Havenzangers – Ik droom van een gelukkig Kerstfeest (Alarmschijf 1977)

Op 17 december 1977 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Ik droom van een gelukkig kerstfeest’ van De Havenzangers. Deze classic werd geschreven door Irving Berlin en bewerkt door Tom Peters, P. Oes. Het origineel van Irving heet ‘White Christmas’ en schreef hij voor de speelfilm ‘Holiday Inn’ (1942), Het nummer werd bekroond met een Academy Award als ‘Best original song’(1943). ‘White Christmas’ groeide uit tot een evergreen en werd talloze malen gecoverd. De meest succesvolle versie leverde Bing Crosby af: er werden wereldwijd meer dan 50 miljoen platen van verkocht.

De Havenzangers begonnen hun succesvolle carrière in 1972, maar dan onder de naam El Mondo Combo, met o.a. Henk Pleket en Frans van Londen, en vergaarde bekendheid in Nederland dankzij vele optredens op bruiloften en partijen. In 1977 werden de Havenzangers opgericht, als voortzetting van het El Mondo Combo. De groep uit Apeldoorn was vooral gespecialiseerd in oud-Hollandse zeemansliedjes. Ze hadden in 1977 meteen succes met de single ‘Aan het strand stil en verlaten’, waarmee ze een top tien hit scoorden in de Nederlandse Top Veertig. Na de tweede hit ‘Als de klok van Arnemuiden’ werd 1977 succesvol afgesloten met ‘Ik droom van een gelukkig Kerstfeest’. Deze Kerstsingle en cover behaalde de 17e plaats in de Nederlandse Top Veertig en was de enige Alarmschijf, die de Havenzangers hebben gescoord.

 

Metejoor & Hannah Mae – Wat wil je van mij

Vandaag brengt Metejoor zijn nieuwe single uit.  Na o.a. een duet met Snelle (‘Kijk ons nou’) en Emma Heesters (‘Rendez-vous’) kiest de Vlaamse zanger nu voor de Nederlandse Hannah Mae. Hun power single heet ‘Wat Wil Je Van Mij’, mede geschreven en geproduceerd door The Companions.  Het liedje beschrijft hoe belangrijk communicatie tussen twee personen wel niet is. Welke relatie je ook aangaat: het moet van twee kanten komen

“Ik ben meteen bezweken voor deze waanzinnig mooie song en voor de stem van Hannah Mae. Dus ja… Wat Wil Je? (lacht) Ik hoop dat iedereen even enthousiast is over het duet als wij”, aldus Metejoor over de samenwerking. “Ik heb ongelofelijk veel zin in deze release”, vult Hannah Mae aan. “Toen ik de stem van Metejoor hoorde op de demo was ik direct om. Ik ben super trots op deze samenwerking en het eindresultaat.”

 

Herman Brood: 5 november 1946 was zijn geboortedag

Credits: Koen Suyk , Anefo, Wikipedia

Op 5 november, maar dan in 1946, werd Hermanus (Herman) Brood geboren in Zwolle. Hij was een Nederlandse pop ster, die sex, drugs en rock’n roll met stijl in de praktijk bracht. Daarnaast was hij een pianist, acteur, auteur en begenadigd kunstschilder. De flamboyante knuffeljunk bezocht in 1964 de Kunstacademie. Muziek interesseert hem zeker ook. Hij richt het bandje The Moan op en ze treden veel op, vooral voor Amerikaanse soldaten, gelegerd in West-Duitsland. In 1967 voegt Brood zich als pianist bij Cuby & The Blizzards.

In die tijd was Brood al aan het experimenteren met drugs. Daar kreeg de platenmaatschappij van Cuby & Blizzards lucht van en vervolgens wordt hij uit de groep gezet. Brood speelt een tijdje later, als de nevelen van de drugs een beetje zijn opgeklaard, nog een poosje bij Vitesse. Na de release van hun debuut LP vertrekt Brood alweer. In Herman’s carrière is café eigenaar Koos van Dijk een belangrijke. Als Koos hem in zijn café helpt met het opzoeken van zijn injectienaald, ontstaat een band tussen die twee. Het resulteert in iets groters: Koos van Dijk wordt Broods manager en onder zijn hoede wordt Herman Brood & Wild Romance opgericht. In 1978 volgt de grote doorbraak met het album ‘Shpritz’ en de single ‘Saturday night’.  De LP wordt bekroond met platina en wordt gevolgd door filmprojecten en een Amerikaanse toernee. Ook voor de opvolger ‘Cha cha’ krijgt Herman Brood een platina plaat. Hier werkt hij o.a. samen met Lene Lovich en Nina Hagen.  

Met zijn Wild Romance scoort hij in krote tijd vele hits. Maar als het album ‘Go nutz’ door de pers de grond in wordt geboord, besluit Brood het bijltje er bij neer te gooien. Nu het muzikaal avontuur ten einde lijkt, stort Brood zich op acteren en schilderen. Maar de muziek blijft aan hem trekken en en samen met Hennie Vrienten (ex-Doe Maar) scoort hij begin 1984 een Top 10-hit met ‘Als Je Wint’. Daarna volgden toch nog weer enkele hits met de Wild Romance, maar toch zakte zijn muzikale carrière in. Vier maanden voor zijn vijfenvijftigste verjaardag pleegde Herman zelfmoord door, met een afscheidsbriefje op zak, van het dak van het Amsterdamse Hilton-hotel af te springen. Postuum werd bereikte Herman Brood na zijn dood de 1e plaats in de Nederlandse Top Veertig met ‘My way’. In zijn geboorteplaats Zwolle is een museum ter ere aan hem vernoemd: het Herman Brood Museum.

 

Beluister Herman van Veens verjaardagsfeest op ‘Dat kun je wel zien’

Credits: Universal Music

Er zijn weinig mensen die beter bekend zijn met de kleedkamers en de schaterende lach die door Koninklijk Theater Carré kan rollen dan Herman van Veen. Hij stond er vaker dan wie  dan ook op het podium, met maar liefst 561 optredens in de majestueuze zaal aan de Amstel. Daarmee nam hij het lang onneembaar geachte record over van Toon Hermans. Dat deze locatie een bijzondere plek in zijn carrière inneemt, bleek ook wel uit het feit dat Van Veen (weliswaar vertraagd door corona) er zijn 75ste verjaardag vierde.

Een magische avond, waarin de zanger, componist en schrijver zijn publiek een onvergetelijke voorstelling voorschotelde, vol verhaaltjes en liedjes. Een daarvan is ‘Onderaan De Dijk’, de opener van het album ‘Dat Kun Je Wel Zien – Live In Carré’, dat op 25 november zowel digitaal als op CD uitkomt.

Dit ontroerende liedje werd geschreven door de in 2015 overleden frontman van The Scene, Thé Lau. Ook ‘Moenie Weggaan Nie’, een Zuid-Afrikaanse versie van ‘Ne Me Quitte Pas’ van Jacques Brel is, naast veel van Hermans eigen werk, te horen op dit 200ste(!) album van deze onstuitbare bron van creativiteit.

 

Hank B. Marvin (The Shadows) viert zijn 81e verjaardag

Foto: Harry Pot, Anefo, Wikipedia

Vandaag viert Hank B. Marvin zijn 81e verjaardag. Gefeliciteerd! Hij is de leadgitarist van The Shadows en was lid van de groep Marvin, Welch & Farrar.  Het was de sound van Buddy Holly, die Marvin deed besluiten, om te leren gitaarspelen. Samen met zijn schoolvriend Bruce Welch trok Hank, toen hij zestien was, vanuit Newcastle naar Londen om het daar te gaan maken in de muziekbusiness. Ze gingen naar de Two I’s Coffee Bar, toen het mekka van het Londense muziekleven, om deel te nemen aan een muziekwedstrijd. Wat een ontgoocheling: ze wonnen niet.

Maar: het toeval wilde dat de manager van Cliff Richard hen in de Two I’s Coffee Bar hoorde en bood het duo een contract aan om Cliff Richard, die intussen met de hit ‘Move it’ uit 1959 in Engeland bekendheid kreeg, te begeleiden. Later sloten Jet Harris (basgitarist) en Tony Meehan (drummer) zich bij hen aan. Ze vormden een band onder de naam The Drifters en brachten snel een single uit: ‘Feelin’ Fine’/  ‘Don’t be a Fool with Love’.

Toen de Amerikaanse groep The Drifters zich verzette tegen het gebruik van hun naam in de Verenigde Staten, veranderden zij die in The Shadows.  Toen Jerry Lordan hen het nummer ‘Apache’ aanbood kwam hun carrière pas echt van de grond. Het instrumentale nummer stond in Engeland gedurende vijf weken op de eerste plaats en werd een wereldhit, behalve in Amerika, waar een coverversie scoorde. Hank B Marvin kon voor ‘Apache’ mooi gebruik malen van een Fender Stratocaster, dat hij cadeau kreeg van Cliff.  ‘Kon-Tiki’, ] Wonderful Land’, ‘Dance On’ en ‘Foot Tapper’ waren de vier volgende nummer 1-hits in Engeland.

The Shadows vertegenwoordigden Engeland op het Eurovisie Songfestival in 1975 met ‘Let Me Be the One’.  The Shadows eindigden op de 2e plaats, achter ‘Ding a dong’ van Teach In. Door het succesvolle experiment Marvin, Welch & Farrar kwam men de Australische zangeres Olivia Newton-John tegen, hetgeen jaren later leidde tot enkele songs voor ‘Grease’ en het Xanadu-project. In 1979 werden The Shadows opnieuw erg populair dankzij hun cover van de John Williams-instrumental Cavatina, beter bekend als Theme from ‘The Deer Hunter’, hun enige nummer 1-hit in de Nederlandse Top Veertig. Daarna kalfde het succes van The Shadows langzaam af, hoewel ze in eigen land nog regelmatig succes hadden met hun albums. Naar aanleiding van hun 50-jarige artiestenjubileum maakten Cliff Richard en The Shadows samen een wereldwijde tournee (2009/ 2010).

 

Harry Styles scoort Hitzound Smash met ‘Music For a Sushi Restaurant’

Credits: Sony Music

De nieuwe Hitzound Smash voor de komende week is voor Harry Styles! De Britse zanger heeft zijn derde single uitgebracht van ‘Harry’s house’, waarvan vandaag ook de video in première gaat: ‘Music For a Sushi Restaurant’. Op ‘Harry’s House’ duikt Harry Styles in thema’s die hem persoonlijk aan het hart gaan: “identity, community and love”. Harry vertelt: “These songs are about building a home out of your emotions and memories, so you can create a place where you belong, wherever you go.” Het resultaat is volgens de zanger een album vol gecompliceerde love songs en rauwe emoties, met een sound die toch opgewekt, zelfverzekerd en onbevreesd klinkt. De video voor ‘Music For a Sushi Restaurant’ gaat zo meteen om 18.00 uur in première.

 

Hot Chocolate – So You Win Again (Troetelschijf 1977)

Terug naar 9 juli 1977! Op deze dag ging de Troetelschijf van Hilversum 3 naar ‘So you win again’ van Hot Chocolate. Het nummer werd geschreven door Russ Ballard. Hij was eerder de zanger en gitarist van Argent en hij schreef een aantal grote hits voor andere artiesten. Zoals ‘You can do magic’ voor America en ‘I know there`s something going on’ voor Frida. Frontman van Hot Chocolate was Errol Brown.  Muzikaal brak hij in 1969 door, toen hij met een aantal vrienden een reggae versie maakte van het nummer “Give Peace a Chance”, het lied van John Lennon.

Omdat hij de tekst niet mocht veranderen zonder toestemming van Lennon zond Brown een kopie van de opname naar Lennon`s platenlabel, Apple. Het nummer werd met Lennon`s toestemming uitgegeven. De bandnaam The Hot Chocolate Band werd verzonnen door Apple-medewerkster Mavis Smith, dit werd echter al snel afgekort.

In de beginjaren was de sound van Hot Chocolate niet zo succesvol. Dat veranderde toen de disco doorbrak en vanaf 1974 scoorde de groep vele hits. ‘Emma’ werd dat jaar een dikke top 10 hit.  Dat gold ook voor ‘You Sexy Thing’ uit 1975. De opvolger was ‘So you win again’, geproduceerd door Micky Most. In Engeland werd ‘So you win again’ een echte winner, want het behaalde daar de eerste plaats. In de Nationale Hitparade mocht Hot Chocolate de 5e plaats noteren.

 

The Hollies – Listen to me (Flashback 1968)

Foto: Imperial Records

Op 19 oktober, maar dan in 1968, komen The Hollies binnen in de Veronica Top Veertig met ‘Listen to me’. Het was de laatste single, waar Graham Nash aan meewerkte. The Hollies schreven de meeste van hun singles zelf, maar deze niet. ‘Listen to me’ was gepend door Tony Hazzard. Hij was o.a. ook verantwoordelijk voor het schrijven van de songs ‘Me, The Peaceful Heart’ voor Lulu en ‘Fox On The Run’ voor Manfred Mann. De single werd opgenomen in de beroemde Abbey Road Studios met producer Ron Richards.  Het B-kantje werd ook populair: ‘Do the best you can’. 

Zes jaar eerder werd de groep opgericht door Clarke en Nash,  samen met bassist Eric Haydock, gitarist Vic Farrell en drummer Don Rathbone.  Vanaf het midden van de jaren zestig scoorde de band een hele reeks aan hits, waaronder ‘Look Through Any Window’, ‘I can’t let go’, ‘Bus Stop’, ‘Stop Stop Stop’, ‘Carrie Anne’ en ‘Dear Eloise’.

Tijdens een tournee door Amerika in 1968 maakte Nash kennis met onder meer David Crosby (van de Byrds) en Stephen Stills (van Buffalo Springfield). De drie bleken het niet alleen op persoonlijk vlak goed te kunnen vinden, maar ook stemmen te hebben die nauw bij elkaar aansloten. Hoewel Graham Nash nog mee terug ging naar Engeland, verliet hij de band korte tijd later om met zijn Amerikaanse vrienden Crosby, Stills & Nash op te richten. ‘Listen to me’ bereikte de 7e plaats in de Veronica Top Veertig. Nash verliet zoals gezegd na deze single The Hollies, om Crosby, Stills & Nash te vormen met David Crosby en Stephen Stills.

 

Daryl Hall (Hall & Oates) viert zijn 76e verjaardag

Foto: Matthew Becker, Wikipedia

Vandaag viert Daryl Hall zijn 76e verjaardag. Gefeliciteerd! Hij is vooral bekend als de mede-oprichter en zanger van Hall & Oates (samen met zanger John Oates) waarmee hij in de jaren 1970 en vroege jaren 1980 verschillende hits in de Nederlandse Top Veertig scoorde.  In Amerika waren dat er nog veel meer. . . Hall was van Duitse afkomst en is de zoon van een professioneel zanger en een zanglerares. Muziekis hem derhalve met de paplepel ingegeven! In zijn studententijd nam hij enkele singles op met de Temptones, een blue-eyed-soul-versie van groepen als The Temptations.

Hall & Oates kwamen elkaar in 1967 tegen in Philadelphia tijdens een bandwedstrijd; ze bleken aan dezelfde universiteit te studeren en in dezelfde muziek geïnteresseerd. Hun samenwerking ging officieel drie jaar later van start nadat Oates terugkeerde van een langdurig verblijf in Europa. In 1972 werd hun eerste album ‘Whole Oates’ uitgebracht. Het succes kwam pas nadat ze in 1975 naar een andere platenmaatschappij overstapten.

De eerste hit in Nederland werd ’Rich Girl’ in 1977. In Nederland een bescheiden succes, maar in Amerika bereikte de single de eerste plaats van de Billboard Hot 100. Ook ‘Kiss On My List’, ‘Private Eyes’, ‘I Can`t Go For That’, ‘Maneater’ en ‘Out Of Touch’ bereikten in Amerika de toppositie. In Nederland werd ‘Adult Education’ hun grootste hit in de Nederlandse Top Veertig. In 2014 werden Hall & Oates opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame in 2014. Twee jaar later kreeg het duo een ster op de Hollywood Walk of Fame.  Hall heeft ook solowerk uitgebracht – zowel eigen materiaal als covers – en net als Oates schreef hij ook voor andere artiesten. In 2018 brachten Hall & Oates als laatste de single ‘Philly Forget Me Not’ (met Train) uit.

 

Hozier – Swan Upon Leda 

Een maand voor de tussentijdse verkiezingen in Amerika brengt Hozier vandaag zijn single ‘Swan Upon Leda’ uit. Het liedje is een steunbetuiging aan mensen die getroffen zijn door het terugdraaien van de uitspraak in de zaak Roe VS Wade uit 1973, waardoor het recht op abortus niet langer van kracht is in Amerika.

De Ierse singer-songwriter, die in 2013 doorbrak met zijn wereldhit ‘Take Me To Church’ en in 2019 zijn meest recente album ‘Wasteland, Baby!’ uitbracht, hoorde het nieuws over dat besluit op het moment dat hij in de studio bezig was met zijn nieuwe project ‘Unreal Unearth’. Het zette hem ertoe aan het nummer ‘Swan Upon Leda’ nu al uit te brengen, in plaats van te wachten op de release van een nieuw album. Hij doet dit als teken van solidariteit aan mensen die geraakt worden door dit besluit en er tegen in opstand komen.

“Of all the songs coming from ‘Unreal Unearth’, I wanted to offer ‘Swan Upon Leda’ at this time. I’ll be making a donation to Mayday, AidAccess and Plan C, organisations working toward ensuring women and pregnant people can gain safe access to reproductive healthcare,” schrijft Hozier bij zijn statement op social media.

 
Translate »