Eddie Vedder – Brother the Cloud

Nog een paar weken te gaan en dan brengt Eddie Vedder zijn langverwachte album ‘Earthling’ uit. Daarvan is ook de gisteren verschenen single ‘Brother The Cloud’ afkomstig. Langverwacht, omdat er maar liefst elf jaar tussen dit album en zijn voorgaande solo-release ‘Ukelele Songs’ zat. Niet dat de gelauwerde zanger sindsdien heeft stilgezeten, want met zijn band Pearl Jam oogstte hij in de tussentijd nog vele successen.

Voor het album, dat op 11 februari uitkomt en waarvan eerder al de singles ‘Long Way’ en ‘The Haves’ werden uitgebracht, vormt hij The Earthlings, een gelegenheidscollectief met een aantal andere klinkende namen uit de muziek. De band bestaat uit drummer Chad Smith (Red Hot Chili Peppers) en gitarist Josh Klinghoffer (voorheen RHCP), bassist Chris Chaney, zanger en gitarist Glenn Hansard en producer / singer-songwriter Andrew Watt. Laatstgenoemde nam ook de productie van het album voor zijn rekening.

 

One Hit Wonder: Snowy White – Bird of Paradise (1984)

Uit 1984 komt deze voormalige Hit tip van Felix Meurders:  ‘Bird of paradise’ van Snowy White. De Engelse gitarist en zanger was ook bekend als gitarist van achtereenvolgens Thin Lizzy, Pink Floyd en de huidige band van Roger Waters. ‘Bird of paradise’ schreef Snowy White voor zijn LP ‘White flames’. Ruim tien jaar later werd de plaat in Nederland nogmaals een bescheiden hit in de destijds nieuwe publieke hitlijst op vanaf dan Radio 3FM, de Mega Top 50, nadat het nummer gebruikt werd in een radio en televisie reclame voor de KLM. Dat lukte overigens niet in de Nederlandse Top Veertig. Daar behaalde enkel  ‘For you’ in 1986 nog een notering in de Tipparade.

 

One Hit Wonder: Queensrÿche – Silent Lucidity (1991)

Vandaag viert Geoff Tate zijn 63e verjaardag. Gefeliciteerd! Hij is de zanger van de metalband Queensrÿche. De groep werd opgericht in 1981 en brak in Nederland door met 3e album ‘Rage for Order’. Op de volgende LP, ‘Operation: Mindcrime’ (1988),  stond o.a. het nummer ‘I Don’t Believe In Love’ op, dat hen een Grammy-nominatie oplevert. Bij het grote publiek is Queensrÿche bekend geworden met het nummer ‘Silent Lucidity’ van het album ‘Empire’ uit 1990. Hiervoor ontving de band twee Grammy-nominaties.  Dit ishet best verkochte album van Queensryche tot nu toe met een verkoop van meer dan drie miljoen exemplaren en behaalde een triple-platinastatus.  De single ‘Silent lucidity’ behaalde in Amerika de 9e plaats; in de Nederlandse Top Veertig kwam het nummer niet verder dan de 27e plaats. Inde Top 2000 staat het nummer al een aantal jaren hoog genoteerd.

Geoff bracht naast Queensrÿche twee solo albums uit: ‘Geoff Tate’ (2002) en ‘Kings & Thieves’ (2012). Het laatste album met Queensrÿche is ‘Frequency Unknown’ (2013)  De band verkocht wereldwijd meer dan 30 miljoen albums en speelden in meer dan 50 verschillende landen.

 

Muse – Won’t stand down

De GRAMMY Award-winnende Britse rockband Muse is na drie jaar terug met een gloednieuwe single. ‘Won’t Stand Down’ is een anthem van gecontroleerde chaos met zware gitaren en een industriële sound die Bellamy’s opvallende teksten over het opkomen voor jezelf alleen maar versterken. De track die vandaag is uitgekomen is geproduceerd door Muse en gemixt door Dan Lancaster (Bring Me The Horizon).

“Won’t Stand Down is a song about standing your ground against bullies, whether that be on the playground, at work or anywhere. “Protecting yourself from coercion and sociopathic manipulation and to face adversity with strength, confidence and aggression,” zegt Matt Bellamy over het nummer.

De band deelt vandaag ook de officiële videoclip van ‘Won’t Stand Down’ die werd opgenomen in Kiev. Filmmaker Jared Hogan (girl in red, Joji) regisseerde de clip. In de video volgen we een fragiel, mysterieus figuur dat de energie van een duister leger opslurpt om te transmuteren in een bovennatuurlijk wezen.

 

Placebo – Try better next time

Na het succes van ‘Beautiful James’ lanceert Placebo vandaag een nieuwe single: ‘Try better next time’. Beide nummers staan pop het nieuwe album ‘Never Let Me Go’ dat op 25 maart uitkomt. De nieuwe track heeft een dramatische en apocalyptische boodschap. Frontam Brian Molko neemt geen blad voor de mond:   “De helft van de planeet staat in brand, terwijl het grootste deel van de andere helft langzaam onder water verdwijnt. De techmiljardairs hebben zich teruggetrokken in hun enclaves in Nieuw-Zeeland die ze met hun privélegers beschermen. De meeste Nouveau Poor, de nieuwe wereldwijde geldverslinders, graven zich in het oppervlak van de aarde in voor onderdak terwijl de hulpbronnen van de aarde blijven verdwijnen. De wraakzuchtigen en de volkomen wanhopigen blijven vechten, maar er is geen oorlog meer om olie. Er is niets meer. Maar het is niet het einde van de wereld, alleen het einde van de mensheid, een onderscheid dat we in onze overdreven hoogmoed niet kunnen ontdekken. Moeder Natuur is extreem moe van ons geworden. Vaarwel mensheid. En verdomme. Try Better Next Time.”  Op 24 oktober speelt Placebo in Ziggo Dome.  Tenminste  . . . . .

 

One Hit Wonder: Peter Frampton – Show me the way (1976)

Peter Frampton bracht ‘Show Me the Way’ voor het eerst uit in 1975. Het nummer stond op zijn LP ‘Frampton’, maar groeide niet uit tot een hit. Toch was hij eerder wel succesvoller. Zo maakte Peter Frampton als 16-jarige muzikant een dikke hit met ‘From the underworld’, toen hij deel uitmaakte van The Herd. In 1969 maakte hij, samen met o.a. Steve Marriott van The Small Faces, deel uit van Humble Pie. Hun single ‘Natural born boogie’ was een top tien succes in Nederland.

Ondanks dat de LP ‘Frampton’ en de single ‘Show me the way’ niet zo succesvol bleken, wilde zijn platenlabel toch in hem blijven investeren. Omdat Frampton een stevige livereputatie had opgebouwd, gunde platenbaas Jerry Moss hem, ondanks de magere verkoopresultaten tot dan toe, de opname van een live album. Peter koos vooral uit zijn oudere werk, maar Jerry Moss wilde ook zijn recentere songs op de plaat moest komen, waaronder dus ‘Show me the way’. Zo werd het uiteindelijk een dubbelaar: ‘Frampton comes alive’. Een gouden zet!

Frampton schreef het nummer zelf en de track viel op vanwege het gebruik van een talkbox. In die tijd gebeurde dat nog niet zo vaak. De single werd de live versie een wereldwijd succes en bereikte o.a. in Nederland de eerste plaats. Bleef het live album bij ons steken op nummer 2 in de Album lijst; in Amerika stond de LP 10 weken op nummer 1. Wereldwijd zijn er meer dan 19 miljoen exemplaren van verkocht. Op de plaat stond ook het recentere ‘Baby, I love your way’, dat in Nederland bleef steken in de Tipparade. In Amerika was dit een behoorlijk grote hit. Dat werd later overtroffen, toen Will Power het nummer coverde en hun versie van ‘Baby I love your way’ naar nummer 1 steeg in Amerika. Toch kleeft aan dat succes een smet, omdat Frampton als songwriter slechts 1700 dollar aan opbrengsten ontving van Spotify en Apple Music. Dit werd begrijpelijkerwijs een zaak voor advocaten.

 

Jimmy Page (Led Zeppelin) viert zijn 78e verjaardag

Jimmy Page viert vandaag zijn 78e verjaardag. Gefeliciteerd! De Britse muzikant, tekstschrijver en producer scoorde zijn eerste successen met The Yardbirds. Met deze band scoorde Paige vijf Veronica Top Veertig hits, waaronder “For Your Love”(1965). Maar in de loop van 1968 bleef Jimmy Page als enige over van The Yardbirds. Er moest contractueel nog een aantal optredens in september gespeeld worden in Scandinavië. Page wilde Terry Reid als zanger, maar die had net een nieuw platencontract en beval Robert Plant aan.

Dat werd het begin van The New Yardbirds. Een maand later wijzigde de groep zijn naam, vanwege de dreiging van een proces door Chris Dreja van The Yardbirds. Intussen werkte de nieuwe band aan hun debuutplaat “Led Zeppelin”. De sound van Led Zeppelin, want zo noemden ze zich, had veel gemeen met o.a. Cream, maar Zeppelin`s muziek voelde opwindend en nieuw aan. Jimmy: “Ik kan geen etiket op onze muziek plakken. Ik wou dat iemand een woord bedacht, maar het beste wat ik kan vinden is hedendaagse blues.” De termen die goed werkten, heavy metal en hardrock, daar wilde Zeppelin niet aan. Met name Plant weigerde het etiket heavy metal.

Jimmy Page wordt beschouwd als één van de beste gitaristen ter wereld. Led Zeppelin is vooral beroemd van dat ene nummer, dat nooit officieel op single uitkwam: “Stairway To heaven”. Jimmy Page en Robert Plant schreven het nummer naar verluidt in een afgelegen huisje ergens in Wales. In 1971 verschijnt “Stairway To heaven” op het album Led Zeppelin IV. Een andere classic van de band is natuurlijk “Whole Lotta Love”, dat wél op single uitkwam en de 4e plaats bereikte in de Veronica Top Veertig. (1969) Na Zeppelin speelde Jimmy Page bij The Honeydrippers (met o.a. Robert Plant) en The Firm (met o.a. Paul Rodgers). Ook bracht hij solo werk uit.

 

Muse – Won’t stand down (Teaser)

Muse komt binnenkort met nieuwe muziek! De Britse band brengt op 13 januari de nieuwe single ‘Won’t Stand Down’ uit. De laatste plaat, ‘Simulation Theory’, verscheen in 2018. Hoogespannen verwachtingen dus! Of ‘Won’t stad down’ de voorbode wordt van een 9e album is onzeker. Matthew Bellamy vertelde in een interview bij NME, dat “the idea of totally resetting and going back to where we come from…and getting back to how we used to be at square one”, leeft bij de band. De laatste single van Muse was ‘Something human’ (2018).

 

EELS – Amateur Hour

EELS dropt vandaag de nieuwe single “Amateur hour’. De rock track is het vierde voorproefje van wat alweer de 14e album wordt: ‘Extreme witchcraft’. De plaat komt uit op 28 januari volgend jaar. Daarna start EELS een wereldtournee, te beginnen in Europa. Naar Nederland komen de mannen ook! Op vrijdag 8 april speelt de band in AFAS Live.  De nieuwe plaat is geproduceerd door Mark Oliver Everett en John Parish. Die laatste is ook producer van PJ Harvey. John werkte eerder met EELS samen op het 4e album ‘Souljacker’(2001).

Everett (de man achter EELS) vertelt: “John Parish is one of the most even-tempered, polite people I’ve ever met. A true gentleman. Actually he’s probably THE most polite person I’ve ever met. But when he gets into the studio he becomes a mad scientist. If you make music with John Parish, you get stuff no one else does. He has a really unique toolbox and musical outlook. Perhaps his politeness is a coping mechanism to keep Mr. Hyde under control when he’s out of his laboratory.”

 

Michael Stipe (R.E.M.) viert zijn 62e verjaardag

Vandaag viert Michael Stipe zijn 62e verjaardag. Gefeliciteerd! Hij is de zanger en voormalig frontman van de Amerikaanse rockband R.E.M..  Michael staat bekend om de surrealistische teksten in zijn muziek alsook om zijn politiek activisme.  De band wordt gezien als de pionier in de alternatieve rock.  R.E.M. werd opgericht in Athens, Georgia en ontwikkelde snel een eigen geluid. In 1981 verscheen de eerste single “Radio Free Europe” op het onafhankelijke label Hib-Tone. Het debuutalbum “Murmur” maakte indruk: vakblad Rolling Stone koos de plaat tot Album van het Jaar en niet Michael Jackson`s “Thriller”. Naarmate R.E.M. een groter publiek kreeg, kwam in de teksten van Stipes de nadruk minder op persoonlijke relaties te liggen en maakte het impressionistische karakter plaats voor een meer directe stijl.

In 1991 boekte de band met “Losing My Religion” hun eerste én grootste hit. De track werd verkozen tot Alarmschijf en bereikte de 1e plaats van de Top 40. Ook ‘Everybody Hurts’, ‘Drive’ en ‘Night Swimming’ werden grote hits. Op 21 september 2011 kondigde R.E.M. aan te stoppen. Het was het einde van een indrukwekkende carrière als groep. Solo bracht hij o.a. de single ‘In the sun’ uit met Chris Martin van Coldplay (2006). Zijn nieuwste release is ‘Sunday morning’, een tribute aan The Velvet Underground, dat vorig jaar verscheen.

 
Translate »