Voor het eerst slaan Donnie en Sven Versteeg de handen ineen en dat levert meteen iets verrassends op: ‘Kroegentocht’, Deze week is het nummer uitgeroepen tot Paradeplaat op Sterren.nl (NPO Radio 5). ‘Kroegentocht’ ontstond op misschien wel de minst glamoureuze plek denkbaar: tussen de luiers in de supermarkt. De twee, bijna buren, spraken elkaar aan en voor ze het wisten fantaseerden ze over een ouderwetse kroegentocht door hun eigen buurt. Dat spontane idee werd een sessie, en dankzij LA$$A, die de productie verzorgde, viel alles op z’n plek.
De track – geschreven door Dennis Foekens, Donnie, Paul Sinha, Sven Versteeg en LA$$A – ademt precies dat gevoel van een avond waarop je ‘voor één biertje’ gaat en toch overal belandt. De videoclip, opgenomen in de Jordaan, trekt langs iconische kroegen: Lowietje, Het Bruine Paard, Café Nol… plekken waar de tijd stil lijkt te staan en waar de sfeer het werk doet.
‘Kroegentocht’ is een warme ode aan het bruine café en het soort spontane gezelligheid dat je nooit kunt plannen. Cheers!
Sienna Spiro blijft dit jaar maar verrassen. Terwijl “Die On This Hill” momenteel stevig in de top 5 van de Hitzound 40 staat, pakt de Britse zangeres nu uit met Ain’t No Way (Live from KOKO) — een muziek- en concertzaal in Camden Town, Londen.
Op social media bekend Sienna: “Ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest om een nummer te zingen. Het proces was zó bijzonder… Miriam Arabella haalde het nummer in juni weer aan en vanaf dat moment bleven we het wekenlang luisteren. Ik heb nog nooit echt ‘getraind’ om een nummer te zingen, maar ik ontdekte nieuwe dingen over mijn stem en hoe ik het moest benaderen. Ik wilde het nummer op z’n minst een beetje recht doen.” Het nummer is vandaag op single verschenen. Zeker en vast volgende week vers genoteerd in de TIP 40!
Op 4 december 1971 dendert Slade de Daverende Dertig binnen met Coz I Luv You – een single die het geluid van de band voorgoed zou omgooien. Het nummer werd in een half uurtje in elkaar gezet door zanger Noddy Holder en bassist Jim Lea, nadat producer Chas Chandler had aangedrongen op een eigen song als opvolger van Get Down and Get With It. Lea verscheen bij Holder thuis met zijn elektrische viool en een idee dat was geïnspireerd op Django Reinhardt en Stéphane Grappelli – en voilà: Slade’s eerste grote, écht eigen hit was geboren!
De band vond het resultaat aanvankelijk te soft. Dus werden er wat stomp- en klapeffecten toegevoegd om een ruige Slade-geluid te vangen. Het bleek een gouden ingreep: in Engeland schoot de single naar nummer 1, hun eerste charttopper, en daarmee de start van een reeks glamrockklassiekers.
In Nederland werd Coz I Luv You een groot succes. In de Daverende Dertig bereikte de plaat de 2e plaats, hun hoogste notering tot dan toe. Het was het begin van Slade’s kenmerkende fonetische titels en de succesvolle Holder/Lea-schrijversduoformule.
Woensdag is de legendarische Amerikaanse gitarist Steve Cropper op 84-jarige leeftijd overleden, zo meldt Rolling Stone. Cropper was een cruciale kracht achter het geluid van Booker T. & the M.G.’s en maakte later furore als gitarist in The Blues Brothers.
Als producer en songwriter bij Stax Records drukte hij een onuitwisbare stempel op de soulgeschiedenis. Hij werkte mee aan tijdloze klassiekers als (Sittin’ On) The Dock of the Bay van Otis Redding, Knock on Wood van Eddie Floyd en In the Midnight Hour van Wilson Pickett.
Voor Dock of the Bay ontving Cropper in 1968 een Grammy, en in 1994 won hij opnieuw met Cruisin’ van Booker T. & the M.G.’s. In 2007 ontving Cropper ook een Grammy Lifetime Achievement Award, samen met Booker T. & the M.G.’s bandleden.
In de nacht van maandag op dinsdag is Hans van Liempt overleden, 78 jaar oud. Als medeoprichter van The Shuffles stond hij aan de basis van een van de grootste nederpop-sensaties van de jaren zestig. Wat begon in 1964 als een Rosmalense vriendenbandje, groeide dankzij Hans’ drive en muzikale instinct uit tot een nationaal fenomeen. Het eerste optreden vond plaats bij de Witte Paters in Boxtel, en al snel volgde het radiodebuut bij KRO’s Springplank.
Het kantelpunt kwam in 1969: ‘Cha-La-La I Need You’ klom naar nummer 2 in de Top 40 en behaalde een gouden status. Wereldwijd gingen meer dan vijf miljoen singles over de toonbank — een prestatie die The Shuffles een blijvende plek in de nederpopcanon gaf.
Na het uiteenvallen van de band in 1972 vond Hans een nieuw thuis in zijn platenzaak in De Rompert, waar zijn liefde voor muziek onveranderd bleef. Een bescheiden pionier, met een nalatenschap die blijft klinken.
Solid HarmoniE is terug! De meidengroep die in de jaren ’90 Nederland veroverde met I Want You to Want Me (No. 4) en een gouden debuutalbum, zet met Once Again It’s Christmas hun eerste officiële stap in een nieuwe fase. Ooit begonnen als viertal, nu opnieuw actief als drietal: Melissa Graham, Elisa Cariera en Rebecca “Beki” Onslow.
Onder Nederlands management is er de afgelopen tijd in stilte gewerkt aan nieuwe muziek, en deze kerstsingle is het eerste concrete resultaat. Songwriter Robin Abrahamsson levert een productie af die duidelijk voortbouwt op hun herkenbare DNA: heldere vocalen, strak verweven harmonieën en een lichte, warme popglans die je direct terugvoert naar hun hoogtijdagen.
Wat deze release vooral laat horen: Solid HarmoniE wil niet teren op nostalgie, maar die gebruiken als fundament. Once Again It’s Christmas voelt als een frisse, oprechte herstart — precies wat fans gehoopt hadden.
Sophie Ellis-Bextor gooit een fonkelende slinger over Time, één van de highlights van haar album Perimenopop, en tovert het nummer om tot Christmas Time: precies de glitterpop die je verwacht van haar. Waar het origineel draaide om de drukte van het moderne leven, krijgt de kerstversie een warm, familiair hart—mét klassieke belletjes om het helemaal af te maken.
Sophie vertelt waarom ze deze feestelijke twist wilde maken: “Ik houd van Kerst en van alle kerstliedjes, dus het was echt magisch om feestelijke productie toe te voegen aan ‘Time’ met Richard Jones en Jon Shave. Het voelt zo feestelijk en knus!” Voor de videoclip dook ze in oude familiefoto’s: “Er is zoveel aan Kerst dat gaat om tradities die je elk jaar doet, maar naarmate de jaren verstrijken komen en gaan mensen, worden er nieuwe baby’s geboren en worden we allemaal een jaar ouder.”
Het meest ontroerende moment? “Aan het einde staat een video van mijn lieve opa… Ik hoop dat mijn jongens het later met hun gezinnen ook doen.” Een warme, sprankelende kerstsingle……. Merry Christmas!
Op 21 november, maar dan in 1970, kwam Shocking Blue binnen in de Veronica Top 40 met ‘Hello Darkness’. Robbie van Leeuwen schreef deze single, net als het B-kantje trouwens: ‘Pickin’ Tomatoes’. Een week voor de Top 40-entry werd ‘Hello Darkness’ uitgeroepen tot Alarmschijf op Radio Veronica. Het nummer volgde de single ‘Never Marry a Railroad Man’ op. Het nummer “Hello darkness” was afkomstig van hun derde album Scorpio’s Dance. Op de oorspronkelijke release stonden geen eerdere hits; ‘Send Me a Postcard’ en ‘Mighty Joe’ verschenen pas op de heruitgave van 1990 als bonustracks.
Robbie, Klaasje, Leo, Cor en Mariska scoorden opnieuw een top 10-hit, al werd de nummer 1-positie niet gehaald. ‘Hello Darkness’ bereikte de 6e plaats in de Veronica Top 40. In 1970 werden de bandleden, naar aanleiding van het Amerikaanse succes van hun eerdere hit ‘Venus’, benoemd tot ereburgers van Den Haag en ontvingen zij een eremedaille.
De baslijnen van Manchester klinken vandaag een stuk stiller. Gary ‘Mani’ Mounfield, iconische bassist van The Stone Roses, is op 63-jarige leeftijd overleden. Zijn broer Greg bracht het nieuws naar buiten op Facebook. Mani sloot zich eind 1987 aan bij de Roses en drukte zijn stempel op hun karakteristieke, groovende sound. Met Fools Gold scoorde de band in 1990 hun enige Nederlandse Top 40-hit – een track die zonder Mani’s funky bas nooit dezelfde magie had gehad.
Na het uiteenvallen van The Stone Roses in 1996 versterkte Mani jarenlang Primal Scream, voordat hij in 2011 terugkeerde voor de langverwachte reunie van zijn oorspronkelijke band. Collega’s als Ian Brown en Liam Gallagher reageren aangeslagen; Manchester verliest een held.
Zijn plotselinge dood komt onverwacht: Mani kondigde onlangs nog een solotour aan. Een groot bassist is heengegaan, maar zijn groove blijft.
Met ‘I’m Always on Stage’ levert Sam Fender morgen een opvallend eerlijke nieuwe single af. Het nummer volgt op ‘Rein Me In’ (met Olivia Dean) en zijn huidige Hitzound 40-hit ‘Talk To You’, waarop Elton John de piano verzorgt. Terwijl die twee singles groots klinken, kiest Fender nu voor een sobere, akoestische aanpak. ‘I’m always on stage’ vind je op zijn DeLuxe versie van het album ‘People watching’.
Het lied komt voort uit de thematiek van zijn Me and the Dog-periode: fame, familie, en de schok van plotseling succes. Fender zingt over de spanning tussen dankbaarheid voor volle zalen en de druk die continu optreden met zich meebrengt. Er sluipt zelfs een vleug imposter syndrome in – het contrast tussen nog geen tien jaar geleden “de broekriem aantrekken” en nu optreden op wereldpodia als Coachella.
Afgelopen week verscheen ook zijn concertfilm ‘Live At London Stadium’, waardoor deze nieuwe single voelt als een bewuste tegenhanger: van stadiongeluid naar een bijna huiskamerachtige opname. De finger-picked gitaar, de langgerekte zanglijnen en de openhartige tekst maken het tot een van zijn meest persoonlijke releases.
