Credits : Warner Bros
Op 1 augustus 1987 debuteerde Fleetwood Mac met Seven Wonders in de Nederlandse Top 40. De single, afkomstig van hun veertiende studioalbum Tango in the Night, piekte uiteindelijk op nummer 27—geen gigantische hit hier, maar wel een juweel binnen hun rijke catalogus.
Seven Wonders werd geschreven door Sandy Stewart, een vaste schrijfpartner van Stevie Nicks, die de vocalen voor haar rekening nam. Nicks leverde ook een subtiele tekstuele bijdrage: ze verstond een regel in de originele demo niet goed en zong spontaan “all the way down to Emmaline” in plaats van wat er origineel stond. Zo werd het foutje een feature, en verdiende ze een co-writing credit.
De song was een terugblik op een verloren liefde, waarbij Nicks zong dat zelfs als ze ooit de zeven wereldwonderen zou zien, niets zou opwegen tegen de magie van die ene romance. Een typische Nicks-lijn: mysterieus, romantisch en melancholisch.
De productie van het nummer ademt de glossy jaren tachtig: synths, echo’s en een catchy keyboard-hook (die in een eerdere versie nog op gitaar werd gespeeld door Lindsey Buckingham). Toch blijft Seven Wonders dankzij Nicks’ karakteristieke stem overeind als emotionele kern.
In Amerika werd het wél een groter succes: nummer 19 in de Billboard Hot 100. En fun fact: de instrumental Book of Miracles, die op de 12” stond, groeide later uit tot Juliet op Nicks’ soloplaat The Other Side of the Mirror.
Copyright © 2025, Hitzound, All rights reserved
