Henk Smitskamp (o.a. The Motions) viert zijn 79e verjaardag

Vandaag viert Henk Smitskamp zijn 79e verjaardag. Gefeliciteerd! De Nederlandse muzikant speelde als basgitarist in The Giants, The Motions, After Tea, Livin’ Blues, Sandy Coast, Shocking Blue en Flight505.  Hij begon zijn carrière in 1960 als basgitarist van The Giants, een Haagse groep die zich specialiseerde in instrumentale gitaarmuziek naar het voorbeeld van The Shadows.  In de zomer van 1962 moest Smitskamp echter in militaire dienst en stopte daar het avontuur.

Eind 1964 werd de inmiddels weer gedemobiliseerde Smitskamp lid van The Motions. Deze groep kwam voort uit The Ricochets, waar ook Rudy Bennett en Robbie van Leeuwen in speelden.  The Mottions scoorden in januari 1965 als eerste Nederlandse beatgroepin de Veronica Top Veertig met ‘It’s gone’.  Vele hits volgden zoals ‘Wasted words’, dat de 3e plaats van de Veronica Top Veertig behaalde en  ‘Why don’t you take it’ , dat het ook tot de 3e positie schopte. The Motions groeiden uit tot één van de onbetwiste topgroepen van Nederland. Uiteindelijk ging het bergafwaarts met de groep toen gitarist/songschrijver Robbie van Leeuwen begin 1967 opstapte. Smitskamp vertrok later dat jaar.  Hij verving in 1968 enige tijd Polle Eduard in After Tea en wisselde daarna herhaaldelijk van groep.

Vanaf midden 1969 speelde Smitskamp ruim een jaar in Livin’ Blues waarmee hij de LP ‘Hell’s Session’ opnam. Daarna stapte hij over naar de groep Sandy Coast die in 1971 de hits True love that’s a wonder en Just a friend had. Vanaf 1972 speelde hij in Shocking Blue, waar hij zijn oude Motions-maatje Robbie van Leeuwen terugzag. Met Shocking Blue toerde hij onder andere door Japan. In 1975 keerde hij terug bij Livin’ Blues, samen met Shocking Blue drummer Cor van der Beek.

In 2002 vormde Henk Smitskamp samen met Ton van der Kleij (Earth & Fire), Hans Hollestelle (o.a. Sandy Coast), Rob Grell (Nicols) en Peter Vermeij (bekend van zijn Mick Jagger-imitaties op “Stars on 45”) een nieuwe band genaamd Flight 505. De eerste jaren was men zeer succesvol, mede omdat men hoofdzakelijk het beginrepertoire van de Rolling Stones coverde. In 2008 viel de band uiteen.

 

Hot Butter / Popcorn Makers scoren hit met ‘Popcorn’ (1972)

Op 29 juli 1972 komen de Popcorn Makers, Anarchic System en Hot Butter binnen in de Veronica Top Veertig met ‘Popcorn’. Je leest het goed: drie uitvoeringen van hetzelfde nummer. In de Veronica lijst werden alle versies van ‘Popcorn’ op één hoop geveegd, om maar geen gedoe te krijgen. Zo niet de Daverende Dertig: die haalde de versies uit elkaar en bleek dat de versie van de Popcorn Makers de succesvolste was.  Het nummer is oorspronkelijk van Gershon Kingsley. Gold als één van de belangrijkste pioniers in de elektronische muziek, met name vanwege de Moog synthesizer. Hij neemt het nummer ‘Popcorn’ ook als eerste op, voor zijn LP ‘Music To Moog By’.

Het album leidde tot een groep: The First Moog Orchestra . O.a. Stan Free maakte daar deel van uit. Deze meneer bedacht, nadat de groep uiteenviel, om het liedje opnieuw uit te brengen. Maar dan onder de naam Hot Butter. Zijn versie wist wereldwijd zo`n twee miljoen plaatjes te verkopen. Er werden heel veel covers van gemaakt, maar die van de Popcorn Makers en Anarchic System zijn de succesvolste gebleken. De versie van de Franse Anarchic System, rond Olivier Toussaint, was trouwens een vocale variant. ‘Popcorn’ bereikte de eerste plaats in de Veronica Top Veertig.

 

Henny Vrienten (o.a. Doe Maar) viert zijn 73e verjaardag

Vandaag viert Henny Vrienten zijn 73e verjaardag. Gefeliciteerd! In de jaren tachtig groeide hij uit tot één van Nederlands grootste idolen, als zanger van Doe Maar.  In de jaren zestig speelde Vrienten in diverse beatgroepen, waaronder de in Tilburg en omstreken bekende band Les Cruches. In de jaren zeventig schreef hij muziek voor andere artiesten, waaronder twee Engelstalige nummers voor het kerstalbum uit 1975 van The Cats. Zelf bracht hij twee singles uit onder het pseudoniem Ruby Carmichael en een album als Paul Santos (1977). Zonder succes, overigens.

Ondertussen werden de eerste contouren van Doe Maar zichtbaar; want: Vrienten speelde met Ernst Jansz in de begeleidingsband van Boudewijn de Groot. In 1977 vormden ze de reggae-coverband The Rumbones waarmee ze een eenmalige tournee ondernamen. Doe Maar werd in 1978 opgericht; Vrienten kwam er pas in 1980 bij als vervanger van Piet Dekker die ook deel uitmaakte van The Rumbones. Aanvankelijk weigerde Vrienten mee te doen in Doe Maar, omdat dit niet een onderdeel van een geslaagde carrière leek. Later ging hij gelukkig overstag. Met hem en Jansz beschikte de band plotseling over twee liedschrijvers die elkaars werk op een positieve manier beïnvloedden.

De platenmaatschappij was niet onder de indruk van de kwaliteitsinjectie en stelde het op de markt brengen van het album ‘Skunk’ uit tot na het decemberseizoen en tot na carnaval, omdat de maatschappij vond dat het aanbod van de groep niet zou blijven staan tussen het werk van gevestigde namen. Maar met het nummer, ‘32 Jaar’, was het direct raak. De definitieve doorbraak volgde in 1982 met de single ‘Doris Day’ en het melancholieke reggae-album ‘Doris Day En Andere Stukken’.

Met ‘Pa’ en “De Bom’ stond Doe Maar in datzelfde jaar op 1 in de Nederlandse Top Veertig. De band werd onmetelijk populair en al snel was er sprake van massahysterie. Dat deed Doe Maar uiteindelijk de das om: de band had grote moeite om met het succes om te gaan en voelde een steeds grotere afstand tot hun steeds jongere publiek. In 1984 viel de groep uit elkaar. Vrienten had op dat moment zijn eerste Nederlandstalige soloalbum ‘Geen Ballade’ uitgebracht. De eerste single, ‘Als je wint’, was een duet met Herman Brood. Daarna produceerde Vrienten voor Raymond van het Groenewoud en ging zich toeleggen op het schrijven van filmmuziek. Daarvoor won Vrienten in 1996 een Zilveren Harp. In datzelfde jaar kwam zijn single ’50 jaar’ uit met opnieuw Herman Brood.

In 2000 kwam Doe Maar voor het eerst sinds 1984 bijeen om een nieuw studioalbum te maken genaamd ‘Klaar’ en een eerste reeks reünieconcerten. Dat weerhield Vrienten niet, om bezig te blijven met andere muzikale projecten. Zo verscheen in 2008 o.a. zijn album ‘Aardige jongens’ met Frank Boeijen en Henk Hofstede. In 2016 vormde Henny Vrienten samen met Boudewijn de Groot en George Kooymans het trio Vreemde Kostgangers; ze begonnen dat jaar aan hun eerste theatertournee en brachten in 2017 twee albums uit. Vrientens laatste solo plaat is ‘Tussen de regels’ uit 2019.

 

The Les Humphries Singers – To My Father’s House (Alarmschijf)

Op 19 september 1970 werden de Les Humphries Singers uitgeroepen tot Alarmschijf op Radio Veronica met ‘To my father’s house’. Het nummer was geschreven door Edwin Hawkins in 1968. Met zijn Singers schopte de originele versie het niet verder dan 5 weken Tipparade. De cover de Les Humpfries Singers zou het aanmerkelijk beter doen!   De Brit Les Humphries kwam eind jaren 60 als beroepsmilitair naar Hamburg, waar hij ook de leider van een popkoor zou worden, die in de jaren zeventig vele grote hits zou scoren. Hij verzamelde een bont gezelschap aan zangers en zangeressen om zich heen en vormde zo de Les Humpfries Singers. Daar zaten een paar artiesten tussen, die na het uiteenvallen van de groep, ook succesvol werden. Zoals Liz Mitchell, die in de tweede helft van de seventies deel uit ging maken van Boney M.

To My Father`s House’ was de eerste hit van de groep. Het was een Amerikaanse gospel song. Gospels deden het in die periode erg goed. De Edwin Hawkin Singers hadden dan wel geen hit met dit liedje gehad, maar met ‘Oh happy day’, ook een gospel song, scoorden ze in 1969 een nummer 1 hit. In 1970 deed dit koor het dunnetjes over met Melanie met nog een nummer 1 hit: ‘Lay down’. Opvallend genoeg had de Les Humpfries Singers alleen in Nederland zoveel succes met ‘To my father`s house’. Het nummer bereikte de eerste plaats in de Veronica Top Veertig. Later volgden meer gospel georiënteerde singles, zoals ‘We are going down Jordan’ en ‘Promised land’, maar deze waren minder succesvol.

 

Hot Chocolate scoort hit met ‘So You Win Again’ (1977)

Op 16 juli 1977 komt Hot Chocolate binnen in de Nationale Hitparade met ‘So you win again’. Het nummer werd geschreven door Russ Ballard. Hij was eerder de zanger en gitarist van Argent en hij schreef een aantal grote hits voor andere artiesten. Zoals ‘You can do magic’ voor America en ‘I know there`s something going on’ voor Frida. Frontman van Hot Chocolate was Errol Brown.  Muzikaal brak hij in 1969 door, toen hij met een aantal vrienden een reggae versie maakte van het nummer “Give Peace a Chance”, het lied van John Lennon.

Omdat hij de tekst niet mocht veranderen zonder toestemming van Lennon zond Brown een kopie van de opname naar Lennon`s platenlabel, Apple. Het nummer werd met Lennon`s toestemming uitgegeven. De bandnaam The Hot Chocolate Band werd verzonnen door Apple-medewerkster Mavis Smith, dit werd echter al snel afgekort.

In de beginjaren was de sound van Hot Chocolate niet zo succesvol. Dat veranderde toen de disco doorbrak en vanaf 1974 scoorde de groep vele hits. ‘Emma’ werd dat jaar een dikke top 10 hit.  Dat gold ook voor ‘You Sexy Thing’ uit 1975. De opvolger was ‘So you win again’, dat de 5e plaats bereikte in de Nationale Hitparade.

 

Hans De Booij scoort hit met ‘Annabel’ (1983)

Op 16 juli 1983 komt Hans de Booij binnen in de Nederlandse Top Veertig met ‘Annabel’. Het nummer werd geschreven door Boudewijn de Groot en Herman Pieter de Boer.  ‘Annabel’ was afkomstig van zijn debuut LP “Hans de Booij’. De Groot en De Boer hadden in 1973 voor het eerst samengewerkt op het album ‘Hoe sterk is de eenzame fietser’ van Boudewijn. Het was De Groot die eerst de muziek bedacht met enkele tekstfragmenten, waaronder de titel en de zin “Die zie ik nooit meer terug”. Boudewijn vroeg aan Herman om de tekst verder uit te werken.

Het was de bedoeling dat ‘Annabel’ geplaatst zou worden op Boudewijns nieuwe album ‘Van een afstand’, maar hij was niet tevreden met het eindresultaat. Het duurde tot 1995 toen ‘Annabel’ in  een eigen versie opgenomen werd voor het album ‘Een nieuwe herfst’. Hans Kusters (manager van de Booij en muziekuitgever van de Groot) herinnerde zich de onafgemaakte versie van ‘Annabel’ en vroeg aan Boudewijn of hij het mocht opnemen met Hans de Booij.  Dat mocht en Kusters liet het nummer, dat eigenlijk een tikki rock georiënteerd was opnieuw arrangeren. Ruud van Es en Peter Kommers van de band Nova klaarden deze klus. Het resultaat werd een klassieker uit de Nederpop. Hans de Booij bereikte met ‘Annabel’ de 3e plaats in de Nederlandse Top Veertig.

 

The Hollies scoren hit met ‘Bus Stop’ (1966)

Op 9 juli 1966 komt ‘Bus stop’ van The Hollies binnen in de Parool Top Twintig. Deze hitlijst was de voorloper van o.a. de Hilversum 3 Top Dertig en de Nationale Hitparade. Op diezelfde datum debuteerde de single ook in de Veronica Top Veertig.  Het nummer ‘Bus stop’ was geschreven door Graham Gouldman en werd op 18 mei 1966 opgenomen in de EMI Studios en kwam een maand later uit. Later bekende Graham, dat zijn vader Hyme Gouldman eraan had meegeschreven: de beginregel was van zijn hand! Het liedje gaat over een liefde die opbloeit onder een gedeelde paraplu.

‘Bus stop’ was het eerste nummer van The Hollies waarop Bernie Calvert meespeelde in plaats van Eric Haydock. Zijn meespelen was bedoeld als tijdelijke vervanging, maar kort daarop trad hij definitief tot de groep toe. Met ‘Bus stop’ had Gouldman, die later zou toetreden tot 10CC, weer een gouden hit te pakken. Dat lukte hem o.a. ook met zijn geschreven songs ‘For your love’ (The Yardbirds) en ‘No milk today’ voor Hermans Hermits. The Hollies behaalden een top 10 notering met ‘Bus stop’ in o.a. Amerika, Engeland, Duitsland, Canada, Australië en ook in Nederland. In de Parool Top 20 bereikten The Hollies de 4e plaats. In de Veronica Top veertig nog een plaatsje hoger.

 

April Shower scoort hit met ‘Railroad song’ (1971)

Op 3 juli 1971 komt April Shower binnen in de Veronica Top Veertig met ‘Railroad song’. Het nummer werd geschreven door Gert Balke. ‘Railroad song’ geldt voor mij als de meest begeerde titel, die nog ontbreekt in het aanbod van Spotify. Achter April Shower ging het Nederlandse duo Heddy Affolter aka Heddy Lester en Gert Balke as April Shower schuil. Het duo werd twee jaar eerder ontdekt op een talentenjacht door Herman van Veen.  De single ‘Railroad Song’ werd uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal en werd een bescheiden hit en bereikt de 30e plaats in de Veronica Top Veertig; in de Radio Noordzee Top 50 6 plaatsen hoger.

In 1972 doet April Shower een tournee door Canada, Amerika en Mexico. De single ‘Danny’s Song’ (1973), een bewerking van The Carpenters, werd in Londen opgenomen met het orkest van Norrie Paramor (1913-1979). Vanaf 1974 gaat Affolter solo verder onder de naam Heddy Lester. In 1977 vertegenwoordigt ze Nederland tijdens het Eurovisie Songfestival met het prachtige liedje ‘De Mallemolen’. 

 

The Hollies – I Can’t Tell the Bottom From the Top (Alarmschijf)

Elke dag staan we bij Hitzound stil bij de Alarmschijf. Het was de plaat die in 1969 officieel werd geïntroduceerd door Radio Veronica en werd wekelijks gekozen en veel gedraaid. (na het hele uur) Vanaf 1 november 1969 startte Radio Veronica officieel met de Alarmschijf.  Daarmee is het de oudste, nog altijd gekozen hit tip van de Nederlandse radio.   Voordat de DJ`s van het eerste uur de Tipparade gingen samenstellen was er al een voorlopige Tipparade in het leven geroepen bij de zee zender. Deze werd gestart door Rob Out en uitgezonden na de Veronica Top Veertig vanaf 15 juli 1967.

Op 25 april 1970 werden The Hollies met ‘I can’t tell the bottom from the top’ uitgeroepen tot Alarmschijf op Radio Veronica.  Het nummer werd geschreven door Guy Fletcher en Doug Flett.  Graham Nash had intussen The Hollies verlaten (1969) en werd vervangen door Terry Sylvester. Graham`s vertrek was een aderlating, maar ondanks dat, wisten The Hollies met songwriters Geoff Stephens/Tony Macaulay een dikke hit te scoren: ‘Sorry Suzanne’. Ook de ballad “He Ain’t Heavy, He’s My Brother” geschreven door Bobby Scott en Bob Russell werd een internationale hit. Op dit nummer speelde een piepjonge Elton John op piano. Dat deed hij ook op ‘I can’t tell the bottom from the top’, dat de 10e plaats bereikte in de Veronica Top Veertig.

 

Hans Teeuwen & Bjørgen – Kampioen (Voetbal Anthem)

Het succes van ‘Lockdown l*l  van Bjørgen van Essen met cabaretier Hans Teeuwen heeft een vervolg gekregen. In de nieuwe single ‘Kampioen’(Voetbal anthem) verwerkte Bjørgen een fragment van een gedeeld viral-filmpje op Instagram van Teeuwen. Daarin neemt Hans de Oranjekoorts op de hak. De combinatie tussen Bjørgen en Teeuwen leverde begin dit jaar een hit op met ‘Lockdown l*l’,  dat maar liefst 1,4 miljoen views opleverde op YouTube en de hitlijsten wist te bereiken. Lukt het dit duo opnieuw te scoren? Aan Oranje zelf zal het niet liggen……..

 
Translate »