Hurricane Smith – Who Was It? (Treiterschijf)

Elke dag staan we stil bij de Treiterschijf. Het was de plaat die wekelijks veel geplugd werd op Radio Noordzee Internationaal en was van 1971 tot 1974 de tegenhanger van de Veronica Alarmschijf. Op 23 september 1972 werd ‘Who was it?’ van Hurricane Smith uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal. Hij begon zijn carrière als geluidstechnicus bij platenmaatschappij EMI in 1960. In die hoedanigheid werkte hij vanaf 1962 samen met muziekproducer George Martin aan de eerste albums van The Beatles.

Het laatste album waarbij hij betrokken was, is het in 1965 uitgebrachte “Rubber Soul”. Smith werkte daarna als muziekproducent en produceerde onder andere drie albums van Pink Floyd, waaronder hun debuutalbum uit 1967, “The Piper at the Gates of Dawn”. Smith schreef ook zelf muziek, al was ‘Who was it?’ niet van hem, maar van Gilbert o’Sullivan. Het stond op diens album ‘Back to front’. (1972) In totaal wist Smith vier hits te scoren: ‘Don`t let it die’(1971), ‘Oh babe, what would you say’(1972), ‘My mother was her name’ (1973) en ‘Who was it?’, dat de 11e plaats bereikte in de Radio Noordzee Top 50.  Hurricane Smith overleed op 85-jarige leeftijd in 2008.

 

Rod McKuen – Amor Amor (Treiterschijf)

Elke dag staan we stil bij de Treiterschijf. Het was de plaat die wekelijks veel geplugd werd op Radio Noordzee Internationaal en was van 1971 tot 1974 de tegenhanger van de Veronica Alarmschijf. Op 16 september 1972 werd ‘Amor amor’ van Rod McKuen uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal. Een behoorlijk oud nummer was, want het liedje werd voor eerst op single werd gezet door de Mexicaanse actrice Chela Campos (1922-1982). Het nummer werd in 1944 gebruikt in de Amerikaanse film Broadway Rhythm. Maar toen zong  hoofdrolspeelster Ginny Simms het nummer.

In datzelfde jaar bereikten vier uitvoeringen van het lied de Amerikaanse hitparade. De meest populaire werd afgeleverd door Bing Crosby, die er een 2e plaats mee bereikte. In de sixties nam o.a. Ben E King het nummer ook op. Toch zou in Nederland alleen de uitvoering van Rod McKuen een hit worden. Feitelijk zelfs twee keer: in 1972 en 1978. McKuen brak in 1971 door dankzij zijn optreden in het tv-programma Voor de vuist weg van Willem Duys. Hij scoorde een nummer 1 hit met het anti-oorlogslied ‘Soldiers Who Want To Be Heroes’ en daarna nog een superhit met ‘Without a Worry in the World’. Dat lukte met ‘Amor amor’ niet. In 972 bereikte het nummer de 42e plaats in de Radio Noordzee Top 50.  Zes jaar later zou de single het alsnog beter doen in de Nederlandse Top Veertig, met een nummer 10 notering.

 

Lynsey De Paul – Sugar Me (Treiterschijf)

Elke dag staan we stil bij de Treiterschijf. Het was de plaat die wekelijks veel geplugd werd op Radio Noordzee Internationaal en was van 1971 tot 1974 de tegenhanger van de Veronica Alarmschijf. Op 9 september 1972 werd ‘Sugar me’ van Lynsey de Paul uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal. Een schot in de roos! Met het nummer scoorde ze een hele grote hit. Haar eerste als zangeres.  Ze maakte eerst naam als songwriter: zo pende ze het nummer ‘Storm in a Teacup voor The Fortunes.  Het leverde de groep in Engeland een top 10 hit mee op. ‘Als kind studeerde Lynsey op piano en op amper 16 –jarige leeftijd ging ze naar de kunstacademie. Ze ontwikkelde daar haar tekentalent, dat haar later goed van pas kwam, toen ze platenhoezen ging ontwerpen.

Nadat ze succes kreeg als songwriter, kreeg ze een platencontract aangeboden van Gordon Mills. Hij maakte eerder wereldsterren van Tom Jones, Engelbert Humperdinck en Gilbert o’Sullivan. Met haar debuutsingle ‘Sugar Me’ was het meteen raak. Het nummer bereikte de eerste plaats in de Radio Noordzee Top 50. Met de opvolger ‘Won`t Somebody Dance With Me’ had ze een smaakvolle opvolger afgeleverd, dat echter niet zo`n grote hit werd. Ze sleepte er wel een prestigieuze Ivor Novello Award mee in de wacht.

Ondertussen bleef Lynsey ook schrijven voor andere artiesten, zoals Ringo Starr, Continental Uptight Band en Vera Lynn. In 1977 deed Lynsey de Paul mee aan het Eurovisie Songfestival. Samen met Mike Moran vertegenwoordigde ze Engeland met ‘Rock Bottom”. Daarmee eindigde het duo op de 2e plaats in de finale achter Frankrijk.  Lynsey overleed in 2014 op 66-jarige leeftijd, vermoedelijk aan de gevolgen van een hersenbloeding.

 

Andy Williams – Speak softly love (Treiterschijf)

Elke dag staan we stil bij de Treiterschijf. Het was de plaat die wekelijks veel geplugd werd op Radio Noordzee Internationaal en was van 1971 tot 1974 de tegenhanger van de Veronica Alarmschijf. Op 2 september 1972 werd ‘Speak softly, Love’ van Andy Williams uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal.  Deze legendarische zanger past zonder meer in het rijtje van Bing Crosby, Dean Martin, Perry Como, Al Martino en Frank Sinatra.  ‘Speak softly, love’ was eerst in een instrumentale versie uitgebracht als de theme song voor de film The Godfather. Nino Rota was verantwoordelijk voor de muziek.  De instrumentale versie werd een bescheiden succes in Amerika, maar er kwam al snel een gezongen versie,  Daar schreef Larry Kusik de Engelse tekst voor. Andy Williams had er een grote hit mee in Amerika. Ook Al Martino lukte dat, maar hij kwam er minder ver mee.  Het nummer verscheen in vele talen, zoals in het Siciliaans en Oekraïens.  De Franse versie werd gezongen door Dalida.  Voormalig Amerikaans president Ronald Reagan liet zich eens ontvallen dat de stem van Andy Williams ‘a national treasure’ was.  Een hele eer! Het nummer van Williams werd ook bekend als ‘Love theme from the Godfather’ en vaak zo aangekondigd op de radio. Het liedje behaalde de 9e plaats in de Radio Noordzee Top 50.

 

Art Sullivan – Ensemble (Treiterschijf)

Elke dag staan we stil bij de Treiterschijf. Het was de plaat die wekelijks veel geplugd werd op Radio Noordzee Internationaal en was van 1971 tot 1974 de tegenhanger van de Veronica Alarmschijf. Op 26 augustus 1972 werd ‘Ensemble’ van Art Sullivan uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal.  Wist je dat deze Franstalige Brusselaar via moederskant familie van koningin Mathilde was? Ja: ik spreek in de verleden tijd, want Sullivan overleed bijna een jaar geleden aan pancreaskanker. In Frankrijk was ‘Ensemble’ een hele grote hit: er gingen meer dan een half miljoen singles over de toonbank. In de Radio Noordzee Top 50 behaalde hij de 22e plaats. Zijn grootste hit zou hij in 1977 halen met ‘Et si tu pars’, een duet met Kiki, een Nederlands model dat eerder een muzikaal duo vormde met Herman Schmitz, alias Pearly.

 

Hobby Horse – Summertime, summertime (Treiterschijf)

Elke dag staan we stil bij de Treiterschijf. Het was de plaat die wekelijks veel geplugd werd op Radio Noordzee Internationaal en was van 1971 tot 1974 de tegenhanger van de Veronica Alarmschijf. Op 19 augustus 1972 werd ‘Summertime, summertime’ van Hobby Horse uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal. Met dit nummer stond Mary Hopkin, jaren eerder de protegé van The Beatles, ineens weer in de hitlijsten. Einde jaren zestig scoorde ze grote hits als ‘Those were the days’, ‘Goodbye’ en ‘Knock knock, who’s there’. Met dat liedje ging Hopkin in 1970 naar het Eurovisie Songfestival in Amsterdam. Ze behaalde voor Engeland de 2e plaats achter de Ierse Dana met ‘All kinds of everything’.

Samen met manlief Tony Visconti vormde Mary het duo Hobby Horse. Een jaar eerder was ze met de platenproducent getrouwd. ‘Summertime, summertime’ werd al in 1958 geschreven door T. Jameson en J. Feller en toen gezongen door The Jamies. Het amper twee minuten durende nummer werd een groot succes in Nederland en Duitsland. Het bleef bij deze ene hit voor Hobby Horse . In de Radio Noordzee Top 50 bereikte het nummer de 5e plaats.

 

Shocking Blue – Rock in the sea (Treiterschijf)

Elke dag staan we stil bij de Treiterschijf. Het was de plaat die wekelijks veel geplugd werd op Radio Noordzee Internationaal en was van 1971 tot 1974 de tegenhanger van de Veronica Alarmschijf. Op 12 augustus 1972 werd ‘Rock in the sea’ van Shocking Blue uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal. De groep werd in 1967 opgericht door Robbie van Leeuwen, die naar eigen zeggen bij The Motions aan zijn plafond was gekomen en een groep wilde neerzetten waarmee hij internationaal meer kansen zag. Van Leeuwen rekruteerde de groepsleden uit diverse hoeken van de Haagse beatscene en koos in eerste instantie voor een zanger, Barry Hay, die net The Haigs had verlaten. Hay bedankte echter en Van Leeuwen sprak de historische woorden: “Hier zul je nog spijt van krijgen”. Uiteindelijk werd Fred de Wilde de zanger en werd er een lp voor Polydor opgenomen. Het album was net als de eerste single ‘Love is in the air’ matig succesvol.

Een jaar later stapte Shocking Blue over naar het pas opgerichte Pink Elephant-label van Dureco. De eerste plaat was ‘Lucy Brown Is Back in Town’. De single deed het aardig in de Top 40. Toen De Wilde halverwege 1968 een oproep kreeg voor militaire dienst, besloot Van Leeuwen dat hij zijn groep wilde vervolledigen met een zangeres.  In Loosdrecht stuitten Van Leeuwen en manager Cees van Leeuwen op Mariska Veres, die daar optrad met The Motowns tijdens een feestje van de Golden Earring. Via haar moeder werd het contact gelegd.

‘Rock in the sea’ was de opvolger van ‘Inkpot’, de laatste grote hit van de Haagse band. Met de Treiterschijf ‘Rock in the sea’ scoorde Shocking Blue nog wel een 10e plaats in de Radio Noordzee Top 50, maar na 6 weken was het nummer al weer verdwenen. De groep zelf ging in 1975 uit elkaar, maar scoorde voor die tijd nog enkele hits.

 

Demis Roussos – My reason (Treiterschijf)

Elke dag staan we stil bij de Treiterschijf. Het was de plaat die wekelijks veel geplugd werd op Radio Noordzee Internationaal en was van 1971 tot 1974 de tegenhanger van de Veronica Alarmschijf. Op 29 juli 1972 werd ‘My reason’ van Demis Roussos uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal. Het nummer was afkomstig van zijn album ‘Forever and ever’, dat in 1973 verscheen. Het was na ‘We shall dance’ en ‘No way out’ zijn derde solo single. Daarvoor speelde Roussos in verschillende bands, zoals The Idols, We Five, The Mini’s en The Papathanassiou Set, later in 1968 omgedoopt door producer Lou Reizner in Aphrodite’s Child. In deze laatst genoemde band zat o.a. ook Vangelis.

Met Aphrodites Child scoorde Roussos in de jaren 1968-1971 een aantal hits in Europa, zoals Rain and tears, Marie Jolie, It’s five o’clock en Spring summer winter and fall. Met ‘I want to live’ scoorde Aphrodites Child in Nederland een nummer 1 hit. De groep viel in 1971 uit elkaar, waarna Demis Roussos startte met zijn solo carrière, die zeer succesvol zou zijn. ‘My reason’ bereikte de 2e plaats in de Radio Noordzee Top 50.

 

The Tremeloes – I like it that way (Treiterschijf)

Elke dag staan we stil bij de Treiterschijf. Het was de plaat die wekelijks veel geplugd werd op Radio Noordzee Internationaal en was van 1971 tot 1974 de tegenhanger van de Veronica Alarmschijf. Op 22 juli 1972 werd ‘I like it that way’ van The Tremeloes uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal. De groep had vooral succes in de jaren zestig en zeventig veel succes had met nummers als ‘Here comes my baby’, geschreven door Cat Stevens trouwens, ‘Silence is golden’ en ‘My little lady’.

In 1961 begon de band zijn opmars, toen nog onder de naam Brian Poole & The Tremeloes.  Met ‘Do you love me’ hadden ze in 1963 een nummer 1 hit in Engeland. Omdat het niet meer boterde tussen de zanger en de rest van de band ging twee jaar later uit elkaar. Poole wist het succes solo niet vast te houden. Hoe anders was dat voor The Tremeloes! In Nederland bereikten ze 11 maal de Nederlandse hitlijsten. ‘I like it that way’ werd geschreven door Alan Blakley en Len Hawkes en bereikte de 9e plaats in de Radio Noordzee Top 50.

Net als veel andere bands uit de jaren zestig en zeventig zijn ook The Tremeloes bij tijd en wijle in ‘revivaloptredens’ terug te vinden. Niet meer met Dave Munden; hij overleed een maand geleden aan een luchtweginfectie op 71-jarige leeftijd.

 

Bolland & Bolland – Wait for the sun (Treiterschijf)

Elke dag staan we stil bij de Treiterschijf. Het was de plaat die wekelijks veel geplugd werd op Radio Noordzee Internationaal en was van 1971 tot 1974 de tegenhanger van de Veronica Alarmschijf. Op 8 juli 1972 werd ‘Wait for the sun’ van Bolland & Bolland uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal. De broers schreven het nummer zelf en stond op hun album ‘Florida’. Hiervan werden in 1972 drie singles uitgebracht die allen de hitlijst bereikten. Naast ‘Wait for the Sun’ verschenen ‘Summer of ‘71’ en de titelsong ‘Florida’. Een samenwerking met producent Hans van Hemert bracht in 1975 hun tweede album, simpelweg ‘Bolland & Bolland’ genaamd. Rob en Ferdi besloten daarna zelf te gaan produceren, hetgeen in 1978 resulteerde in hun plaat ‘Spaceman’.

Vanaf dat moment legden ze zich meer toe op het componeren en produceren, dan op het zelf maken van muziek en het optreden. In 1985 hadden zij met het nummer ‘Rock me Amadeus’, uitgevoerd door de Weense zanger Falco, een wereldhit. Het nummer bereikte de eerste plaats in zowel de Amerikaanse als Britse lijsten. In het begin van 1986 werd het door hen geschreven en geproduceerde ‘Jeanny’, eveneens door Falco naar de nummer 1 positie in de hitlijsten gezongen. Een jaar later produceerden ze de wereldwijde hit ‘In the army now’ van Status Quo, die o.a. in Engeland de tweede plaats haalde. Vanaf 1985 wonnen Bolland & Bolland maar liefst vijfmaal op rij de Conamus Exportprijs.

 
Translate »