One Hit Wonder: Portishead – Glory Box (1995)

Deze triphopact komt, toevallig of niet, net als Massive Attack en Tricky uit het Britse Bristol: Portishead. Met hun single ‘Glorybox’ braken ze door in de Nederlandse Top Veertig. Het nummer was afkomstig van de LP ‘Dummy’. In het nummer zijn de bas en strijkers gesampled uit ‘Ike’s rap II’ van Isaac Hayes. Deze songwriter, die nummers voor o.a. Sam & Dave zoals ‘Soul man’, had in Nederland in 1971 een hit met ‘Theme from Shaft’.  Ook de baslijn van het Wallace Collection-nummer “Daydream” is gesampled.

De videoclip van “Glory Box” speelt zich af in de jaren ’50 van de twintigste eeuw. Leadzangeres Beth Gibbons speelt een jazzzangeres in een club, waar een aantal kantoormedewerkers haar optreden bijwonen. Tussen enkele personages ontstaat seksuele spanning. Met uitzondering van de bandleden verschijnen alle acteurs als travestiet.

‘Glory Box’ is onder anderen gebruikt in de films Stealing Beauty, Chacun cherche son chat, The Craft, Lord of War en Wild en in afleveringen van de televisieseries CSI: Crime Scene Investigation, Daria, Rescue Me, Numb3rs en American Horror Story. Ook komt het voor in een commercial van Levi’s.  Alessia Cara sampelde het nummer in 2015 in haar debuutsingle ‘Here’.

 

Muse – Won’t stand down

De GRAMMY Award-winnende Britse rockband Muse is na drie jaar terug met een gloednieuwe single. ‘Won’t Stand Down’ is een anthem van gecontroleerde chaos met zware gitaren en een industriële sound die Bellamy’s opvallende teksten over het opkomen voor jezelf alleen maar versterken. De track die vandaag is uitgekomen is geproduceerd door Muse en gemixt door Dan Lancaster (Bring Me The Horizon).

“Won’t Stand Down is a song about standing your ground against bullies, whether that be on the playground, at work or anywhere. “Protecting yourself from coercion and sociopathic manipulation and to face adversity with strength, confidence and aggression,” zegt Matt Bellamy over het nummer.

De band deelt vandaag ook de officiële videoclip van ‘Won’t Stand Down’ die werd opgenomen in Kiev. Filmmaker Jared Hogan (girl in red, Joji) regisseerde de clip. In de video volgen we een fragiel, mysterieus figuur dat de energie van een duister leger opslurpt om te transmuteren in een bovennatuurlijk wezen.

 

One Hit Wonder – Peter Schilling – Major Tom (Völlig losgelöst…)

Begin jaren tachtig golfde de Neue Deutsche Welle ons land binnen. Een voorbeeld daar van was  Peter Schilling, die in 1983 een hit scoort met ‘Major Tom’ ((völlig losgelöst). Hij schreef het nummer samen met David Harland Lodge en het stond op zijn LP ‘Fehler im System’. Het nummer is een soort van vervolg op ‘Space Oddity’ van David Bowie. Hij zong tenslotte het eerst over de astronaut Major Tom, die niet meer terug naar aarde kon keren. ‘Space oddity’ werd een wereldwijd succes ten tijde van en kort na de eerste bemande maanlanding van de Apollo 11.

Over rozen liep Schilling`s leven bij aanvang zeker niet. Hij groeide zijn eerste jaren op in een weeshuis. Toen hij later dan toch bij zijn moeder ging wonen,  werd hij door haar mishandeld. Zijn vader heeft Schilling nooit gekend. Zo kreeg zijn grootmoeder op z`n 14e het zorgrecht. Ondanks alles bleek hij een taaie en had zo zijn talenten: op het gebied van voetbal en muziek. Als 15-jarige kreeg hij een aanbod van VfB Stuttgart in de vorm van een precontract.  Hij speelde in diverse rockbands en in 1979 was het dan zover.

‘Gib her das ding’ werd zijn eerste single. Zijn eerste album werd ‘Fehler im System’, dat uitkwam bij WEA Records. Het nummer ‘Major Tom’ stond op dit debuut. Het nummer nam hij ook op in het Engels. In die versie bereikte het de 14e plaats van de Billboard Hot 100 en in Canada zelfs de 1e plaats. In Nederland werd de Duitse versie een grote hit. ‘Major Tom’ bereikte de 2e plaats in de Nederlandse Top Veertig.

 

FINNEAS – The Kids Are All Dying

Vandaag gaat de video in première van ‘The kids are all dying’, de nieuwe single van FINNEAS.  De track is geplukt van zijn debuutalbum ‘Optimist’.  Achter Finneas O’Connell gaat de broer van Billie Eilish schuil. 2021 was een succesvol jaar voor FINNEAS en dat levert hem GRAMMY AWARD nominaties op in de categoriën Best New Artist, Record Of The Year, Album Of The Year en Song Of The Year. De clip voor ‘The kidss are all dying’ is geregisseerd door Philip Andelman, die eerder o.a. werkte met Rihanna en John Mayer.

Over de boodschap achter de nieuwe single zegt FINNEAS in een statement: “Even if we are living through a time of chaos and uncertainty, the human experience is never going to exclude love, sex, fun, leisure, and adventure. If you’re in love, you’re going to write a love song. It’s how the brain works.” Met ‘The kids are all dying’ is FINNEAS deze week nieuw in de TIP 40 van Hitzound.

 

Graham ‘Suggs’ McPherson (Madness) viert 61e verjaardag

Vandaag viert Graham McPherson zijn 61e verjaardag.  Gefeliciteerd!  Je kent hem beter als Suggs, de zanger van de Britse ska-popband Madness.  Suggs werd in 1977, de voorloper van Madness. De naamsverandering vindt plaats na een aantal wisselingen in de band, in 1979.  Met de nieuwe naam Madness vernoemde de groep zich naar een nummer van een oude ska-held, Prince Buster.  Onder hun nieuwe naam slepen ze meer optredens binnen en tijdens één van de shows lopen ze in de Hope & Anchor The Specials tegen het lijf.  Suggs neemt hun toetsenist/bandleider Jerry Dammers mee naar huis en houdt daar naast een voorprogramma ook een contract bij het label 2 Tone aan over voor een single.

En verdomd: met hun debuutsingle ‘The Prince’ bereiken ze de Britse hitparade. Nederland haakt aan bij de opvolger, ‘One step beyond’, met dank aan Frits Spits, die het nummer uitroept tot Steunplaat in de Avondspits.  Madness groeit gestaag uit tot één van de kopstukken van de ska-revival en wanneer de band ook de aandacht van de jeugd trekt wordt Suggs een tieneridool. Een tieneridool die echter met beide benen op de grond staat; hij blijft in Camden Town wonen, smijt geen geld over de balk en vermijdt zo veel mogelijk feesten waar sterren op afkomen.

Vanaf eind 1979 tot en met 1982 scoort Suggs met Madness meerdere hits, zoals ‘Nightboat to Cairo’, ‘Baggy Trousers’ en ‘Embarrasment’. Daarna zakt de populariteit snel in, wat mogelijk te wijten was aan de breuk met het Stiff-label. Na ‘Cardiac arrest’ (1982) blijven alle singles steken in de Tipparade, ook hun versie van ‘Our house’, die het overigens goed doet in de Top 2000.  In september 1986 houdt de band het voor gezien, al maken Suggs, Carl, Chris en Lee een doorstart als The Madness. Maar: hun titelloze plaat uit 1988 flopt nog harder dan de voorgaande en omdat er geen nieuwe demo’s worden aangeleverd, wordt het contract niet verlengd.

Suggs gaat onder zijn echte naam acteren; hij speelt rolletjes als zanger in de films The Tall Guy (waardoor ‘It Must Be Love’ in 1989 opnieuw wordt uitgebracht). De muziek blijft het toch trekken en vanaf 1990 wordt hij manager/producer van The Farm. Niet voor lang, want het opnamebudget voor het tweede album van The Farm verzuipt hij in de kroeg. Exit The Farm. Wanneer in 1992 het label Virgin Records de verzamelaar ‘Divine’ uitbrengt, brengt het Madness terug in de schijnwerpers.

Na aanleiding van een reclame verschijnt de single ‘It Must Be Love’ in januari 1992 voor de derde keer op single en met succes; het brengt Madness terug in de top 10. Op initiatief van Smyth, inmiddels werkzaam als A&R-manager bij Go! Discs, komen de heren bij elkaar om zich te laten fotograferen voor de single-/clipverzamelaar ‘Divine Madness’. Het wordt een groot succes en de start voor reünie concerten. In mei 2019 begon Madness aan een tournee ter viering van het veertigjarig jubileum. Het bracht hen ook naar AFAS Live.

 

Tears For Fears – Break The Man

Voor het eerst sinds 17 jaar komt Tears For Fears met een nieuw album. De titelsong ‘The tipping point’ behaalde al een notering in de TOP 40 van Hitzound en dat gaat ook met deze nieuwe single gebeuren: ‘Break the man’. Het nummer werd geschreven door bandlid Curt Smith en Charlton Pettus. Over het nummer zegt Curt in een statement: “Break the Man’ is about a strong woman, and breaking the patriarchy. I feel that a lot of the problems we’ve been having as a country and even worldwide to a certain degree has come from male dominance. It’s a song about a woman who is strong enough to break the man. For me, that would be an answer to a lot of the problems in the world – a better male-female balance.”

Het duurde even voordat de plaat ‘The Tipping point’ werd gerealiseerd, wat alles te maken had met o.a. wisselingen in platenlabels en een nieuw mamagement.  Het Britse popduo, bestaande uit Roland Orzabal en Curt Smith, bracht in 1982 hun eerste single ‘Mad World’ uit. Drie jaar later verscheen hun grootste hit. “Shout’ bereikte de 1e plaats in de Nederlandse Top Veertig. Ook ‘Everybody Wants To Rule The World’ en ‘Sowing The Seeds Of Love’ eindigden hoog in de lijst.

 

One Hit Wonder: The Motors – Airport (1978)

Een jaar na hun oprichting behaalt de Britse band The Motors hun enige hit in Nederland. ‘Airport’ (1978) was de tweede single van hun tweede studioalbum ‘Approved by the Motors’. De groep werd opgericht door Nick Garvey en Andy McMaster. Hun eerste succes boekten ze toen ze al in het voorjaar van 1977 drie nummers op konden nemen voor John Peel’s BBC Radio 1 show. Al in mei’77 vond de eerste wisseling plaats. Rob Hendry vertrok en werd opgevolgd door Bram Tchaikovsky. Diezelfde maand kreeg de band een contract bij Virgin Records. Hier nam de band twee albums op, die beide een bescheiden succes werden: The Motors in 1977 en’ Approved By The Motors’ in 1978. ‘Airport’ was in Engeland een grote hit; het bereikte de 4e plaats. In de Nederlandse Top Veertig was het een bescheiden hit. De opvolger ‘Forget about you’ werd geen succes. Eind 2004 werd ‘Airport’ gebruikt in een reclamespot van de Nederlandse telecomaanbieder KPN.

 

TIP 40 Hitzound ( Week: 2 / 12 januari 2022 )

De nieuwste en meest hit potente tracks voor de TOP 40 van Hitzound zijn gebundeld in de TIP 40.  Elke woensdag wordt de nieuwe lijst onafhankelijk samengesteld. Platen in de TIP 40 maken grote kans op een hit notering voor de TOP 40, die elke vrijdag wordt gepubliceerd. Tracks die woensdag binnen komen in de TIP 40, kunnen op vrijdag al binnenkomen in de TOP 40.  Ook zonder een tip notering kan een artiest rechtstreeks binnenkomen in de hitparade.

Vandaag zijn drie singles uit de TIP 40 doorgestroomd naar de TOP 40. Dat zijn deze week: David Bowie “Changes’(Alternative mix), Alesso ft. Katy Perry (When I’m gone) en Flemming (Zij wil mij) Niet alle platen bereiken de drempel van de TOP 40. Vandaag floppen 10 nummers. De complete nieuwe TIP 40 check je hier op www.hitzound.com.  

Week: 2 / 12 januari 2022

PosVWTitel – ArtiestWk
0132SACRIFICE – The Weeknd      ▲2
02NWFINGERS CROSSED – Lauren Spencer Smith1
0303I AM WOMAN – Emmy Meli6
0405ALIEN – Galantis ft. Lucas & Steve5
0508RISE – Purple Disco Machine6
0609FOLLOW ME – Sam Feldt & Rita Ora5
07NWL’ENFER – Stromae1
0812THE DYING LIGHT – Sam Fender6
0913CROSSFIRE – Rag N Bone Man3
1015PERU (REMIX) – Fireboy DML ft. Ed Sheeran4
1116DON’T WAKE ME UP – Jonas Blue & Why Don’t We4
1217WE DON’T TALK ABOUT BRUNO – Cast Of Encanto3
13NWSTAP MAAR IN BIJ MIJ – Paul de Munnik & Meau1
1428DON’T LEAVE ME THIS WAY (7th Heaven mix) – Communards2
1529STRANGE AGAIN – The Vices2
1620MOST PEOPLE- R3Hab & Lukas Graham4
1721GOD IS A DJ – Faithless & David Guetta2
1822MORE THAN FRIENDS – 24kGoldn3
1923LOOKS LIKE ME – Dean Lewis10
2024YOU WILL NEVER WORK ON TELEVISION AGAIN – The Smile2
21NWWON’T STAND DOWN – Muse1
2226UP – Inna & Sean Paul3
2327RISE – Calum Scott3
2430DADDY COOL – Lizot ft. Boney M2
2531DANCING AWAY IN TEARS – Yola2
2633MONEY ON ME – Mabel3
2735WAIT – Flo Rida2
2836HARD DRIVE GOLD – Alt-J2
2937LIGHT SWITCH – Charlie Puth2
3038HEAD ON FIRE – Gridd & Sigrid2
3140THE JOKER AND THE QUEEN – Ed Sheeran ft. Taylor Swift2
32NWEMILIANA – CKay1
33NWWIDE OPEN – Blaudzun1
34NWWHAT AM I WITHOUT YOU – Elbow1
35NWSOFTCORE – The Neighbourhood1
36NWRAMPAMPAM – Minelli1
37NWTRY BETTER NEXT TIME – Placebo1
38NWMISERABLE MAN – David Kushner1
39NWTHE KIDS ARE ALL DYING – Finneas1
40NWHIGH – The Chainsmokers1

 

One Hit Wonder: Kraftwerk – Autobahn (1975)

Kraftwerk was in de jaren zeventig van grote invloed op de ontwikkeling van de elektronische popmuziek van artiesten en bands als David Bowie, Depeche Mode en New Order. Toch had de Duitse groep, die in 1970 werd opgericht door Ralf Hütter en Florian Schneider-Esleben slechts één hit in Nederland: ‘Autobahn’.  In eerste instantie concentreert de groep zich meer op avant-gardemuziek met reguliere instrumenten. Daaraan worden vanaf 1970 elektronische apparaten toegevoegd, waaronder toongeneratoren, in opdracht gebouwde vocoders en elektronische drumsets waar Florian Schneider patenten op heeft. De band bouwt vaak eigen instrumenten omdat het zich de gangbare synthesizers uit begin jaren zeventig niet kan veroorloven.

De doorbraak komt in 1974, met het album ‘Autobahn’, waarna het gebruik van synthesizers, zowel zelf gebouwd als aangekocht, gemeengoed wordt en akoestische instrumenten geheel uit het werk verdwijnen.  Als titeltrack duurt het nummer ruim 22 minuten. Later werd een versie van 3 minuten en 28 seconden uitgebracht op single, waarmee zij de eerste hit uit hun carrière scoorden, met een negende plaats in Duitsland, een twaalfde plaats in de Nederlandse Top Veertig en een verrassende 25e plaats in Amerika. Een andere versie met een lengte van 3 minuten en 5 seconden werd in Engeland op single uitgebracht en behaalde hier de elfde plaats. Kraftwerk nam een nieuwe versie van het nummer op voor hun compilatiealbum The Mix uit 1991.

Kraftwerk bracht tien albums uit, waarvan ‘Autobahn’ de bekendste en meest geprezen is. Naast de gelijknamige single belandde het nummer ‘The Model’ zowel in 1978 als 1982 in de Tipparade.  In 2014 kreeg Kraftwerk voor hun gehele oeuvre een Grammy . Een jaar later werd ‘Autobahn’ toegevoegd aan de Grammy Hall of Fame. 

 

Oh My God : de video van Adele!

Adele heeft zojuist de video uitgebracht bij haar single Oh My God. De track is afkomstig van haar nieuwste album 30. Adele nam de video op met director Sam Brown, die in 2010 ook de video bij Rolling In The Deep maakte.   Adele kondigde de Oh My God-video afgelopen week aan via Instagram. In haar nieuwste post vertelt de zangeres dat ze de video opnam op de dag dat haar vorige single Easy On Me uitkwam: “I got to work with Sam Brown again for Oh My God, who directed the Rolling In The Deep video! So to collaborate together again a decade later was nostalgic to say the least. We filmed this one on the day Easy On Me dropped, there were a million things going on all at once. But the attention to detail from the crew was borderline hilarious – thank you so much for your patience and pulling it all together it was a lot of fun.”

 

Long John Baldrey :12 januari 1941 was zijn geboortedag

12 januari 1941 was de geboortedag van John William Baldrey, beter bekend als Long John Baldrey. De Brits blues-musicus kreeg omwille van zijn lengte (2.00m) deze bijnaam. Zijn muzikale carrière begon in de Blues Incorporated, de eerste bluesband in Engeland. Andere leden van deze band waren Mick Jagger, Alexis Korner, Dick Heckstall-Smith, Cyril Davis, Keith Scott, Jack Bruce en Charlie Watts, terwijl ook Brian Jones, Keith Richards en Paul Jones met Blues Inc speelden. Vanaf 1966 speelde Baldry in de band Bluesology onder anderen samen met Elton John.

Hij is vooral bekend om zijn talentscouting. Zo is Baldrey de man die de jonge Rod Stewart op het perron van Station Twickenham hoorde zingen en zichzelf begeleidde op mondharmonica. Stewart was toen pas uit Spanje gezet wegens landloperij en had geen rooie duit om zich te voeden, laat staan zich te wassen. Baldry nam hem op in zijn legendarische Hoochie Coochie Men. Samen met Stewart, July Driscoll en Brian Auger vormde hij The Steampacket, de eerste Engelse supergroep. Andere sterren die hij ontdekte, waren Mick Jagger en Charlie Watts.

Baldry’s grootste hit was “Let The Heartaches Begin” (nr. 1 in Engeland, november 1967, met op de achterkant “Annabella”). Verder scoorde hij bescheiden hits met “Mexico” (nr. 15 in Engeland in 1968), uitgebracht nav de Olympische Spelen in Mexico in dat jaar en ruim tien jaar later nog eens met “Morning Dew” (onder meer top 20 in Nederland, 1981) Long John Baldrey overleed in 2005 op 64-jarige leeftijd na een longontsteking.

 

JP Cooper – Need You Tonight

JP Cooper ken je o.a. van zijn hits ‘Perfect Strangers’ met Jonas Blue en ‘September Song’. En uiteraard ook van zijn kenmerkende dreadlocks! De Britse zanger en gitarist brengt op 14 januari zijn nieuwe single uit: ‘Need you tonight’. Voor het nummer roept hij de hulp in van RAY BLK.  Deze Britse zangeres won enkele jaren terug de BBC’s Sound of 2017.  De single ‘Need you tonight’ is een voorproefje van Cooper’s album ‘SHE’, dat op 18 februari zal verschijnen.

 

One Hit Wonder: Margriet Eshuijs Band – Black pearl (1982)

I

n de jaren zeventig was Margriet Eshuijs zeer succesvol met haar groep Lucifer. Denk maar eens terug aan het prachtige ‘House for sale’, dat in Nederland een top tien hit werd. Maar in 1978 ontbond Margriet de groep: de kosten om de band in stand te houden was niet langer te dragen. Margriet gaat solo.  Ze brengt een jaar later met producer Tom Salisbury en enkele Amerikaanse studiomuzikanten het album ‘On The Move Again’ op. Het levert haar een Edison op, maar echt commercieel succes blijft uit.

In 1981 brengt ze onder de naam Margriet Eshuijs Band de LP ‘Right On Time’ uit, waarbij Margriet bijgestaan wordt door Peter Schön, Lex Bolderdijk, Jan Hollestelle en Ton op ’t Hof. De single ‘Black Pearl’ wordt een hit. ‘Black Pearl’ is geschreven door toetsenist Peter Schön, gitarist Lex Bolderdijk en liedjesschrijver en technicus Emile den Tex. Het is geproduceerd door alle bandleden. Het nummer werd de enige hit van de band. Naar aanleiding van de single mocht de band optreden in clubs, in festivals, waaronder Parkpop, en in radioprogramma’s, waaronder Countdown Café.  In 1982 ontvangt Margriet Eshuijs een Edison voor Beste Popalbum (Right On Time) en Beste Popsingle (Black Pearl).

 

Placebo – Try better next time

Na het succes van ‘Beautiful James’ lanceert Placebo vandaag een nieuwe single: ‘Try better next time’. Beide nummers staan pop het nieuwe album ‘Never Let Me Go’ dat op 25 maart uitkomt. De nieuwe track heeft een dramatische en apocalyptische boodschap. Frontam Brian Molko neemt geen blad voor de mond:   “De helft van de planeet staat in brand, terwijl het grootste deel van de andere helft langzaam onder water verdwijnt. De techmiljardairs hebben zich teruggetrokken in hun enclaves in Nieuw-Zeeland die ze met hun privélegers beschermen. De meeste Nouveau Poor, de nieuwe wereldwijde geldverslinders, graven zich in het oppervlak van de aarde in voor onderdak terwijl de hulpbronnen van de aarde blijven verdwijnen. De wraakzuchtigen en de volkomen wanhopigen blijven vechten, maar er is geen oorlog meer om olie. Er is niets meer. Maar het is niet het einde van de wereld, alleen het einde van de mensheid, een onderscheid dat we in onze overdreven hoogmoed niet kunnen ontdekken. Moeder Natuur is extreem moe van ons geworden. Vaarwel mensheid. En verdomme. Try Better Next Time.”  Op 24 oktober speelt Placebo in Ziggo Dome.  Tenminste  . . . . .

 

Mary J Blige viert haar 51e verjaardag

Vandaag viert Mary J Blige haar 51e verjaardag. Gefeliciteerd!  Blige brak door in 1992 met het nummer ‘You remind me’, afkomstig van haar debuutalbum ‘What’s the 411?’. Dit album wordt, net als de opvolger My life (1994), beschouwd als een klassieker binnen het hiphop-soulgenre.  Door de jaren heen scoorde Blige grote internationale hits, zoals ‘Family affair’ (2001), ‘No more drama’ (2001), ‘Be without you’ (2005) en ‘One’ (in duet met U2, 2006). Ook werkte Mary J Blige eenmaal met George Michael voor de single ‘As’.

Het nummer verscheen in Amerika niet op het album van George Michael. Dit had als reden dat de platenmaatschappij van Blige niet wilde dat de zangeres in verband zou worden gebracht met George Michael, die kort voor de uitgave van het album uit de kast was gekomen als homoseksueel. Kennelijk sputterde Mary niet tegen, wat mogelijk iets zegt over haar (gebrek aan) tolerantie.

In 2014 werkte ze samen met de houseact Disclosure. De single F For You werd in meerdere landen een hit en werd genomineerd voor een Grammy Award.  In 2018 kreeg Blige een ster op de Hollywood Walk of Fame.

 

Alesso en Katy Perry droppen clip voor ‘When I’m Gone’

Alesso en Katy Perry droppen vandaag de futuristische video voor hun single ‘When I’m gone’. De clip van Katy en de Zweedse DJ en producer ging enkele uren geleden in première tijdens het College Football Playoff National Championship 2022, dat te zien was op ESPN. “When it comes to my music videos we all know I like to push the boundaries and myself, and create unique opportunities for my fans to see them,” aldus Katy Perry in een statement.  Alesso werkte eerder samen met o.a. OneRepublic, Calvin Harris, Marshmello en Armin van Buuren. Check de video hier.

 

One Hit Wonder: Secret Service – A flash in the night (1982)

In 1982 dook deze Zweedse band op in de Europese charts: Secret Service.  De groep werd drie jaar eerder gevormd door Ola Håkansson, die eerder deel uitmaakte van Ola & the Janglers. Aanleiding voor het oprichten van Secret Service was het Melodifestivalen, de populaire Zweedse voorrondes voor het Eurovisie Songfestival. Ze wonnen niet, maar de band liet zich niet uit het veld slaan. Hun eerste single ‘Oh Suzie’ werd niet alleen in Zweden, maar ook in verschillende Europese landen én Australië een behoorlijke hit. Het meest succesvol was hun single ‘A flash in the night’, de enige single die werd opgemerkt door de samenstellers van de Nederlandse Top Veertig. Toch kwam het nummer in Nederland niet verder dan de Tipparade.  In de Nationale Hitparade behaalde ‘A flash in the night’ de 42e plaats. In o.a. Frankrijk, Denemarken en Noorwegen stond dit nummer in de top 10. Ola Håkansson maakte in 1986 nog het duet ‘The way you are’ met Agnetha Fältskog, dat in Zweden met goud werd bekroond.

 

Johnny Marr – Night and Day

Night and day’ is de gloednieuwe single van Johnny Marr. Je kent de Britse muzikant vooral als gitarist/toetsenist/muziekschrijver van The Smiths.  Zijn nieuwe solo track is een voorbode van het album ‘Fever Dreams Pts 1-4’, dat op 25 februari gaat uitkomen. Op de backing vocals (en bass) hoor je Primal Scream’s Simone Marie. Over zijn aankomende album, onthulde Marr tegenover NME: “It felt like a big undertaking, and I think it sounds like a big undertaking. For me, the album and the whole experience has been expansive, ironically – at a time that’s been so much about seclusion. The ideas and the sound reflect that.”

 

One Hit Wonder nominatie: Cerrone – Love In C Minor (1977)

In 1977 wist Cerrone te scoren met een disco track: ‘Love in C-minor’. Zijn muzikale carrière begon bij  de groep Kongas, maar 2 LP’s later vertrok Jean-Marc Cerrone (zoals hij in het echt heet) omdat hij zich niet kon vinden in de nieuwe muzikale richting. Als kersverse vader besloot hij het op een iets andere boeg te gooien: hij kocht een platenwinkel.  Maar hij wilde nog wel afscheid nemen met een statement: het maken van een disco plaat!

Samen met schrijver en producer Alec R. Constandinos vertrok hij naar Londen, om in de Trident Studios een plaat op te nemen. Mét hulp van Don Ray, die Cerrone nog kende van zijn Kongas tijd. Opvallend genoeg zou de plaat slechts drie songs omvatten. Het eerste nummer besloeg alleen al een hele plaatkant: ‘Love in C-minor’. Nadat de klus was geklaard, was het zaak om een platenlabel te vinden, maar niet één maatschappij was geïnteresseerd.

Cerrone besloot daarom een eigen platenlabel op te richten: Malligator Records. Een financieel risico, zeker ook omdat hij uit eigen zak 5.000 exemplaren liet persen. Door een administratiefout bij een bestelling, belandden een aantal exemplaren in Amerika. Dat bleek een geluk bij een ongeluk, want er waren een aantal Amerikaanse DJ’s in New York, die het nummer oppikten. ‘Love in C-minor’ werd zo een vette hit in de discotheken.

Ineens raakten er platenmaatschappijen geïnteresseerd en kreeg Cerrone in Amerika een contract bij het Atlantic label. Het succes van het nummer zat’m in de suggestieve vrouwenstemmen die sex simuleerden en in de appetijtelijke platenhoes. Maar: ook de ‘four-on-the-floor’ drums deden het goed op de dansvloeren. ‘Love in C-minor’ sleepte een Alarmschijf binnen en werd een behoorlijke hit.

 

De Troubadours – Geen Brug Te Ver

In het kersvers muziekprogramma ‘De Troubadours’ reist muzikant en presentator Christon Kloosterboer, bekend van onder andere Rigby, door Gelderland met zijn pick-up wagen vol instrumenten. Hij ontmoet bekende Gelderse collega-muzikanten die hem rondleiden in ‘hun’ streek of stad en vertellen een bijzonder verhaal over de plek die hen inspireert. Als kijker word je meegenomen in de wording van een liedje dat binnen één dag wordt bedacht, gecomponeerd én uitgevoerd. De song ‘Geen Brug Te Ver’ in samenwerking met Ben Saunders, kwam op 9 januari uit. De Troubadours is vanaf 9 januari iedere zondag te zien op TV Gelderland.

 

Rod Stewart viert zijn 77e verjaardag

Vandaag viert Rod Stewart zijn 77e verjaardag. Gefeliciteerd! De Britse muzikant met zijn rauwe hese stem zit ruim vijftig jaar in het vak. Een niet geringe prestatie, niet waar? Toch leek het er aanvankelijk op, dat zijn carrière richting de sport zou gaan. Op jonge leeftijd wilde Stewart namelijk voetballer worden en speelde hij enige tijd bij Brentford FC. Voordat Rod de muziek business inging, werkte hij onder meer als grafdelver, afrasteringenbouwer en bezorger.

Begin jaren zestig begon Stewart`s carrière in de muziek toen hij zich als straatmuzikant aansloot bij folkzanger Wizz Jones. Dit gezelschap reisde door Europa tot ze in Spanje gearresteerd werden wegens landloperij en omdat de paspoorten van de leden verlopen waren. De muzikanten werden Spanje uitgezet en teruggestuurd naar Engeland.

Op het station van Twickenham werd hij ontdekt door Long John Baldry. Vanaf 1964 trad hij veel op met Shotgun Express, Steampacket, Long John Baldry, Julie Driscoll en Alexis Korner. Stewart bleef relatief onbekend totdat hij zich in 1967 aansloot bij de Jeff Beck Group. Niet voor lang: in 1969 verliet hij deze band om samen met Ron Wood over te stappen naar The Faces. Met hen scoorde hij een aantal hits, zoals “Stay With Me”. (1971) In datzelfde jaar verscheen ook Rod`s 3e solo album ‘Every picture tells a story’. Toen de daarvan getrokken single ‘Maggie May’ vaak op de radio werd gedraaid kreeg hij met het album en de single gelijktijdig een nummer 1 in Amerika en in Engeland. Ook de LP ‘Never a dull moment’ was succesvol.

Al snel overschaduwde de solo carrière van Rod het succes van The Faces. In 1973 stonden The Faces nog eenmaal in de Veronica Top Veertig met ‘Cindy Incidentally’.  In 1974 viel The Faces uit elkaar. Na het uiteenvallen van de band, gingen de verschillende leden hun eigen weg. Ron Wood ging bij The Rolling Stones spelen; Ronnie Lane vormde de band Slim Chance; Kenney Jones ging na de dood van Keith Moon bij The Who spelen; en McLagan werd een sessiemuzikant. Rod Stewart ging definitief solo verder.

Zijn album “Atlantic Crossing” uit 1975 werd een daverend succes, en leverde hem de nummer 1 hit “Sailing” op in de Nederlandse Top Veertig. Ondanks al zijn grote successen toch de enige nummer 1 hit.  Rod zong veel singles de hitlijst in, waarvan vele de top tien bereikten, zoals  ‘Tonight’s the Night (Gonna Be Alright)’, ‘I don`t want to talk about it’, ‘You`re in my heart’, ‘Da Ya Think I’m Sexy?’, ‘Every beat of my heart’ en ‘Tom Trauber`s blues’ (Walzing Mathilda). Vorig jaar verscheen zijn laatste album ‘The tears of Hercules’.

 

Stromae – l’Enfer

Stromae verraste gisteravond tijdens een interview op de Franse televisiezender TF1 al zingend zijn nieuwe single bekend te maken: ‘l’enfer’ (wat staat voor ‘de hel’). Het nummer van de Belgische zanger, regisseur en modeontwerper is de tweede single van zijn album ‘Multitude’, dat verschijnt op 4 maart. Het nummer gaat over eenzaamheid en de mogelijk ernstige gevolgen daarvan,  waaronder zelfmoord (gedachten). Stromae gaat binnenkort weer op tournee en staat na optredens in Brussel en Parijs op 27 februari in Amsterdam. Alle drie de shows zijn intussen uitverkocht.

 

One Hit Wonder: Peter Frampton – Show me the way (1976)

Peter Frampton bracht ‘Show Me the Way’ voor het eerst uit in 1975. Het nummer stond op zijn LP ‘Frampton’, maar groeide niet uit tot een hit. Toch was hij eerder wel succesvoller. Zo maakte Peter Frampton als 16-jarige muzikant een dikke hit met ‘From the underworld’, toen hij deel uitmaakte van The Herd. In 1969 maakte hij, samen met o.a. Steve Marriott van The Small Faces, deel uit van Humble Pie. Hun single ‘Natural born boogie’ was een top tien succes in Nederland.

Ondanks dat de LP ‘Frampton’ en de single ‘Show me the way’ niet zo succesvol bleken, wilde zijn platenlabel toch in hem blijven investeren. Omdat Frampton een stevige livereputatie had opgebouwd, gunde platenbaas Jerry Moss hem, ondanks de magere verkoopresultaten tot dan toe, de opname van een live album. Peter koos vooral uit zijn oudere werk, maar Jerry Moss wilde ook zijn recentere songs op de plaat moest komen, waaronder dus ‘Show me the way’. Zo werd het uiteindelijk een dubbelaar: ‘Frampton comes alive’. Een gouden zet!

Frampton schreef het nummer zelf en de track viel op vanwege het gebruik van een talkbox. In die tijd gebeurde dat nog niet zo vaak. De single werd de live versie een wereldwijd succes en bereikte o.a. in Nederland de eerste plaats. Bleef het live album bij ons steken op nummer 2 in de Album lijst; in Amerika stond de LP 10 weken op nummer 1. Wereldwijd zijn er meer dan 19 miljoen exemplaren van verkocht. Op de plaat stond ook het recentere ‘Baby, I love your way’, dat in Nederland bleef steken in de Tipparade. In Amerika was dit een behoorlijk grote hit. Dat werd later overtroffen, toen Will Power het nummer coverde en hun versie van ‘Baby I love your way’ naar nummer 1 steeg in Amerika. Toch kleeft aan dat succes een smet, omdat Frampton als songwriter slechts 1700 dollar aan opbrengsten ontving van Spotify en Apple Music. Dit werd begrijpelijkerwijs een zaak voor advocaten.

 

Elbow – What am I without you

What am I without you’ is de nieuwe single van Elbow. Zo’n twee jaar na hun laatste plaat ‘Giant of all sizes’ is de Britse band, bestaande uit zanger Guy Garvey, toetsenist Craig Potter, bassist Pete Turner en gitarist Mark Potter terug.  Het nummer staat op hun nieuwe plaat ‘Flying dream 1’. Daar is ook de vorige single, ‘The seldom seen kid’, op te vinden. Frontman Guy Garvey zegt over de nieuwe single in een statement:

“Lyrically it’s about a beautiful acceptance that death is as much a part of life as much as birth, the idea that the world keeps turning without us. It may sound like I’m singing to a child but it’s actually written to my wife whilst she was nursing her mother when she was terminally ill, and my role was to support her and my son as we dealt with that as a family. So, in a way it’s for both her and my son.”  Op 17 juni 2022 staat de groep op het podium van Ziggo Dome.

 

Jimmy Page (Led Zeppelin) viert zijn 78e verjaardag

Jimmy Page viert vandaag zijn 78e verjaardag. Gefeliciteerd! De Britse muzikant, tekstschrijver en producer scoorde zijn eerste successen met The Yardbirds. Met deze band scoorde Paige vijf Veronica Top Veertig hits, waaronder “For Your Love”(1965). Maar in de loop van 1968 bleef Jimmy Page als enige over van The Yardbirds. Er moest contractueel nog een aantal optredens in september gespeeld worden in Scandinavië. Page wilde Terry Reid als zanger, maar die had net een nieuw platencontract en beval Robert Plant aan.

Dat werd het begin van The New Yardbirds. Een maand later wijzigde de groep zijn naam, vanwege de dreiging van een proces door Chris Dreja van The Yardbirds. Intussen werkte de nieuwe band aan hun debuutplaat “Led Zeppelin”. De sound van Led Zeppelin, want zo noemden ze zich, had veel gemeen met o.a. Cream, maar Zeppelin`s muziek voelde opwindend en nieuw aan. Jimmy: “Ik kan geen etiket op onze muziek plakken. Ik wou dat iemand een woord bedacht, maar het beste wat ik kan vinden is hedendaagse blues.” De termen die goed werkten, heavy metal en hardrock, daar wilde Zeppelin niet aan. Met name Plant weigerde het etiket heavy metal.

Jimmy Page wordt beschouwd als één van de beste gitaristen ter wereld. Led Zeppelin is vooral beroemd van dat ene nummer, dat nooit officieel op single uitkwam: “Stairway To heaven”. Jimmy Page en Robert Plant schreven het nummer naar verluidt in een afgelegen huisje ergens in Wales. In 1971 verschijnt “Stairway To heaven” op het album Led Zeppelin IV. Een andere classic van de band is natuurlijk “Whole Lotta Love”, dat wél op single uitkwam en de 4e plaats bereikte in de Veronica Top Veertig. (1969) Na Zeppelin speelde Jimmy Page bij The Honeydrippers (met o.a. Robert Plant) en The Firm (met o.a. Paul Rodgers). Ook bracht hij solo werk uit.

 
Translate »