Muse ft. Elisa – Ghosts ( How can I move on)

Muse lanceert een nieuwe single met de Italiaanse superster Elisa. Een ongewone single van Muse, want ‘Ghosts’ (How can I move on) is een piano ballad. Frontman Matt Bellamy voor het album ‘Will Of The People’. Op deze plaat staat echter een versie zonder Elisa. In een interview met Apple Music vertelt Matt over ‘Ghosts (How Can I Move On)’.  “That one is an unusual one for us. I was surprised that Dom (Howard, drummer) and Chris (Wolstenholme, bassist) even wanted that on the album. During the pandemic, I did a couple things on my own, just on the piano, acoustic.”

 

Earth And Fire – 78th Avenue (Troetelschijf 1977)

Credits: Beeld en Geluid, Wikipedia

Terug naar 3 december 1977! Op deze dag ging de Troetelschijf van Hilversum 3 naar ‘78th Avenue’ van Earth and Fire. Het nummer werd geschreven door de bandleden Chris en Gerard Koerts, Theo Hurts en Hans Ziech. ‘78th Avenue’ was te vinden op de vijfde LP ‘Gate to Infinity’, dat werd opgenomen in de Frans Peters Studio’s in Hilversum en werd geproduceerd door Jaap Eggermont. De backing vocals voor het album werden verzorgd door Anita Meyer, Dianne Marchal, Martha Hollestelle, Hans Vermeulen en Okkie Huijsdens.

Het titelnummer ‘Gate to Infinity’ bestond uit maar liefst 5 delen met een totale lengte van 17:44 minuten, is symfonische pop/rock met klassieke, wereldmuziek en jazzrock-invloeden. Enkel ‘78th Avenue’  verscheen op single en bereikte de 14e plaats in de Nationale Hitparade. Daarna zou het twee jaar duren voor er weer een nieuw album zou verschijnen.  In 1978 vertrekken Ton van der Kley en Theo Hurts. Zij worden vervangen door respectievelijk Ab Tamboer (drums) en Bert Ruiter (bas, ex-Focus). Earth & Fire maakt in deze periode enkele demo’s (met daaronder het nummer ‘Weekend’), die dan afgekeurd worden door Polydor.

 

Electric Light Orchestra – Turn To Stone ( Alarmschijf 1977)

Op 12 november 1977 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Turn to stone’ van Electric Light Orchestra. Het was de openingstrack van het dubbelalbum’ Out of The Blue’, misschien wel het mooiste album aller tijden. Het nummer ’Turn to stone’ is geschreven door Jeff Lynne, toen hij in Zwitserland was. De single werd opgenomen in Duitsland. Samen met Roy Wood en Bev Bevan richtte Jeff Lynne in oktober 1970 de band Electric Light Orchestra op met als doel symfonische popmuziek te spelen met onder meer klassieke instrumenten als hobo, hoorn, cello en viool. Op het eerste album was Wood, naast Lynne, nog een van de voormannen van de band. Wood verliet de band kort na het verschijnen van het debuutalbum in 1971. Hierna werd Lynne de onbetwiste leider van de groep.

Van 1973 tot 1985 had Jeff Lynne veel succes met het Electric Light Orchestra. De band scoorde hits  zoals “Showdown” (1973), “Can’t Get It Out of My Head” (1974), “Evil Woman” (1975), “Livin’ Thing” (1976) en ‘Turn to Stone” (1977). Met deze laatst genoemde single bereikte de ELO de 11e plaats in de Nederlandse Top Veertig. Dat was ongeveer even hoog als in Amerika (Billboard, nummer 13). In Canada piekte ‘Turn to stone ‘op nummer 1. Op het dubbelalbum stond o.a. ook de klassieker ‘Mr.Blue Sky’, dat in 1978 een grote hit zou worden.

 

Chris Koerts (Earth & Fire) op 74-jarige leeftijd overleden.

Credits: Beeld en Geluid, AVRO, Wikipedia

Zojuist is bekend geworden dat Chris Koerts, voormalig gitarist van de Haagse band Earth & Fire, is overleden. Zijn echtgenote maakte het treurige nieuws bekend aan Omroep West. Koerts werd afgelopen zomer ernstig ziek. Chris werd geboren in Leiden. De gitarist, componist en producer begon op veertienjarige leeftijd met zijn tweelingbroer Gerard een duo: The Singing Twins. Met verschillende musici en via The Swinging Strings en Opus Gainfull evolueerde de groep uiteindelijk tot Earth & Fire. In september 1969 kwam Jerney Kaagman als zangeres bij de Haagse popgroep.

Earth & Fire brak in 1970 door in de Veronica Top Veertig met de single ‘Seasons’, geschreven door Golden Earring-gitarist en -zanger George Kooymans. Het nummer bereikte een tweede plaats in de Veronica Top Veertig.  Daarna werden Chris en Gerard de drijvende kracht achter de groep. Nog in hetzelfde jaar schreven de broertjes Koerts de hitsingles ‘Ruby is the one’ en ‘Wild and exciting’ voor Earth & Fire. Met het album ‘Song of the Marching Children’ bracht de groep een van de eerste Nederlandse conceptalbums uit.

Met Jaap Eggermont als producer maakte Earth & Fire in 1972 voor het eerst een nummer één-hit: ‘Memories’. Ook in de daaropvolgende jaren scoorde de band een aantal hits, waaronder ‘Maybe tomorrow, maybe tonight’ (1973) en ‘Love Of Life’ (1974). Ook buiten Nederland begon belangstelling te ontstaan voor de muziek van Earth & Fire. De daaropvolgende jaren werden er nog een paar albums en singles uitgebracht, met wisselend succes.

In 1978 werd Frits Hirschland manager, en kwamen er een nieuwe bassist Bert Ruiter (ex-Focus) en drummer Ab Tamboer. Polydor keurde echter in 1979 de demo’s voor het album ‘Reality Fills Fantasy’ af. Met de single ‘Weekend’ scoorde Earth & Fire echter een grote internationale hit. Daar droeg het blauwe sensuele broekpak van Jerney zeker aan bij. Alleen al in Nederland werden er meer dan 100.000 singles van verkocht en bereikte het hier de eerste plaats. Het leverde de groep de Conamus Export prijs op. (1980)

In datzelfde jaar echter verliet Chris de band om musicologie te gaan studeren. Met broer Gerard en Marcel van der Lans nam hij in diens ML sound recording Studio in Den Haag de plaat ‘Frames’ op. Deze werd onder de naam Earth and Fire Orchestra uitgebracht. Kort na het uikomen van het album ‘In a state of flux’(1982) valt Earth & Fire uit elkaar.

In de periode 1987 – 2004 komt Earth and Fire weer bij elkaar, maar zonder Chris en Gerard Koerts. Zij werden vervangen door Ton Scherpenzeel uit Kayak (toetsen), Jons Pistoor (ex-Sammy Soul Set, toetsen) en Age Kat (gitaar, ex-Frog). De broers Koerts storten zich via een eigen-beheer album, uitgebracht als het Earth And Fire Orchestra, op de ontluikende new age muziekmarkt.  In 2019 overleed Gerard Koerts in Perpignan. Hij leed aan logproblemen.  Net als zijn broer Chris woonde hij de laatste jaren in Frankrijk. Samen speelden ze in de band The French Connection. Chris overleed dinsdag op 74-jarige leeftijd.

 

Earth & Fire – Thanks For The Love (Flashback 1975)

Credits: Beeld en Geluid, AVRO, Wikipedia

Op 8 november, maar dan in 1975,  komt ‘Thanks for The love’ van Earth & Fire binnen in de Nederlandse Top Veertig. Het nummer werd geschreven door bandleden Chris Koerts en Hans Ziech. Die laatste had de groep in 1974 verlaten, maar bleef nog wel een tijdje componeren voor Earth & Fire. Vrij opmerkelijk is, dat dit nummer met duidelijke funkinvloeden, niet op een studio album belandde. Gelukkig wél in de hitlijsten. Zowel in de Nederlandse Top Veertig als in de Nationale Hitparade bereikte de single de top tien.   Earth & Fire brak in 1970 door in Nederland met de single ‘Seasons’, geschreven door Golden Earring-gitarist en -zanger George Kooymans. Het nummer bereikte een tweede plaats, en nog in hetzelfde jaar maakte Earth & Fire hitsingles als ‘Ruby is the one’ en ‘Wild and exciting’. Met het album ‘Song of the Marching Children’ bracht de groep een van de eerste Nederlandse conceptalbums uit.

Met Jaap Eggermont als producer maakte Earth & Fire in 1972 voor het eerst een nummer één-hit: ‘Memories’. Ook in de daaropvolgende jaren scoorde de band een aantal hits, waaronder ‘Maybe tomorrow, maybe tonight’ (1973) en ‘Love Of Life’ (1974). Ook buiten Nederland begon belangstelling te ontstaan voor de muziek van Earth & Fire. De daaropvolgende jaren werden er nog een paar succesvolle albums en singles uitgebracht. ‘Thanks for the love’ sleepte een Alarmschijf binnen en behaalde de 8e plaats in de Nederlandse Top Veertig.

 

Glenn Frey (Eagles): 6 november 1948 was zijn geboortedag

Credits: Steve Alexander, Wikipedia

6 november 1948 was de geboortedag van Glenn Frey. Je kende hem vooral als gitarist van The Eagles, daarnaast was hij zanger en acteur. Frey schreef mee aan de meeste Eagles-hits, zoals ‘Take it Easy’, ‘Tequila Sunrise’, Lyin’ Eyes’ en ‘Heartache Tonight’. Ook schreef hij met Don Henley de Eagles-nummers ‘Desperado’ en ‘Hotel California’. Met de band kreeg Frey zes Grammy Awards.  Zijn eerste opname was het nummer “Ramblin` Gamblin” Man, waarbij hij speelde op akoestische gitaar bij de Bob Seger System in 1968. Later verhuisde Glenn naar Los Angeles waar hij Jackson Browne leerde kennen, die in hetzelfde appartement als hij woonde.

In 1970 leerde Frey Don Henley kennen en zij werden tezamen met Randy Meisner en Bernie Leadon gevraagd door Linda Ronstadt om haar te begeleiden. Naar aanleiding van die samenwerking richtten Frey en Henley in 1971 de band de Eagles op, waarin Frey verantwoordelijk was voor gitaar, keyboard en zang. Al snel traden zij uit de schaduw van Ronstadt en kende de groep zijn eerste grote succes met de door Frey en Jackson Browne geschreven hit “Take It Easy”.

Het was het begin van een grote carrière voor The Eagles. Het zou één van de grootste rockbands aller tijden worden met hits als ‘Witchy Woman’, ‘Hotel California’, ‘Lyin’ Eyes’, ‘The Last Resort’, ‘New Kid in Town’, en ‘Heartache Tonight’. In 1980 kapte de band ermee en startte Glenn Frey zijn solo carrière. In 1985 scoorde hij solo met ‘The Heat Is On’ uit de film Beverly Hills Cop een vette hit in de Nederlandse Top Veertig. Andere succesvolle solo singles zijn ‘Smuggler’s blues’ en  ‘You belong to the city’ (1985)  Frey overleed op 18 januari 2016 op 67-jarige leeftijd in New York aan de gevolgen van reumatoïde artritis, een acute dikkedarmontsteking en een longontsteking.

 

Eric van Tijn viert zijn 66e verjaardag

Foto: Robbert Baruch , Wikipedia

Vandaag viert Eric van Tijn zijn 66e verjaardag. Gefeliciteerd! Bij het grote publiek is Van Tijn vooral bekend als jurylid van de televisieprogramma’s Idols en X factor. Maar achter van Tijn gaat een groot componist en muziekproducent schuil.  Als zoon van een geluidstechnicus groeit de Nederlandse muziekproducent in spé op met muziek en het is dan ook niet zo vreemd dat hij een carrière nastreeft in de muziekwereld. Tijdens zijn studie speelt Eric niet alleen in diverse bandjes, maar weet in die periode ook een gouden plaat in de wacht te slepen voor een single met Patricia Paay.

In deze periode produceert hij ook de muziek van de tv-serie ‘De Familie Knots’. Zo komt hij in contact met Jochem Fluitsma. Het wordt het begin van een uiterst succesvolle periode voor de twee producers. Mai Tai en Richenel zijn ontdekkingen van Eric en Jochem. Met name Mai Tai krijgt ook veel succes in het buitenland. Dat geldt ook voor hun ontdekking van de boyband Caught In The Act.

Eric en Jochem schreven en produceerden voor veel grote Nederlandse artiesten. Om maar een paar te noemen: Andre Hazes , Status Quo, Guus Meeuwis, Dolly Dots, The Scene, Rene Froger, Engelbert Humperdinck, Gerard Joling, Willeke Alberti, Andre van Duin, Paul de Leeuw en Montserrat Caballe. In 1994 schrijft het tweetal het nummer ‘Vrede’ voor Ruth Jacott. In dat jaar doet de zangeres met dit nummer mee aan het Eurovisie Songfestival en behaald een verdienstelijke 6e plaats in de finale.

Een nog beter resultaat zet Edsilia Rombley neer in 1998 met ‘Hemel en Aarde’ (1998). Ook dit nummer is geschreven door Eric van Tijn en Jochem Fluitsma. Goed voor een 4e plaats op het Eurovisie Songfestival.  In 1996 scoorden Eric & Jochem een nummer 1 hit in de Nederlandse Top Veertig met hun zelfgeschreven ‘Ademnood’, uitgevoerd door Linda, Roos en Jessica. In datzelfde jaar scoorden ze, maar dan onder hun eigen naam, ook nog een nummer 1 hit in Nederland:’15 miljoen mensen’. ]

Wegens zijn verdiensten voor de Nederlandse muziek kreeg hij samen met Jochem Fluitsma in 2018 de Lifetime Achievement Award van Buma/Stemra. Van Tijn heeft ook de muziek van het Eurovisiesongfestival 2021 gecomponeerd.

 

Elvis Presley – Wooden heart (Alarmschijf 1977)

Op 27 augustus 1977 ging de Alarmschijf van de Stichting Nederlandse Top Veertig naar ‘Wooden heart’ van Elvis Presley.  De charismatische zanger stond op dat moment volop in het nieuws , na de schokgolf die zijn onverwachte overlijden, ruim twee weken eerder op 16 augustus, had veroorzaakt. ‘Wooden heart’ werd geschreven door Fred Wise, Ben Weisman, Kay Twomey en de Duitse orkestleider Bert Kaempfert. De melodie en een klein deel van de tekst is gebaseerd op het Duitse volksliedje ‘Muss ich denn’, dat in 1827 op muziek was gezet door Friedrich Silcher.

Elvis Presley bracht het nummer uit op single in 1960 voor de film G.I. Blues, dat zich afspeelde in West-Duitsland. Elvis had de hoofdrol als Amerikaans soldaat, die samen met twee kameraden ervan droomt om een nachtclub te openen. Elvis nam het nummer op, een maand nadat hij was afgezwaaid van zijn legerdienst in Duitsland. Presley zingt het het nummer in soldaten outfit voor een pop in een poppenkast. De film ging in première op 4 november 1960, een maand na de release van de soundtrack.

‘Wooden heart’ werd alleen uitgebracht in Europa, niet in Amerika. ‘Wooden heart’ werd een groot succes: alleen al in Engeland stond het nummer zeven weken op nummer 1. Ook in Nederland bereikte de single de eerste plaats in de hitlijsten, die bestonden voordat de Veronica Top Veertig startte in 1965. In Amerika werd ‘Wooden heart’ in 1961 een nummer 1 hit, maar dan in de uitvoering van Joe Dowell.  ‘Wooden heart’ kwam in Amerika pas op single uit in 1964, als achterkant van ‘Blue Christmas’. Na  het overlijden van Elvis werd ‘Wooden heart’ uitgeroepen tot Alarmschijf en bereikte de 2e plaats in de Nederlandse Top Veertig.

 

Eros Ramazotti viert zijn 59e verjaardag

Foto: Danie Åhs Karlsson, Wikipedia

Vandaag viert Eros Luciano Walter Ramazzotti Molina zijn 59e verjaardag. Gefeliciteerd! We kennen hem natuurlijk beter als Eros Ramazzotti. De Italiaanse zanger en producer brak in 1984 door in Italië, toen hij het Festival van San Remo won met Terra promessa (vert. “Beloofde land”). Het duurde nog drie jaar, voordat Ramazotti ook in ons land een gevierd zanger werd. Met zijn 3e album “In Certi Momenti” was het dan raak (1987)! “Ma Che Bello Questo Amore” werd zijn eerste hit in de Nederlandse Top Veertig. Het werd snel gevolgd door het prachtige “Musica é”. Het gelijknamige album vertoefde 58 weken in de album chart. Die laatste hit had Ramazotti vooral te danken aan Frits Spits.

‘Musica é’ is origineel een elf minuten durend-nummer. Omdat deze versie veel te lang was voor de radio, liet Frits Spits door NOS-technicus René Diemel een montage van vier minuten maken. Met toestemming van Eros Ramazzotti wordt deze korte versie in Nederland op single uitgebracht.

Zijn grootste hits werden “Se bastasse una canzone” (1990),  het krachtige “Cose Della Vita” met Tina Turner (1998), maar ook “I Belong To You” met Anastacia (2006).  Behalve met deze twee powervrouwen nam Ramazzotti ook duetten op met o.a. Cher, Joe Cocker en Andrea Bocelli.  Zijn laatste album , ‘Vita ce n’è’ , leverde Andrea af in 2018.

 

Exile – Kiss You All Over (Flashback 1978)

Op 21 oktober, maar dan in 1978, komt Exile binnen in de Nationale Hitparade met ‘Kiss you all over’. Het liedje werd geschreven door de succesvolle songwriters Mike Chapman en Nicky Chinn. De heren schreven eerder o.a. ook  voor Sweet, Mud, Suzie Quatro en Smokie. Het zwoele nummer stond op de LP ‘Mixed emotions’. Chapman, die in 1975 van Engeland naar Amerika was verhuisd, legt uit: “It’s a very unusual song and is very much about what music in the US is all about in 1978. It’s MOR (Middle Of the Road) soft rock, slightly disco though not pure disco, and has a sensuous lyric line that Americans love. Americans are big lyric listeners and listen to every word.”

Voor Exile had Chapman eerder ‘Try it on’ geschreven, wat een klein hitje werd in de Billboard Hot 100. Met ‘Kiss you all over’ had de groep een enorme hit te pakken. Dee single bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100. In de Nationale Hitparade behaalde Exile de 7e plaats. De single is ook meerdere malen gecovered, in Nederland is de versie van No Mercy (1997) één van de beter bekende. Exile zou later ook nog succesvol zijn met ‘How could this go wrong’ en ‘Heart and soul’.

 
Translate »