Vandaag viert Ivan Heylen zijn 76e verjaardag. Gefeliciteerd! De Belgische zanger leek aanvankelijk voorbestemd te zijn als laborant, waarvoor hij o.a. studeerde in Zelzate. Het lukte hem ook: hij trouwde en werd laborant bij Union Carbide. Maar de muziek trok ook. Hij deed zijn eerst ervaringen op dat gebied op als straatmuzikant. Maar in 1972 werd het serieus.  Ivan Heylen won dat jaar de kleinkunstwedstrijd van het druivendorp Hoeilaart en hij kreeg behalve vijf kilo druiven ook een auditie bij de radio. Meteen daarna werd hem een contract aangeboden bij platenmaatschappij Decca, aangespoord door onder anderen BRT-producer en kleinkunstkenner Jan Gheysen.

Zijn debuutsingle ‘De werkmens’ werd in België een geweldige hit en stond 17 weken in de Vlaamse BRT Top 10. In Nederland kwam het succes met de volgende single.  ‘De wilde boerndochtere’, in het ruw Vlaams gezongen, doet de Veronica Top Veertig op haar grondvesten schudden. Het nummer staat in een oogwenk op de eerste plaats in Nederland. Wien kent de tekst niet: “Hee schon wijveken, ge wit da’k a gere zie, loat ne keer zien oe gem da gij mij zie. Totte mij, totte mij, totte mij, totte mij, mej al a kracht, doen ’t dan, doen ’t dan, schon wijveken, schon wijveken.”

Het kon niet uitblijven: Andre van Duin parodieerde het liedje tot de ‘De tamme boerenzoon’. Ook deze versie bereikt de top tien in Nederland en België. Na het grote succes komt in Nederland opnieuw ‘De werkmens’ uit, maar deze blijft steken in de Tipparade.  Ook met ‘Mijn pintje’ (1974) wil het niet lukken. In 1982 scoorde de kleinkunstenaar alsnog in Nederland met ‘Jef’, een Brel-vertaling. Ivan Heylen kreeg in de jaren negentig een talkshow bij de Vlaamse zender VT4 en heeft een carrière als filmmaker. Eind jaren negentig krijgt ‘De wilde boerendochtere’ een tweede leven. Een film is in de planning, maar door meningsverschillen met de filmmakers komt deze er toch niet. De single wordt echter opnieuw een grote hit in België.

 
Translate »
Share This