Geri Halliwell (Spice Girls) viert haar 50e verjaardag

Foto: Melanie Laccohee, Wiki

Vandaag viert Geri Halliwell haar 50e verjaardag.  Gefeliciteerd! Ginger Spice is een Britse zangeres en vooral bekend van de Spice Girls. Geri Halliwell werkte aanvankelijk als danseres, TV-presentatrice (in Turkije), aerobics-instructeur, schoonmaakster, barmeisje en (naakt-)model. In 1994 reageerde Halliwell op een advertentie waarin leden voor een meisjesgroep werden gezocht en werd zo lid van de Spice Girls.

Van 1996 tot 2001 had de groep veel succes en werd beschouwd als de bestverkopende meidengroep aller tijden, door de verkoop van meer dan 45 miljoen albums en 30 miljoen singles. Wie kent ze niet: nummers als ‘Wannabe’, ‘Say You’ll Be There’, ‘2 Become 1’, ‘Mama’ / ‘Who Do You Think You Are’ en ‘Viva Forever’? Het werden stuk voor stuk grote hits in de Nederlandse Top Veertig.  Daarnaast hebben ze de term Girl Power beroemd gemaakt. De groep bestond oorspronkelijk uit Victoria Adams, Emma Bunton, Melanie Chisholm, Melanie Brown en Geri Halliwell. In 1998 verliet Halliwell de Spice Girls om een solocarrière op te starten.

In 2001 gaf de groep zijn voorlopig laatste optreden, maar de overgebleven vier leden zijn nooit formeel uit elkaar gegaan. Eind 2007 gaf de groep, inclusief Halliwell, een reeks reünieconcerten, genaamd The Return of the Spice Girls. Op 12 augustus 2012 traden ze alle vijf nog eens samen op ter gelegenheid van de slotceremonie van de Olympische Spelen in Londen.  Geri Halliwell ging solo, bracht drie albums uit en scoorde hits met ‘Mi Chico Latino’ en de cover ‘It’s Raining Men’, maar het succes van de Spice Girls wist ze niet te benaderen.

Vorige maand werd bekend gemaakt, dat er een jubileum versie zal verschijnen van ‘Spiceworld’. Fans hopen dat naast de release van Spiceworld25’  (release vermoedelijk op 1 november) de groep ook weer samen gaan toeren…..

 

Ton Scherpenzeel (Kayak) viert zijn 70e verjaardag

Foto: Beeld en Geluid, AVRO, Wikipedia

Vandaag viert Ton Scherpenzeel zijn 70e verjaardag. Gefeliciteerd!  Zo`n 50 jaar geleden begon de Nederlandse muzikant, die we vooral kennen van Kayak, met een studie aan het Muzieklyceum van Hilversum. Rond die tijd begon hij samen met Pim Koopman een band, de High Tide Formation, die later de basis zou vormen voor Kayak. Scherpenzeel begon in die band als pianist en basgitarist, maar legde zich later toe op toetsen en achtergrondzang.

Kayak zou met maar liefst negen singles de Nederlandse Top Veertig weten te bereiken, zoals met “Lyrics”, ‘Mammoth, ‘Anne’,  en ‘Starlight dancer’. Grootste hit van de band werd “Ruthless Queen”. Na de breuk van Kayak in 1982 speelde de veelzijdige Ton enkele jaren in de Britse band Camel. Ook werkte hij als muziekschrijver van Youp van ‘t Hek, speelde als studiomuzikant op albums van Liesbeth List en Circus Custers en produceerde albums van onder andere Earth & Fire (waarvan hij ook enige tijd lid is geweest), Harry Sacksioni, Maywood en Flairck. Ook schreef Scherpenzeel muziek voor Kinderen voor Kinderen, Jeugdtheater Hofplein, Opus One en de musical Kruimeltje.

in 1999 maakte Kayak een comeback toen de band door De Kast werd gevraagd als gast-band met hen op te treden. Dat resulteerde in het album ‘Close to the fire’, dat in 2000 uitkwam. Een jaar later verschenen twee nieuwe albums: ‘Chance for a LIVE time’ (een live-album) en ‘Night vision’.  In 2003 verschijnt het album ‘Merlin – Bard of the Unseen’. De plaat is het vervolg op de suite ‘Merlin’ uit 1980. De groep heeft het werk nogmaals opgenomen en met een flink aantal nummers uitgebreid tot een volledige rockopera die wordt begeleid door een orkest en met zang van Bert Heerink, gitarist Rob Vunderink en gastzangeres Cindy Oudshoorn uit de First Show Band. In 2003 keert Edward Reekers terug bij Kayak. In de daarop volgende jaren volgen meerder personeelswisselingen.

In 2017 kondigde Ton Scherpenzeel een nieuwe line-up aan. De bezetting waarin de groep zal gaan optreden bestaat behalve uit toetsenist Ton Scherpenzeel, gitarist Marcel Singor en zanger Bart Schwertmann,  bassist Kristoffer Gildenlöw en drummer Collin Leijenaar.  In de herfst van 2018 ging Kayak op toernee, waarbij voor het eerst in jaren weer buiten Nederland werd opgetreden (o.a. in Noorwegen en Zweden). Nog tijdens de tour besloten Kayak en Collin Leijenaar afscheid van elkaar te nemen. In november 2018 werd Hans Eijkenaar (opnieuw) drummer van Kayak.  In 2021 verscheen het meest recente Kayak album: ‘Out of This World’. Maar in datzelfde jaar bracht Ton ook zijn soloplaat ‘Velvet armour’ uit.

 

Gallagher and Lyle – I Wanna Stay With You (Troetelschijf 1976)

Terug naar 17 april 1976! Op deze dag ging de Troetelschijf naar ‘I Wanna Stay With You’ van Gallagher & Lyle. Het Schotse duo Benny Gallagher en Graham Lyle schreven het nummer voor hun LP ‘Breakaway’. Ze begonnen al op 19-jarige leeftijd samen met het schrijven van songs. Een van hun eerste uitgebrachte songs was ‘Mr. Heartbreak’s Here Again’ (1964), dat werd opgenomen door Dean Ford & the Gaylords, de latere band The Marmalade. In 1968, ondertussen verkast naar Londen, werden ze gecontracteerd door Apple Records, de muziekuitgeverij van The Beatles, om songs te schrijven voor artiesten als Mary Hopkin (Sparrow, International).

Eind 1969 voegden ze zich bij de band McGuinness Flint, waarvoor ze de top 10-hit ‘When I’m Dead and Gone’ schreven. In 1972 verlieten beiden de band van Tom McGuinness en Hughie Flint om als duo verder te gaan. Gelijktijdig speelden ze ook in de band Slim Chance van Ronnie Lane. Hun vijfde album als duo bracht  Gallagher & Lyle het eerste commerciële succes” ‘Breakaway’. De als single uitgebrachte ‘I Wanna Stay With You’ haalde de top tien in zowel Engeland als Ierland. Deze voormalige Troetelschijf bereikte de 24e plaats in de Nationale Hitparade. De Schotse band Undercover coverde het nummer in 1992.

 

Donna Summer – Could It Be Magic (Alarmschijf 1976)

Op 23 april 1976 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Could it be magic’ van Donna Summer. De twee grote namen achter dit nummer zijn Barry Manilow (schrijver) en Giorgio Moroder (producer).  Barry bracht het zelf als eerste uit en wist er vooral in Amerika een dikke hit mee te scoren. Deze disco versie van Donna volgde ruim een half jaar later. Het nummer (waar uiteraard na ‘Love to love you’ ook weer flink op gehijgd werd) stond op haar album ‘A love trilogy’. Op dit album staat ook het nummer ‘Try Me I Know We Can Make It’, dat op vinyl een hele plaatkant in beslag nam.

Donna kreeg in de periode 1975/ 1976 de officiële titel The Queen of Disco en de officieuze titel The First Lady of Love, de laatste als marketing van haar label Casablanca, dat haar lanceerde als disco-liefdesgodin. Donna was een van de weinige discoartiesten die ook veel aandacht aan elpees besteedde in de vorm van conceptalbums met een vast thema. Naast  “A Love Trilogy” was dit ook het geval bij  “Four Seasons Of Love”, “I Remember Yesterday”, “Once Upon A Time” en “Bad Girls”. Eind jaren zeventig zou de langdurige samenwerking met platenlabel Casablanca en producers Giorgio Moroder en Pete Belotte stoppen.  ‘Could it be magic’ werd de eerste Alarmschijf, die Donna Summer zou binnenslepen. Het nummer bereikte de 2e plaats in de Nederlandse Top Veertig.

 

Marshall Hain – Dancing In The City (Flashback 1978)

Op 5 augustus, maar dan in 1978 komt ‘Dancing in the city’ van Marshall & Hain binnen in de Nederlandse Top Veertig. Het nummer werd geschreven door Julian Marshall en Kit Hain; het duo dat het liedje ook op de plaat zette. Kit Hain leerde Marshall al kennen tijdens hun schooltijd in het Britse Plymouth. Ze studeerde psychologie en hield zich daarnaast bezig met folkmuziek, ze zong en ze schreef zelf nummers. Na haar studie richtte ze zich op jazzmuziek en vestigde zich in Londen. Zo ontmoette ze Marshall op opnieuw en ging met hem samenwerken.

Julian (keyboards) en Kit (zang, gitaar) namen een album op met muziekproducent Christopher Neil. ‘Dancing in the city’ was de eerste single én heel succesvol. Zo bereikte het nummer de eerste plaats in Duitsland, maar het werd ook een grote hit in o.a. Zwitserland, Oostenrijk, België, Nieuw Zeeland en Amerika. Zeker ook in Nederland, want ‘Dancing in the city’ bereikte de 7e plaats in de Nederlandse Top Veertig. Jammer genoeg lukte dat niet met de opvolger ‘Coming home’.

Na hun samenwerking ging Hain solo verder. In 1981 bracht ze het nummer ‘Danny’ uit, dat een bescheiden hit werd. Na twee solo-albums bleef ze actief als songwriter en onder andere Peter Cetera, Cher, Roger Daltrey, Barbara Dickson, Kiki Dee, Fleetwood Mac, Chaka Khan en ook Trijntje Oosterhuis namen nummers van haar op. Ook schreef ze samen nummers met onder andere Ann en Nancy Wilson van de Canadese groep Heart en Aimee Mann (‘Til Tuesday).

 

Patricia (Paay) – Je bent niet hip (Flashback 1967)

Terug naar 5 augustus 1967! Op deze dag debuteert Patricia Paay in de Veronica Top Veertig met ‘Je bent niet hip’. Ze was toen pas zeventien lentes jong en werd als artieste nog aangeduid met alleen Patricia. ‘Je bent niet hip’ is een cover van  Ein neues Spiel, ein neues Glück’, dat gezongen werd door de Zweedse Siw Malmkvist. De oorspronkelijke schrijvers waren Joachim Heider en Martin Binder.Arrangeur was Wim Jongbloed, toen ook bekend van The Cats. De muziekproducent John Möring heeft onder de naam Otto Maske de Nederlandse tekst geschreven.

Het was niet haar eerste plaatje. Als allereerste liedje nam ze ‘No one can love you like I do’ op , maar het plaatje sloeg niet aan. Haar platenlabel EMI zei: “We willen toch Nederlands. We hebben een leuk liedje. Het heet “Je bent niet hip.” Patricia liep niet over van enthousiasme, gezien haar reactie: “Moet dat nou?”.  Patricia zei: “Ik zing het een keer door, dan ga ik naar huis. Ik vind er niks aan.”

Het nummer stond er zo op. Toen kwam Pierre Kartner (beter bekend als Vader Abraham) binnen en had nog een ideetje: “Leuk liedje is dat! Maar het heeft nog een tikje nodig.” En toen tikte hij met een stokje op een colaflesje er nog wat bij. Dat hoor je ook op het plaatje: “Je bent niet hip (tik) je bent niet knap (tik) je drinkt geen bier maar tomatensap.” ‘Je bent niet hip’ werd een knaller van een hit.  Paay: “Ik vond het vreselijk. Nachtmerries had ik ervan. Toen dacht ik: “Dit zal me nooit meer overkomen. Ik doe het voortaan alleen maar zoals ik het voel.”” (NRC) 

Het nummer bereikte de 12e plaats in de Veronica Top Veertig. Patricia Paay bracht de single in 1982 opnieuw uit.

 

Ferdi Bolland (Bolland & Bolland) viert zijn 66e verjaardag

Foto: Nationaal archief, wikipedia

Vandaag viert Ferdi Bolland zijn 66e verjaardag. Gefeliciteerd!  De singer-songwriter en producer/muziekondernemer ken je van het voormalige duo Bolland & Bolland. Ferdi vormde het duo samen met zijn broer Rob. Tijdens zijn middelbareschooltijd kreeg hij op 15-jarige leeftijd met zijn broer een platencontract bij EMI/Bovema en de broers maakten hun televisiedebuut in het populaire programma ‘Voor de vuist weg’ van Willem Duys. Het resultaat was een hit voor hun allereerste single ‘Summer of ‘71’.

Samen scoorden de broers vele hits in de Veronica Top Veertig, zoals ‘Wait For The Sun’, ‘Spaceman’, ‘Mexico, I Can`t Say Goodbye’ en ‘The last Apache’.  Na verloop van tijd werd het duo ook door EMI onder contract genomen als ontdekkers en producers voor allerlei nieuwe acts en bandjes. Tournees door Europa en USA en deelname aan het World Popular Songfestival in Tokio, waar zij de ‘Most Outstanding Composition Award’ wonnen.

Begin jaren tachtig richtten zij een eigen bedrijf op waarmee zij internationaal aan de weg timmerden met acts, artiesten en producties die zij zelf financierden. De grote internationale doorbraak kwam met het conceptalbum ‘The Domino Theory’ over de Amerikaanse oorlog in Vietnam. De song ‘You’re in the army now’ werd een Europese hit voor Bolland & Bolland en werd later in 1986 een wereldhit in de versie van de Engelse rockband Status Quo.

In 1985 hadden zij wereldwijd een grote hit met “Rock me Amadeus”, uitgevoerd door de Oostenrijkse zanger Falco. Het nummer bereikte de eerste plaats in zowel de Amerikaanse als Britse lijsten. De ballade ‘Jeanny’ werd een van de grootste hits in de Duitse geschiedenis en tientallen single- en album hits met Falco volgden. Andere internationale sterren waar succesvol mee gewerkt werd, zijn o.a. Samantha Fox, Amii Stewart, Ian Gillan (Deep Purple), Barclay James Harvest, Johnny Logan, Dana International, Roger Chapman, Suzi Quatro en Colin Blunstone. Maar ook werkten Ferdi en Rob samen met Nederlandse sterren als Herman Brood, Rob de Nijs, René Froger, Gerard Joling en Hans & Candy Dulfer.  Vanaf 1985 wonnen Bolland & Bolland vijfmaal op rij de Conamus Exportprijs.

In het najaar van 2021 brachten Bolland & Bolland de single ‘Misschien huil ik nier hard genoeg’ uit. Samen met zijn broer Rob kreeg Ferdi dit voorjaar de Lifetime Achievement Award uitgereikt van het Nationaal Popmuseum en het blad ‘Oor’. Bolland & Bolland werken samen aan een musical over zanger Falco.  Ferdi is één van de artiesten die dit jaar mee gaat doen aan de Beste Zangers van Nederland.

 

John Miles – Music (Troetelschijf 1976)

Terug naar 17 april 1976! Op deze dag ging de Troetelschijf naar ‘Music’ van John Miles              . De onsterfelijke single stond op John’s LP ‘Rebel’ en is een ode aan muziek. De tekst “Music was my first love and it will be my last/the music of tomorrow, the music of the past”zegt alles.  De tekst van het liedje schreef Miles in amper een half uur tijd.  Aanvankelijk denkt hij met de tekst de basis te hebben voor verschillende songs, tot hij tot de conclusie vormt dat alles naadloos in elkaar overloopt en het zal uitmonden tot één nummer: ‘Music’. Alan Parsons produceerde zowel het album als de single. Parsons was erg tevreden over zijn samenwerking met John Miles: “‘Music’ is een mijlpaal in de geschiedenis van de populaire muziek. John Miles is één van mijn favoriete zangers en het is dan ook een eer dat ik een stempel heb kunnen drukken op zijn geweldige muziek,” zegt hij er over.  John Miles zou hem later bedanken door verschillende songs op platen van The Alan Parsons Project in te zingen.

Deze single leidde tot een Amerikaanse tournee met Elton John. Toch bleef ‘Music’ jammer genoeg de enige hit van Miles in Nederland. De elpees en singles die John Miles daarna maakte, waren veel minder succesvol. De nummers ‘Highfly’ (1975) en ‘Slow Down’ (1976) kwamen tot middelmatige hoogte in de charts van Amerika en Engeland.

 

Sammy Davis Jr – Baretta’s Theme (Alarmschijf 1976)

Op 16 april 1976 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Baretta’s theme’ van Sammy Davis jr. Eigenlijk heette het nummer ‘Keep your eye on the sparrow’, maar niet in Nederland. Het nummer was de titelsong van de Amerikaanse detective serie rond agent Baretta. De serie liep vanaf september 1975 tot in 1978 en was razend populair. David Grusin componeerde het nummer dat aanvankelijk bedoeld was als een instrumentale track. De groep El Chicano uit Los Angeles voerde het nummer dan ook zo uit. Uiteindelijk maakte Morgan Ames een tekst voor het nummer. De bekendste zin uit ‘Baretta’s theme’ is misschien wel : “Don’t do the crime if you can’t do the time”. El Chicano bracht het daarna mét tekst uit. Ook Marry Clayton probeerde het; maar Sammy Davis Jr.  scoorde er in Nederland het beste mee: de single bereikte de 1e plaats in de Nederlandse Top Veertig.

 

Tubeway Army – Are ‘Friends’ Electric (Flashback 1979)

Foto: Jean-Luc Ourlin, Wikipedia

Op 4 augustus 1979 komt ‘Are friends electric?’ van Tubeway Army binnen in de Nederlandse Top Veertig.  Dit new wave nummer dat over robot prostituees gaat, was geschreven en gezongen door Gary Numan, met een voor die tijd revolutionaire synthesizermelodielijn. ‘Are friends electric’ was te vinden op de LP ‘Replicas’. Tubeway Army was een Britse band, die bij de oprichting behalve uit Gary Numan (zang, gitaar, keyboards) bestond uit zijn oom Jess Lidyard (drums) en Paul Gardiner (basgitaar), die in 1984 overleed aan een overdosis drugs. 

Gary Newman vertelt veel later over het nummer in The Guardian (2014): “All my early songs were about being alone or misunderstood. As a teenager, I’d been sent to a child psychiatrist and put on medication. I had Asperger’s and saw the world differently. I immersed myself in sci-fi writers: Philip K Dick, JG Ballard. The lyrics came from short stories I’d written about what London would be like in 30 years. These machines – “friends” – come to the door. They supply services of various kinds, but your neighbours never know what they really are since they look human. The one in the song is a prostitute, hence the inverted commas. It was released in May 1979 and sold a million copies. I had a No 1 single with a song about a robot prostitute and no one knew.”

In Engeland bereikte ‘Are friends electric’ de 1e plaats. In de Nederlandse Top Veertig bleef het nummer steken op positie 9. Het werd meermaals gecoverd, onder andere door Moloko in 1997 en Groove Armada in 2008. Het nummer werd gesampled in ‘Freak Like Me’ van Sugababes (2002) en ‘Industrial Friends’ (2008) van Party Animals. Solo zou Gary Numan ook internationaal scoren met ‘Cars’, ‘We are glass’ en ‘She’s got claws’.  In Nederland werden dit echter geen hits.

 
Translate »