Deep Purple zet vandaag opnieuw een stevige stap richting het nieuwe album SPLAT!, dat op 3 juli verschijnt als het 24e studioalbum van de Britse rockgroep. De nieuwe single Arrogant Boy werd geproduceerd door Bob Ezrin, die inmiddels al zes Deep Purple-platen op rij onder handen nam. Ian Gillan schreef het nummer over een personage genaamd Billy. In het persbericht vertelt hij daarover: “Arrogant Boy is het verhaal van Billy, die niet kon lezen of schrijven. Hij is ongelukkig met hoe dingen gaan, dus laat hij van zich horen en vindt hij manieren om de elite te irriteren. En ik kan me niets leukers voorstellen dan de elite te irriteren. Dat zou voor mij elke ochtend na de koffie een vrolijke bezigheid zijn.”
Muzikaal klinkt Arrogant Boy stevig en rauw, met gitaarriffs die voortdurend uitbarsten in solo’s. Ook Don Airey drukt zijn stempel op de track met het vertrouwde Hammondorgel, dat het nummer tegelijk klassiek Deep Purple én bluesy laat klinken.
Gillan omschrijft SPLAT! als een album over transformatie: niet het einde van de wereld als vernietiging, maar als een metamorfose voorbij het fysieke bestaan. Op 9 november speelt Deep Purple in de Ziggo Dome in Amsterdam. Arrogant boy staat vers op de playlist Brand New.
Terug naar 12 mei 1979! Op deze dag kwam Does Your Mother Know van ABBA binnen in de Nederlandse Top 40. Eerder werd het al uitgeroepen tot TROS Paradeplaat op Hilversum 3. Zoals zoveel ABBA-songs werd ook Does your mother know geschreven door Benny Andersson en Björn Ulvaeus. Het was de tweede single van het succesvolle album Voulez-Vous. De opnames vonden plaats op een winterse 3 februari in de Polar Music Studio’s, aanvankelijk nog onder de werktitel I Can Do It. Björn schreef een deel van het nummer thuis in Lidingö. De track combineerde disco met een stevige rock-’n-roll vibe en kreeg uiteindelijk een kortere intro dan oorspronkelijk bedoeld was. Op de B-kant stond Kisses Of Fire, eveneens afkomstig van Voulez-Vous.
Opvallend aan Does Your Mother Know was de leadzang van Björn Ulvaeus. Dat gebeurde niet vaak bij ABBA, waar meestal Agnetha Fältskog en Anni-Frid Lyngstad de hoofdrollen opeisten. Er bestonden eerst versies waarin de vrouwen prominenter te horen waren, maar Björn hield uiteindelijk de leadvocal. Zelf twijfelde hij daar later over. “Ik dacht dat het nummer een potentiële hit was, maar we waren wat terughoudend om mij als leadzanger op een single te zetten,” verklaarde hij later. Toch bleek het een slimme zet: Does Your Mother Know groeide uit tot een wereldwijde hit en bereikte zowel in Engeland als in de Nederlandse Top 40 de 4e plaats.
Going back in time! Op 11 mei, maar dan in 1974, kwam The Cat Crept In van Mud binnen in de Daverende Dertig. Het nummer werd geschreven en geproduceerd door het hitduo Nicky Chinn en Mike Chapman, bekend van hun werk met onder meer Sweet en Suzi Quatro. De tekst draaide om een mysterieuze en onweerstaanbare vrouw, die werd vergeleken met een kat: ongrijpbaar, verleidelijk en plotseling weer verdwenen. Op de B-kant stond Morning, geschreven door de bandleden Les Gray, Dave Mount, Ray Stiles en Rob Davis.
Mud begon eind jaren zestig onder de naam The Mourners, maar succes bleef aanvankelijk uit. Dat veranderde toen de groep opdook in de Britse talentenjacht Opportunity Knocks. Hoewel Mud niet won, zag producer Micky Most genoeg potentie om de band een contract bij RAK Records te geven. De eerste singles deden in Nederland nog weinig, al kreeg Hypnosis behoorlijk wat airplay. De doorbraak kwam met Dynamite, een nummer dat eigenlijk bedoeld was voor Sweet. Die groep wees het af, waarna Mud er zowaar een nummer 1-hit mee scoorde in o.a. Nederland! Ook opvolger Tiger Feet bereikte de felbegeerde eerste plaats. Daarna volgde The Cat Crept In, dat in Engeland bleef steken op nummer 2 maar in de Daverende Dertig opnieuw de 1e plaats wist te halen.
Charli XCX slaat een nieuwe richting in met haar single Rock Music. Na het enorme succes van Brat kiest de Britse zangeres ditmaal voor een steviger geluid, waarin vervormde gitaren en elektronische pop door elkaar lopen. Toch blijft het typisch Charli: experimenteel, scherp geproduceerd en duidelijk gemaakt voor de clubs. Het nummer werd geschreven met vaste medewerkers A.G. Cook, Finn Keane en George Daniel van The 1975.
De videoclip van regisseur Aidan Zamiri begint in zwart-wit, maar verandert in kleur zodra Charli de titel van het nummer zingt. Daarmee onderstreept ze het contrast tussen haar eerdere danceperiode en deze nieuwe muzikale fase. Zelf liet Charli eerder al weten dat ze graag verwachtingen doorbreekt en zich weinig aantrekt van reacties op sociale media.
Naast muziek richt Charli XCX zich steeds vaker op filmprojecten. Ze werkte recent mee aan soundtracks voor Wuthering Heights en Mother Mary en staat deze zomer op grote festivals als Lollapalooza en Austin City Limits.
Going back in time! We blikken terug op 8 mei , maar dan in 1971. Op deze dag kwam Neil Diamond binnen in de Veronica Top 40 met een van zijn meest persoonlijke en emotionele nummers: “I Am… I Said”. De single werd een week eerder verkozen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal en groeide uit tot een klassieker. De single bereikte uiteindelijk de 6e plaats in de Veronica hitlijst. In Amerika schopte het nummer het tot nummer 4 in zowel de Billboard Hot 100 als de Britse charts.
“I Am… I Said” was niet zomaar een liedje. Het was een existentieel zelfportret dat Diamond schreef tijdens een moeilijke periode in zijn leven. De singer-songwriter verbleef tijdelijk in Los Angeles voor audities, onder meer voor de hoofdrol in de film Lenny (over stand-upcomedian Lenny Bruce), maar kreeg de rol niet. Dat zette hem aan het denken over zijn identiteit en plek in de wereld – met als resultaat deze meeslepende ballad.
Neil Diamond schreef zowel de tekst als de muziek van het nummer zelf, waarmee hij zijn reputatie als een van de sterkste singer-songwriters van zijn generatie onderstreepte. Neil schreef ‘I am…I said’ om zichzelf “te vinden” en zei dat het “moeilijk is voor mij om mezelf te herpakken nadat ik dat nummer heb gezongen”. De productie was in handen van Tom Catalano, een vaste waarde in Diamond’s team in die tijd. De track verscheen op het album “Stones”, dat eveneens in 1971 werd uitgebracht. Op dat album waagde Diamond zich ook aan covers van onder meer Joni Mitchell (“Chelsea Morning”) en Leonard Cohen (“Suzanne”), maar het hoogtepunt was zonder twijfel zijn eigen “I Am… I Said”.
Voor Beatles-fans is dit er eentje om in te lijsten: Paul McCartney en Ringo Starr brengen met Home To Us hun allereerste echte duet uit. Het nummer staat op Pauls nieuwe album The Boys Of Dungeon Lane en ontstond in de legendarische Abbey Road Studio’s, waar Ringo speciaal een drumtrack kwam inspelen voor producer Andrew Watt. Ook Chrissie Hynde en Sharleen Spiteri leveren backing vocals op de single.
Paul McCartney vertelde over het ontstaan van het nummer: “Ringo kwam naar de studio om wat drums in te spelen. Ik zei tegen Andrew: we moeten een nummer maken en het naar hem opsturen. Dit lied is dus helemaal geschreven met Ringo in gedachten. Tijdens het schrijven dacht ik aan waar we vandaan komen. Net als zoveel mensen begin je met niks en werk je jezelf omhoog. Ringo kwam uit The Dingle in Liverpool, en dat was een keiharde buurt. Hij vertelde dat hij onderweg naar huis vaak werd beroofd omdat hij werkte. Hoe gek het ook was: het bleef toch ons thuis. Rond dat idee heb ik het nummer geschreven en naar Ringo gestuurd.”
Paul vervolgt: “Ringo stuurde een versie terug waarop hij wat regels aan het refrein had toegevoegd. Eerst dacht ik: misschien vindt hij het nummer niet goed. Dus ik belde hem op. Toen zei hij dat hij dacht dat ik alleen wilde dat hij één of twee regels zou zingen. Maar ik zei juist dat ik hem graag het hele nummer wilde horen zingen. Zo ontstond het duet: mijn eerste regel, Ringo de tweede. Dat hadden we nog nooit eerder gedaan.” Home To Us debuteert zaterdag in de nieuwe editie van de TIP 30.
Soms is een liedje zó lekker dat je je afvraagt: hoe kon dit géén hit worden in de Nederlandse Top 40? Vandaag openen we de Kluis van de Flops voor Jeremy van Pearl Jam. In 1992 bleef de single steken op vier weken Tipparade, terwijl het nummer internationaal uitgroeide tot één van de meest besproken rocktracks van de jaren negentig.
Eddie Vedder schreef de tekst van Jeremy naar aanleiding van een krantenbericht over Jeremy Wade Delle, een Amerikaanse scholier die zichzelf van het leven beroofde in zijn klaslokaal. Vedder zei later: “De beste wraak is doorgaan met leven en jezelf bewijzen.” De muziek werd geschreven door bassist Jeff Ament voor het debuutalbum Ten. Jeff Ament vertelde dat de song bijna niet op het album terechtkwam, maar dankzij doorzettingsvermogen én een opvallende cello-arrangement alsnog werd afgemaakt.
De videoclip van regisseur Mark Pellington kreeg zware rotatie op MTV en won in 1993 vier MTV Video Music Awards, waaronder Video of the Year. In Amerika haalde Jeremy de top 5 van de Billboard Modern Rock Chart en werd de song bekroond met een gouden plaat. In o.a. Ierland bereikte Pearl Jam de top 10 met Jeremy, terwijl in Nederland een notering in de Nederlandse Top 40 niet werd gehaald.
De Rolling Stones brengen vandaag In The Stars uit als eerste single van hun nieuwe album Foreign Tongues, dat op 10 juli verschijnt. Mick Jagger schreef het nummer samen met Keith Richards en producer Andrew Watt. Het album telt veertien tracks en werd in korte tijd opgenomen in de Metropolis Studios in Londen. Een deel van het materiaal komt voort uit dezelfde sessies als Hackney Diamonds uit 2023.
Tegelijk verschijnt ook Rough And Twisted, dat eerder al opdook als gelimiteerde vinylrelease onder het alias The Cockroaches. Beide tracks komen voort uit dezelfde opnamesessies als Hackney Diamonds.
Frontman Mick Jagger gaf eerder al aan dat “bijna driekwart” van het project al klaar lag tijdens de vorige plaat. Over de afronding zegt hij dat het album tot stand kwam na “heel intense weken” waarin de band er volledig voor ging. Op Foreign Tongues zijn naast Jagger, Richards en Ronnie Wood ook bijdragen te horen van onder anderen Paul McCartney en Steve Winwood. Opvallend: ook Charlie Watts is nog te horen op een opname die kort voor zijn overlijden in 2021 werd gemaakt.
Vanavond verschijnt in New York de videoclip van In The Stars.
Going back in time! In het voorjaar van1970 kwam Peace van Peter binnen in de Tipparade. Op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking, krijgt dit nummer een directe betekenis. De tekst draait om vrede en stelt de vraag waarom die zo vaak ontbreekt – een thema dat toen speelde en vandaag opnieuw actueel is.
Peter Hallett nam het nummer op toen hij 18 jaar was. Hij schreef het niet zelf: Peter Gosling componeerde het en Keith Mansfield verzorgde het arrangement. Hallett zei daar later over: “Ik was 18 jaar toen ik Peace opnam. Peter Gosling schreef het nummer en het arrangement was van Keith Mansfield, die op dat moment hits had met Love Affair (Everlasting Love) en Marmalade (Ob La Di Ob La Da). De opname bevatte top sessiemuzikanten zoals Herbie Flowers, Alan Hawkshaw en Maynard Fergusson, met backing vocals van Sue & Sunny. Het werd uitgeroepen tot ‘record van de week’ bij Radio One door Noel Edmonds en Anne Nightingale, maar haalde helaas de hitlijsten in het VK niet.”
Radio Noordzee gebruikte Peace voor acties rond UNICEF en Oxfam. Tegelijk werd het ook gebruikt in een NAVO-documentaire met raketlanceringen, wat een duidelijke tegenstelling vormt met de boodschap. In Nederland stond het zeven weken in de Tipparade (piek rond plaats 11), zonder de Top 40 te halen; ook in het VK en de Billboard Hot 100 bleef een notering uit. In 1991 werd het nummer opnieuw uitgebracht rond het einde van de Golfoorlog, maar ook toen zonder hitnotering.
“No sight, no sound, no words… just Body Language!” Met die woorden zette de band een opvallende stap weg van hun vertrouwde rockgeluid. Het nummer werd geschreven door Freddie Mercury en verscheen op het album Hot Space. Tijdens de opnames in München ontstond het idee in één nacht, waarbij Mercury zelf de minimale, pulserende baslijn inspeelde.
De track leunt zwaar op funk en elektronica, met nauwelijks gitaarwerk van Brian May. Die koerswijziging kwam niet uit de lucht vallen: het wereldwijde succes van Another One Bites the Dust (nr. 1 in de Amerikaanse Billboard Hot 100) had de band al richting dansbare grooves geduwd. Ook de invloed van Mercury’s entourage in die periode speelde mee. Tegen de zin van Roger Taylor, die later in de Days of our lives docu zou onthullen: “He wanted our music to sound like you had just walked into a gay club. And I didn’t!”
De videoclip, met expliciete beelden, werd in de VS geweerd door MTV. In Nederland groeide Body language door naar de 6e plaats in de Nederlandse Top 40, terwijl het nummer in de Billboard Hot 100 piekte op 11 en in de UK Singles Chart bleef steken op 25.
