Tony Christie – Is this the Way to Amarillo (Alarmschijf)

Op 11 december 1971 ging de Alarmschijf van Radio Veronica naar ‘Is this the way to Amarillo’ van Tony Christie. Deze meezinger werd geschreven door Neil Sedaka en Howard Greenfield. De twee songwriters leerden elkaar al op jonge leeftijd kennen, omdat ze buren waren in een flat in Brooklyn (New York).  Samen schreven ze klassiekers als ‘Breaking up is hard to do’, ‘Happy birthday sweet sixteen’ en ‘Calender girl’ ( voor Neil Sedaka), ‘Crying in the rain’ (voor Everly Brothers) en ‘Love will keep us together’ (voor Captain & Tenille.

Sedaka leende de melodie van ‘Hitchin’ a ride’ van Vanity Fare. Aanvvankelijk was het de bedoeling dat het liedje ‘Is This the Way to Pensacola’ als titel zou meekrijgen, maar uiteindelijk klonk ‘Amarillo’ beter. Tony Christie scoorde er een nummer 1 hit mee in Duitsland en Spanje. In de Veronica Top Veertig behaalde Christie de 4e plaats. O.a. Les Humprfries Singers, Neil Sedaka, Albert West en Hermes House Band namen het liedje ook op.

 

Bolland & Bolland – Summer Of ’71 (Troetelschijf)

Op 25 maart 1972 ging de Troetelschijf van Hilversum 3 naar ‘Summer of 71’ van Bolland & Bolland. De broertjes Rob en Ferdi schreven deze single. Producer van hun debuutplaat was Eddy Ouwens. Rob en Ferdi werden geboren in Port-Elizabeth (Zuid-Afrika). Als 10- en 11-jarige broertjes werden ze al vroeg ontdekt en ze kregen een platencontract aangeboden. Vanwege de wet die kinderarbeid niet toestaat was het niet mogelijk het felbegeerde contract te tekenen. Het gezin emigreert eind jaren zestig naar West-Duitsland, om uiteindelijk neer te strijken in Den Haag.  Rob en Ferdi begonnen daar met hun oudere broer Ton een bandje: De Swingkickers.

De talenten van Rob en Ferdi wordt snel opgemerkt en ze tekenen een contract bij platenmaatschappij Negram. Dankzij een optreden in Voor De Vuist Weg van Willem Duys breken Bolland & Bolland door met ‘Summer of ‘71’.  Hilversum 3 helpt een handje, net zo als Radio Noordzee, want ‘Summer of ‘71’ sleept ook de Treiterschijf binnen.  Zo gaat de carrière van Rob en Ferdi Bolland ronkend van start. ‘Summer of ‘71’ behaalt de 20e plaats in de Hilversum 3 Top 30.

 

BZN scoort hit met ‘Mon amour’ (1976)

Op 18 september 1976 komt BZN binnen in de Nederlandse Top Veertig met ‘Mon amour’. Het nummer werd geschreven door Thomas Tol en Jan Keizer. Voor de productie tekende Roy Beltman. ‘Mon amour’ was het resultaat van een radicale koerswijziging in de sound van BZN.   Rocksongs als ‘Bad, bad woman’, ‘Rolling around the band’ en ‘Sweet silver Anny’ bereiken de Nederlandse Top Veertig, maar grote hits blijven uit. Het moet anders!

In 1976 werd de dan pas 17-jarige Annie Schilder gevraagd door drummer Jack Veerman als zangeres. Hij herinnerde zich haar als meisje achter een viskraam dat goed kon zingen. Na een kleine auditie bleek dat zij eigenlijk niet durfde. Maar na lang aanhouden praatte Veerman haar om. ‘Mon Amour’ was het eerste resultaat. Dit liedje lag al een tijd op de plank bij BZN. Wonderlijk dat de hitpotentie aanvankelijk niet werd gezien. Maar BZN besluit ‘Mon amour’ als single uit te brengen en afwachten of de sound werd geaccepteerd door het publiek en de radiostations.

Met de radiostations zat het wel goed.  ‘Mon amour’ sleepte vrijwel meteen na release de Alarmschijf binnen en het publiek omarmde de palingsound van BZN.  Het nummer bestormde behaalde de Nederlandse Top Veertig.  Binnen enkele weken versloegen de Volendammers notabene ABBA met ‘Dancing queen’. ‘Mon amour’ veroverde de eerste plaats in Nederland. BZN wist daarvoor nooit hoger te komen dan een nummer 16 notering.

Voor de bandleden was dit een onbeschrijflijk moment. Cees Tol in het boek BZN twintig jaar muziek: “Jan Keizer en ik zaten op de Mavo toen bekend werd dat Mon amour op de eerste plaats stond. Niet te geloven. En tegen de leerkracht: We gaan ervandoor. […] Driekwart van de klas snapte niet wat we daarmee bedoelden. Jan Tuijp, door geldgebrek een baan als leraar begonnen: Ik gaf met pijn en moeite twee weken nog les, daarna ging het niet meer. Als ik de klas binnenkwam zong het hele stel in koor “Mon amour”. Van lesgeven kwam dan niet zoveel. Daar moest mee worden gekapt en wel zo snel mogelijk.”

 

Middle of the Road scoort hit met ‘Soley, soley’ (1971)

Op 18 september 1971 debuteert Middle Of The Road in de Nederlandse Top Veertig met ‘Soley Soley’. Het nummer was geschreven door Fernando Arbex. Deze Spanjaard had regionaal al succes geboekt met het schrijven van songs voor o.a. Nino Bravo en Miguel Rios. ‘Soley, soley’ was zijn eerste internationale succes.

Met hun ongecompliceerde middle-of-the-roadmuziek verovert de Schotse band al snel de wereld. Niet de serieuze muziekpers overigens, die hun sound neersabelde als ‘bubblegum’, maar het platen kopend publiek had lak aan hun mening en bestormde de platenwinkels. Middle of The Road begon eind jaren zestig als Los Caracas en maakte voornamelijk Zuid-Amerikaanse muziek. Op dat moment waren de bandleden allemaal nog amateurs, maar dat veranderde in 1970. De groep, die kapster Sally Carr aantrok als zangeres, brak als eerste door in Italië. Producer Giacomo Tosti hielp hen aan een platencontract bij RCA. De eerste single werd ‘Chirpy, Chirpy, Cheep, Cheep’, een cover van de Britse Sally Stott.

In Italië werd het nummer van Middel Of The Road een vette hit en een half jaar later volgde Nederland ook. ‘Soley, soley’ was de derde single van Middle Of The Road en werd hun eerste nummer 1 hit. Vier weken voerde het nummer de Veronica Top Veertig aan.

 

Hans Vermeulen (o.a. Sandy Coast) vierde 18 september zijn verjaardag

18 september 1947 was de geboortedag van Hans Vermeulen. De zanger en componist begon in 1961 met de band Sandy Coast, waarmee hij bekende hits als ‘I see your face again’, ‘True love that’s a wonder’, ‘Just a friend’, ‘Capital Punishment’ en ‘Summertrain’ scoorde. In de jaren ’70 ging de band uit elkaar en richtte Vermeulen Rainbow Train op, waarin onder meer zijn toenmalige echtgenote Dianne Marchal zong. Over haar schreef hij later het nummer ‘Hilde’. In die periode stond Vermeulen als producer ook aan de wieg van de successen van onder meer Margriet Eshuijs en Anita Meyer.

Op de single Stars on 45 nam hij de zangpartijen van George Harrison voor zijn rekening. Begin jaren ’80 maakte Sandy Coast een comeback, waarbij ze met ‘The eyes of Jenny’ na acht jaar weer een hit scoorden. Dit nummer werd in tientallen landen uitgebracht. Vermeulen ontdekte in de jaren ’80 onder meer Nadieh, Ruth Jacott en Hans de Booij. Met Jacott kwam het duet ‘Teygo Makandra’ uit dat een hit werd.

Later raakte Vermeulen privé meer en meer in de problemen, waardoor het bergafwaarts ging met zijn carrière. Uiteindelijk emigreert hij naar Thailand, waar hij op bescheiden schaal op bescheiden schaal wist voort te zetten.  Hans Vermeulen overleed plotseling op 9 november 2017 op 70-jarige leeftijd. Hij ontving in zijn leven onder meer een Gouden Harp en een Edison.

 

Beach Boys – Student Demonstration Time (Alarmschijf)

Op 4 december 1971 ging de Alarmschijf van Radio Veronica naar ‘Student demonstration time’ van The Beach Boys                . Het nummer werd geschreven door Jerry Leiber, Mike Stoller & Mike Love en stond op de LP ‘Surf`s up’. ‘Student demonstration time’ werd al in 1954 geschreven en was geïnspireerd op het nummer ‘Riot in Cell Block Number 9’. The Beach Boys waren van plan hun versie van  ‘Student demonstration time’ uit te brengen voor het album ‘Party!’(1965), maar het belandde uiteindelijk niet op de plaat. Mike Love herschreef de tekst nadat hij hoorde van een schietpartij in Kent (Ohio),  waarbij vier ongewapende studenten die protesteerden tegen de Cambodjaanse campagne,  werden gedood door de Nationale Garde van Ohio. De single van The Beach Boys bereikte de 21e plaats in de Veronica Top Veertig.

 

Hard Horse – Let It Ride (Troetelschijf)

Op 18 maart 1972 ging de Troetelschijf van Hilversum 3 naar ‘Let it ride’ van Hard Horse. Het nummer was geschreven door o.a. Benjamin Findon. Zanger van deze band was Paul Thomas, die ook deel had uitgemaakt van Peppermint Circus. Hard Horse was meer een soort van studio project, geleid door Thomas.  Peter Shelley schreef ook mee aan ‘Let it ride’. Hij had al een carrière als talentscout voor Decca Records. Peter zou niet veel later Magnet Records oprichten (samen met Michael Levy) Shelley`s eerste release in 1973 was Alvin Stardust’s hit ‘My Coo Ca Choo’. Een hit, wat niet gold voor ‘Let it ride’ van Hard Horse.

 

Genesis scoort hit met ‘Mama’ (1983)

Op 17 september 1983 komt Genesis binnen in de Nederlandse Top Veertig met ‘Mama’. Het duistere nummer komt van het album ‘Genesis’ en is geschreven door de drie groepsleden: Tony Banks, Phil Collins & Mike Rutherford.  Wanneer Collins’ manager het nummer voor het eerst, denkt hij dat het over abortus gaat. Maar nee: het nummer gaat over een jonge man met een moedercomplex die geobsedeerd is door een prostituee, die hij zijn ‘mama’ noemt.  Maar een bezoek brengt hem niet de moederliefde, waarnaar hij wanhopig op zoek is.  Het nummer ‘Mama’ is geïnspireerd op het boek ‘The Moon’s A Balloon’ van David Niven. Frits Spits maakte van ‘Mama’ en Steunplaat.  Genesis bereikt de 7e plaats in de Nederlandse Top Veertig.

 

Chicago scoort hit met ‘Baby What A Big Surprise’ (1977)

Op 17 september 1977 komt Chicago binnen in de Nederlandse Top veertig met ‘Baby, what a big surprise’. Het nummer is geschreven door frontman  Peter Cetera en het stond op Chicago`s LP ‘Chicago XI’. De band, rijk aan blazers, werd begin 1967 opgericht. Aan het eind van dat jaar wordt de groep versterkt  door bassist/zanger Peter Cetera. Aanvankelijk opereerde de band onder de naam Chicago Transit Authority. Niet voor lang!  Na het debuutalbum moest de naam op last van de echte Chicago Transit Authority worden verkort tot Chicago.

De groep scoorde al vroeg in hun carrière met grote hits in Amerika, zoals ‘‘Make me smile’ en ‘Saturday in the Park’. Met ‘I`m a man’ scoorde Chicago in 1969 hun eerste hit in de Veronica Top Veertig. Ook ’25 or 6 to 4’ was een behoorlijke hit.  Het grote succes voor Chicago in Nederland kwam met het ook door Peter geschreven ‘If you leave me now’. Het werd in 1976 een nummer 1 hit. Daarna volgde ‘Wishing you were here’ (1977) en  ‘Baby what a big surprise’. De single werd uitgeroepen tot Alarmschijf en het werd een top drie hit in Nederland.

 

Lol Creme (10CC, Godley & Creme) viert 74e verjaardag

Vandaag viert Lol Creme zijn 74e verjaardag. Gefeliciteerd! De Britse muzikant maakte deel uit van de band 10cc, die in de seventies heel populair was. De groep werd in 1972 in Manchester gevormd en bestond uit Eric Stewart (zang en gitaar), Lol Creme (zang, gitaar en keyboard), Graham Gouldman (bas) en Kevin Godley (drums). De groep werd door muziekgoeroe Jonathan King omgedoopt van The Hotlegs in 10cc en werd al snel bekend door hun grappige, hedendaagse teksten en innovatieve muziekstijl.

Lol Creme bleef tot in 1976 bij de band en maakte met hen classics als ‘Donna’ (1973), ‘Wallstreet shuffle’ (1974) en en het bloedstollende  ‘I`m not in love’ (1975). Stuk voor stuk top 10 hits! ‘Wallstreet shuffle’ bereikte zelfs de nummer 1 positie.  ‘I`m not in love’ (1975).   Op 26 november 1976 stapte niet alleen Lol uit de groep, maar Kevin Godley ook. Samen vormden ze het duo Godley & Creme.  De twee mannen ontmoetten elkaar al eind jaren 50 en hadden samen in diverse bands gezeten al voordat 10cc werd opgericht. Waar Stewart en Gouldman een klassieke achtergrond hadden waren Godley en Creme meer vernieuwend ingesteld.

Godley en Creme hadden een soort snaarinstrument bedacht/ontwikkeld, de zogenaamde gizmotron, een snaarinstrument dat door middel van wieltjes op de snaren muziek voortbracht. Op sommige nummers is dit ook goed te horen.  In 1976 verlieten Lol en Kevin de groep 10cc omdat ze zich geremd voelden door het zware schema van de band; ze gingen zelf albums maken en bouwden een reputatie op door vernieuwende videoclips te regisseren. Drie van hun bekendste hits zijn ‘An Englishman in New York’ , ‘Under your thumb’ en ‘Cry’.

Bekende clips die ze voor anderen hebben geregisseerd zijn onder andere ‘Girls on Film’ (Duran Duran), ‘Rockit’ (Herbie Hancock) en ‘A View To A Kill’ (Duran Duran). In 1988 ging het duo uit elkaar. In 1998 werd Lol Creme samen met Trevor Horn lid van de band The Art of Noise.

 
Translate »