte hij nog vele platen, waarvan de albums ‘Storyville’ (1991) en ‘How to become clairvoyant’ (2011) enig succesvol waren in Nederland. In 2016 publiceerde Robertson zijn autobiografie onder de titel Testimony. Het boek beschrijft de jaren tot aan het uiteengaan van The Band in 1976. Zijn docu Once Were Brothers: Robbie Robertson and The Band werd in 2019 vertoond tijdens het Internationaal filmfestival van Toronto.

 

Peter Yarrow (Peter, Paul & Mary) viert 83e verjaardag

Vandaag viert Peter Yarrow zijn 83e verjaardag. Gefeliciteerd!  De Amerikaanse zanger en songwriter werd bekend in de jaren zestig met het folk trio Peter Yarrow, Paul Stookey & Mary Travers​. De groep werd in 1961 samengesteld door manager Albert Grossman, met de bedoeling een “supergroep” te vormen. Hun eerste album bevatte de hit ‘If I had a Hammer’, geschreven door Pete Seeger. Het album stond tien maanden in de Billboard Top 10. In 1963 coverden ze ‘Blowin’ in the Wind’ van Bob Dylan en scoorden daarmee een internationale hit. Ook in Nederland werd dit een succes.

De publieke première van het lied vond plaats in het voorjaar van 1962 door Dylan. Hij stond in het voorprogramma van Greenbriar Boys. Het positieve verslag omstreeks die tijd van een journalist van de New York Times (Robert Shelton), was goed voor een platencontract met Columbia Records voor Dylan. Daarbij maakten het populaire trio van Peter, Paul & Mary een cover van ‘Blowing in the wind’. Bijzonder: zij scoorden een internationale hit enkele maanden voor Dylan’s eigen versie werd uitgebracht. Daarna volgden nog een aantal nummers, waaronder ‘Leaving on a jet plane (van John Denver).

Peter, Paul & Mary gingen uit elkaar in 1970, maar hadden solo minder succes. In 1978 kwamen ze weer samen voor een benefietconcert en daarna maakten ze weer platen en traden ze weer op. ‘In these times’ (2004) was de laatste.  Na de dood van Travers in 2009 bleven Yarrow en Stookey als duo optreden onder hun eigen naam.

 

Bob Dylan scoort hit met ‘Subterranean Homesick Blues’ (1965)

Op 22 mei 1965 komt Bob Dylan binnen in de Veronica Top Veertig met een singletje met een dubbele A-kant: ‘Subterranean Homesick Blues’/ ‘The times they are a-changin’. Hij schreef beide songs, die te vinden zijn op het album ‘Bringing It All Back Home’.  Het nummer ‘Subterranean Homesick Blues’ gaat over de politieke situatie in de jaren ’60 van de twintigste eeuw. Zo worden de conflicten tussen de gevestigde orde en de tegencultuur besproken, en komen tevens het gebruik van recreatieve drugs en de Vietnamoorlog aan bod. Tot slot zingt Dylan ook over de Afro-Amerikaanse burgerrechtenbeweging.

‘Subterranean Homesick Blues’ werd de eerste hit van Dylan in de Amerikaanse Billboard Hot 100, waar het tot plaats 39 kwam. In Engeland kwam het tot de negende plaats. Er wordt een promotionele video opgenomen, waarbij Dylan kartonnen borden met woorden ter aarde laat dwarrelen. De kaarten werden geschreven door Dylan, Donovan, Allen Ginsberg en Bob Neuwirth. De clip is opgenomen in een steegje nabij het Hotel Savoy in Londen; Ginsberg en Neuwirth zijn korte tijd op de achtergrond te zien. Feitelijk is ‘Subterranean Homesick Blues’ de eerste videoclip, zoals wij die kennen. In de Veronica Top Veertig behaalde Bob Dylan met deze single de 26e positie. Vreemd genoeg behaalde hij die positie in de 9e en laatste week in de hitlijst.

Covers van het nummer zijn gemaakt door onder meer Gregory Isaacs met Toots Hibbert, The Lumineers, Alanis Morissette, Harry Nilsson, Tim O’Brien, Red Hot Chili Peppers en de cast van The Young Ones.

 

Jackson Browne – My Cleveland Heart

Jackson Browne brengt vandaag de single ‘My Cleveland Heart’ uit. De track, geschreven met zijn vaste gitarist Val McCallum, is afkomstig van Jackson Browne’s nieuwe album ‘Downhill From Everywhere’, release op 23 juli op zijn label Inside Recordings.  De ‘My Cleveland Heart’ video is geregisseerd door Alissa Torvinen met een gastoptreden van Phoebe Bridgers plus de bandleden van Jackson Browne, Val McCallum, Greg Leisz, Jeff Young, Mauricio Lewak, Bob Glaub, Pete Thomas en Dave Faragher.

Bijna 5 decennia na het verschijnen van zijn debuut LP, behoudt het nieuwe album van Jackson Browne de soulvolle intimiteit van zijn eerste release, gecombineerd met kracht en wijsheid opgedaan in een leven strevend naar positieve verandering. Jackson Browne: “There’s a deep current of inclusion running through this record. “I think that idea of inclusion, of opening yourself up to people who are different than you – that’s the fundamental basis for any kind of understanding in this world.”  Jackson Browne tourt deze zomer en najaar met James Taylor door Amerika.

 

Don Partridge scoort hit met ‘Rosie’ (1968)

Op 7 april 1968 komt Don Partridge binnen in de Parool Top 20 met zijn zelfgeschreven single ‘Rosie’. De Parool Top 20 was de voorloper van o.a. De daverende Dertig en de Nationale Hitparade. Hij begon zijn carrière als straatmuzikant. Hij was daarbij geïnspireerd door de Amerikaanse zanger Jesse Fuller. De Brit trok de wijde wereld in eenmansband: hij zong, speelde gitaar, kazoo, mondharmonica en grote trom/bekkens. Af en toe werd hij begeleid door gitarist Alan Young.  Het leverde hem plaatselijke bekendheid op en mocht als gevolg daarvan optreden in de Eamonn Andrews Show.

Het was Don Paul (die eerder bij The Viscounts speelde), die hem een platencontract aanbood bij Columbia Records. ‘Rosie’ was één van zijn eerste opnames. Het stond twaalf weken in de Engelse hitparade. In de Parool Top 20 behaalde ‘Rosie’ de 5e plaats. Nog datzelfde jaar wordt ‘Blue Eyes’ ook een hit. Het zijn z’n enige twee grote successen hier.

 

PJ Harding, Noah Cyrus – You Belong To Somebody Else

‘You Belong To Somebody Else’ is de tweede single van PJ Harding en Noah Cyrus. In februari verscheen al ‘Dear August’, de eerste muziek van de EP ‘People Don’t Change’, die ze later dit jaar als gelegenheidsduo uitbrengen. De Australische PJ en de Amerikaanse Noah leerden elkaar in 2018 kennen tijdens een writing camp op Bali. Ze schreven mee aan elkaars EP’s en besloten de muzikale chemie tussen hen te vangen in een gezamenlijk project. Hun aankomende EP is een combinatie van folk, Americana, bluegrass en country.

 
Translate »