The Fortunes scoren hit met ‘This golden ring’

Het is 30 oktober 1965 als The Fortunes nieuw binnen komen in de Veronica Top Veertig met ‘Here It Comes Again’. De groep uit Birmingham begon drie jaar eerder als close harmony-trio onder de naam The Clifftones. In 1964 wordt hun single ‘Caroline’ door het populaire Radio Caroline als tune gebruikt, maar ondanks de airplay wordt de plaat geen hit. Maar de aandacht is intussen wel gevestigd op de groep, bestaande uit Glen Dale, Barry Pritchard, Rod Allen, David Carr en Andy Brown.

Wanneer The Fortunes in 1965 onder de hoede wordt genomen door de songschrijvers Roger Greenaway en Roger Cook komt het grote succes met ‘You’ve Got Your Troubles’. Dit nummer bereikt hier de 3e plaats. Met ‘Here it comes again’ doen The Fortunes het nog beter en belanden op de 2e plaats van de Veronica Top Veertig.  The Fortunes hebben dit liedje van Les Reed en Barry Mason op 2 september 1965 in Londen opgenomen.

Na ‘This Golden Ring’ komt de klad erin. In de muziekpers wordt nogal wat negatieve aandacht besteed aan het feit dat de groep op de hitsingles wordt begeleid door studiomuzikanten. In 1967 stappen The Fortunes over naar het label United Artists, maar het duurt tot 1969 tot er weer een hit wordt gescoord met ‘Seasons in the sun’ (Le moribond van Jacques Brel in een vertaling van Rod McKuen).

In 1971 beleeft de groep een opleving met een serie van drie hits: ‘Here Comes That Rainy Day Feeling Again’, ‘Freedom Come Freedom Go’ en ‘Storm In A Teacup’. In 1974 is de re-release van ‘You`ve got your troubles’ hun laatste hit in Nederland.

 

Boudewijn de Groot scoort hit met ‘Meisje van zestien’

Op 30 oktober 1965 komt Boudewijn de Groot binnen in de Veronica Top Veertig met ‘Een Meisje Van Zestien’. Aanvankelijk leek het een heel klein hitje te worden, want al na 1 week verdween het nummer weer. Maar op 27 november komt het nummer, origineel van  Charles Aznavour en Roger Chauvigny (‘Une Enfant’) opnieuw binnen en bereikt alsnog een 23e plaats. Het is de eerste van zijn vele hits, die bijna allemaal zijn uitgegroeid tot classics. Boudewijn schrijft samen met Lenneart Nijgh dat ‘Een Meisje Van 16’, maar later o.a. ook het protestnummer ‘Welterusten Mijnheer de President’.

Het werden twee van de grote hits in de Nederlandse Top Veertig, die Boudewijn de Groot (ook een blauwe maandag DJ bij Veronica) op zijn naam heeft gebracht.  Oorspronkelijk is ‘Meisje van zestien’ een chanson van Charles Aznavour (Une enfant), dat door Lennaert Nijgh wordt vertaald. Vertaling en arrangement zijn echter gebaseerd op de versie van de Engelse zanger Noel Harrison, die het nummer van Aznavour uitbracht onder de titel A Young Girl (of 16) in een vertaling van Oscar Brown Jr.. Deze versie werd ook gezongen door het zangduo Peter & Gordon.  Op de B-kant prijkte ‘De eeuwige soldaat’, ook al een vertaling, van het protestlied Universal Soldier, van Buffy Sainte-Marie, dat bekend was geworden in de versie van Donovan.

 

Grace Slick (Jefferson Airplane) viert 81e verjaardag

Goeie genade! Grace Slick viert vandaag alweer haar 81e verjaardag. . . . . . . Congratulations, Grace! De Amerikaanse is vooral bekend als de zangeres van Jefferson Airplane en Starship. Eind jaren zestig had Jefferson Airplane twee grote hits in de Top 40 met “White Rabbit”, geschreven door Slick, en “Somebody to Love”, geschreven door haar zwager Darby Slick. In 1970 scoorde ‘White rabbit/ Somebody to love’ een Alarmschijf bij Veronica op de woelige baren en bereikte vervolgens de 3e plaats in de Veronica Top Veertig.

Nadat Jefferson Airplane in 1973 uit elkaar ging maakte Slick nog een album samen met Paul Kantner en David Freiberg en het jaar daarop maakte ze haar eerste solo-album “Manhole”. In 1974 ging ze verder met Jefferson Starship. Met deze band had ze nog enkele top 40-hits. Vooral in Amerika was de band zeer succesvol. In 1980 scoorde ze solo een hit in de Nederlandse Top Veertig met “Seasons”, ook Alarmschijf trouwens, dat de 12e plaats bereikte.

Met de band Starship maakte Grace later in de eighties een glorieuze comeback. “”We Built This City” en “Nothing`s Gonna Stop Us Now” werden dikke internationale hits. Grace Slick zong tot 1988 in Starship. In 1989 kwam er een reünie album uit van Jefferson Airplane. Hierna trok Slick zich terug uit de muziekbusiness.

 

Danny Laine (Wings) viert zijn 76e verjaardag

Vandaag viert Danny Laine zijn 76e verjaardag. De Brits muzikant was vanaf de oprichting in 1964 tot 1966 zanger en gitarist van de Moody Blues. Bekende nummers die hij met de Moody Blues gemaakt heeft zijn ‘Boulevard de la Madeleine’ en ‘Go now’, dat een grote hit werd in de Veronica Top Veertig.   Daarna speelde Laine met Trevor Burton (The Move) in The Electric String Band die, min of meer als voorbeeld diende voor Electric Light Orchestra. Deze samenwerking kreeg een vervolg in Balls en Ginger Baker’s Airforce.

In 1971 was Laine, samen met Paul en Linda McCartney, oprichter van Wings. Laine en de McCartneys waren de enige constante leden van de groep. De start verliep moeizaam. Het debuutalbum van Wings, ‘Wild Life’, verscheen in december 1971, maar werd slecht ontvangen.  De eerste single ‘Give Ireland Back to the Irish’ lag gevoelig in eigen land en werd geboycot door de BBC.  Als reactie daarop werd een kinderliedje uitgebracht ‘Mary Had a Little Lamb’. De volgende single ‘Hi-Hi-Hi’ werd opnieuw geboycot door de BBC, nu wegens de vermeende seksuele lading en de verwijzing naar drugs.

In Nederland werd ‘Hi, hi, hi’ overigens wel een grote hit: het bereikte de 6 e plaats in de winter van 1972/ 1973. Toen kwam dan toch het grote succes. “My love’ werd in 1973 een internationaal succes en werd opgevolgd door ‘Live and let die’,  die opgenomen werd voor de soundtrack van de gelijknamige James Bondfilm. In december van 1973 verscheen het meest succesvolle Wings album: ‘Band on the run’. Dat leverde grote hits op voor de titelsong, ‘Mrs, Vandebilt’ en ‘Jet’. Het grootste succes schreef Danny Laine samen met Paul McCartney. ‘Mull of kintyre’ (1977) werd een million seller en was in Nederland een nummer 1 hit.

In 1980 kwam het einde van Wings in zicht; McCartney werd in januari van dat jaar in Tokio gearresteerd wegens marihuanabezit waardoor een geplande wereldtournee moest worden afgelast. Laine schreef als reactie het nummer ‘Japanese Tears’ en stapte in april 1981 als laatste medebandlid uit Wings omdat McCartney had aangegeven voorlopig niet op tournee te willen gaan. Laine heeft nog wel meegewerkt aan McCartneys’ soloalbums ‘Tug of War’ en ‘Pipes of Peace’ die grotendeels uit dezelfde sessie stammen.

 

Three Dog Night – Never been to Spain (Treiterschijf)

Op 19 februari 1972 werd ‘Never been to Spain’ van Three Dog Night uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal. De Amerikaanse rockband bestond intussen jaartje of vier, toen ze dit nummer uitbrachten. Oorspronkelijk noemden ze zich Redwood. “Never been to Spain’ werd geschreven door Hoyt Axton en verscheen op zijn LP ‘Joy to the World’.  Een jaartje later nam Cory Wells en de rest van de mannen van Three Dog Night het nummer op, dat geplukt was van het album ‘Harmony’.  Het werd een grote hit in Amerika waar het de 5e plaats bereikte. Niet in Nederland echter. Het bereikte de 25e positie in de Radio Noordzee Top 50. Three Dog Night zou nog ruim twee jaar moeten wachten, voor het hier zijn grootste hit zou scoren: ‘The Show must go on’.

 

Elvis Presley neemt op 29 okt. 1976 laatste single op: ‘Way down’

Elvis Presley begint op 29 oktober 1976 op Graceland in Memphis aan de opnames van, wat naderhand zal blijken,  zijn laatste plaatwerk. Naast ‘It’s Easy For You’, ‘Pledging My Love’ en ‘He’ll Have To Go’ gaat het ook om ‘Way down’. Het is zijn laatst opgenomen single voor zijn dood. Het nummer werd geschreven door Layng Martine, Jr. en werd o.a. later gecoverd door Status Quo. In de Nederlandse Top Veertig bereikte ‘Way down’ de 9e plaats.

De carrière van The King begon in 1953. Toen hij in 1953 zijn school afrondde, begon hij zijn loopbaan als vrachtwagenchauffeur. In datzelfde jaar trok hij de stoute schoenen aan en besloot bij het latere Sun Studio voor een paar dollar een nummer te laten opnemen, dat uit werd gebracht werd op Sun Records. Presleys eerste single “That’s Allright” kwam uit in juli 1954. Het werd gelijk opgepikt door de lokale Amerikaanse radiostations en Presley ging optreden.

Dat trok de aandacht van Tom Parker, die hem kon overtuigen om hem als manager aan te nemen. Eigenlijk heette hij Andries van Kuijk en kwam gewoon uit Breda. Het eerste resultaat die Parker, The Colonel , ondernam, was om Elvis een platencontract te laten tekenen bij het RCA Victor label. Dat resulteerde in 1956 al tot de eerste Amerikaanse nummer 1 hit “Heartbreak Hotel”. Het was het begin van een omvangrijke en indrukwekkende muziekcarrière.

Langdurig medicijnmisbruik, drugs en een vergroot hart ruïneerde zijn gezondheid en Elvis overleed op 16 augustus 1977 op slechts 42-jarige leeftijd.

 

Orchestral Manouvres in the Dark – Messages (Steunplaat)

Op 24 juli 1978 ging de Steunplaat van Frits Spits van start. Elke dag staan we stil bij alle opeenvolgende keuzes van de DJ, die met De Avond Spits één van de meest legendarische radioprogramma`s was. Niet alleen dankzij de wekelijkse Steunplaat, maar ook met populaire rubrieken als “Kruip in de huid van…” en bovenal “De Poplimerick”. Op 23 juni 1980 viel de keuze van Frits op ‘Messages’ van Orchestral Manouvres in the Dark.  In Nederland is dit het eerste nummer wat je zou kunnen terugvinden in het Nederlandse Top Veertig Hitdossier, maar het is feitelijk de derde single van de Britse synthpop band. In 1979 was ‘Electricity’ de eerste, die onopgemerkt bleef. Net als de opvolger van ‘Messages’.

Orchestral Manoeuvres in the Dark werd in 1978 opgericht door Andy McCluskey en Paul Humphreys. Het tweetal uit Liverpool speelde al jaren samen in talloze obscure bandjes (met illustere namen als VCL XI, Hitlerz Underpantz en The Id) en allebei waren ze gefascineerd door de elektronische muziek van onder andere Kraftwerk en Tangerine Dream. Het duo tekende in 1978 een contract met het eigenzinnige Engelse Factory-label en bracht midden 1978 hun eerste single “Electricity” uit. De single werd een culthit en de twee lijfden Malcolm Holmes (die de drummachine moest vervangen) en keyboardspeler Dave Hughes in.

‘Messages’ haalde een notering in de Tipparade. Maar de samenstellers van de Nederlandse Top Veertig hadden allen een blackout, toen de release van de opvolger, ‘Enola gay’ , niet eens diezelfde Tipparade wist te halen.  In veel Europese landen een grote top 10-hit met “Enola Gay”, een nummer over de bommenwerper Enola Gay die op 6 augustus 1945 de atoombom op Hiroshima wierp. In een aantal landen werd deze single zelfs een nummer één hit.

 

Robbie van Leeuwen (Shocking Blue) viert 76e verjaardag

Vandaag viert Robbie van Leeuwen zijn 76e verjaardag! De Nederlandse popmuzikant begon zijn carrière in 1962 in The Atmospheres uit Den Haag. Daarna speelde hij als gitarist in The Ricochets en The Motions. Met deze nederbiet band scoorde hij een paar hele dikke Top 40 hits, zoals “Wasted Words” (1965) en “Why Don`t You Take It”(1966). 

Het grootste succes kwam daarna met Shocking Blue. Met deze groep scoorde Robbie twee nummer 1 hits. De eerste was “Mighty Joe”, de single die na “Venus” kwam. Wel “Mighty Joe”, mede door het enorme succes voor “Venus” in Amerika. Dat nummer bereikte op 7 februari 1970 de 1e plaats in de Billboard Top 100 als eerste Nederlandse act. Mede dankzij dit enorme succes kan de schrijver van dit lied (Robbie dus) ongestoord genieten van zijn oude dag.  Robbie, Mariska, Klaasje, Henk en Leo werden voor het internationale succes gehuldigd in Den Haag met de zilveren penning voor bijzondere verdiensten. Van ‘Venus’ beleefde hij vaker plezier: de cover van Bananarama bereikte in 1986 ook de eerste plaats in Amerika.

In 1970 bereikte ook “Never Marry A Railroad Man de 1e plaats van de Veronica Top Veertig. Vijf jaar later ging de groep uit elkaar. Later volgde nog een reünie, maar zonder Robbie van Leeuwen. Daarna was hij actief in de groep Galaxy-Lin (als componist/mandolinespeler) en scoorde in 1975 een hit met ‘Long hot summer’.  In 1977 was Robbie betrokken bij het studioproject Mistral, samen met Rick van der Linden (ex-Ekseption, ex-Trace en de ex van Penney de Jager). Ze speelden synth-pop nog voordat die term bestond. De groep scoorde drie hits in de Nederlandse Top Veertig: ‘Jamie’, ‘Starship 109’ en ‘Neon city’.

Ook schreef Robbie het nummer ‘Love Buzz’, dat faam verkreeg nadat het door Nirvana werd uitgebracht op het album ‘Bleach’. In 2013 werd aan hem de Buma Lifetime Achievement Award toegekend.

 

Anita Meyer viert 66e verjaardag

Vandaag viert één van Nederlands allerbeste zangeressen haar verjaardag! Anita Meyer is vandaag 66 jaar geworden. Gefeliciteerd! Al op jonge leeftijd wist de Rotterdamse wat ze wilde worden: zangeres! Op 11 jarige leeftijd maakte ze met haar broer René haar TV debuut tijdens het legendarische TV programma Stuif Es In van Ria Bremer. Vanaf haar 13e zong ze al in achtergrondkoortjes en zo werd ze uiteindelijk een veelgevraagde achtergrondzangeres.

Producer Hans Vermeulen zag veel meer in haar zangcapaciteiten en vroeg haar in 1975 als zangeres voor de Rainbow Train. Hoewel het grote succes met deze band uitbleef, bereikte Anita in het voorjaar van 1976 solo de 1e plaats van de Top 40 met het door Hans Vermeulen geschreven “The Alternative Way”. Enkele maanden later behaalde ook “I Can Do It” de top tien. Daarna raakte de zangeres langzaam maar zeker uit het zicht van de hitparade.

In 1979 ging Rainbow Train uit elkaar en brak Anita met Hans Vermeulen. Wat nu? De zangeres ging in zee met producer Martin Duiser, die grote successen boekte met de groep Champagne en betrokken was bij het Stars on `45 project. 1981 werd hét jaar voor Anita: haar single “Why Tell Me Why” bestormde de Top 40 en verbleef 6 weken op nummer 1. Met ‘They Don’t Play Our Lovesong Anymore’ en ‘Idaho’ hield ze het succes vast.

Halverwege de jaren tachtig werd haar samenwerking met zanger Lee Towers een daverend succes. Het duo behaalde Top 40 hits met ‘Run To Me’ en ‘We’ve Got Tonight’ en stonden destijds tientallen keer in een uitverkocht Ahoy.  Enkele jaren terug deed Anita Meyer mee aan het succesvolle programma Beste Zangers.

 

Tom Jones brengt ‘Green green grass of home’ uit

Op 28 oktober 1966 brengt Tom jones het nummer ‘Green Green Grass Of Home’ uit.  Het liedje werd een jaar eerder geschreven door country zanger Claude Putman, nadat hij geïnspireerd raakte door de film The Asphalt Jungle. De Amerikaanse zanger Johnny Darrell nam het nummer in 1965 op, maar het werd geen grote hit. Dat was met Tom`s versie een ander verhaal! Een echt grote hit had de zanger uit Wales, die ooit voorbestemd was om te werken in de kolenmijnen, hier nog niet gehad. ‘It`s Not Unusual’ bereikte in Nederland de 33e plaats en de opvolger ‘What`s New Pussycat’ kwam tot plek 12.

‘Green Green Grass Of Home’ bereikte in de Veronica Top Veertig de eerste plaats. Het liedje gaat over een gevangene die naar het vertrouwde groene gras van de boerderij, waar hij woonde, terugverlangd.  ‘Green, Green Grass of Home’ is in de loop der jaren gecoverd door vele andere artiesten, waaronder Stig Anderson, Joan Baez, Johnny Cash, Dalida, Grateful Dead, Trini Lopez, Dean Martin, Roger Miller, Nana Mouskouri, Elvis Presley, Kenny Rogers, Rowwen Hèze met Karin Bloemen en door Piet Veerman.

 
Translate »