Tones and I – Fly away

Na haar grote doorbraak hit ‘Dance Monkey’ en ‘Never Seen The Rain’ komt Tones and I vandaag met een nieuwe single. ‘Fly Away’ gaat over je dromen volgen, ze bereiken en de situaties die dat met zich mee brengt. Het nummer is eerder dit jaar tijdens quarantaine door Tones en Dann Hume geproduceerd. Samen met de single is er ook een videoclip van de zangeres uitgebracht die hieronder te bekijken is. Aankomende woensdag vers in de TIP 40!

 

Tavares scoort nr. 1 hit met ‘Heaven must be missing an angel’

Op 13 november 1976 bereikt ‘Heaven must be missing an angel’ de eerste plaats van de Nederlandse Top Veertig. Het nummer van de groep werd geschreven door Freddie Perren en Keni St. Lewis en stond op het album ‘Sky high’. De vijf broers zaten al ruim vijftien jaar in het vak, toen ze eindelijk groot succes vergaarden. Hun carrière startte eind jaren vijftig  toen ze hun vader, die zanger was, begeleidden tijdens zijn concerten. In 1963 richtte het vijftal de groep Chubby & The Turnpikes op. Zes jaar later veranderden ze de groepsnaam in Tavares, de achternaam van de broers.  

In 1973 smaakte Tavares het eerste succes met hun combinatie van pop en soul. De single ‘Check it out’ werd een Amerikaanse hit. Een jaartje later prijkte ‘She`s gone’ op de eerste plaats in de R&B hitlijst. Dit liedje was geschreven door de toen nog nagenoeg onbekende Daryl Hall en John Oates. In 1975 bracht Tavares ‘It only takes a minute’ uit. Deze single werd opgepikt in Nederland, maar struikelde in de Tipparade. In Amerika werd het een top tien hit.  Gek genoeg reikte de opvolger, ‘Heaven must be missing an angel’, niet hoger dan de 15e plaats in Amerika.

Maar hier was het twee weken lang de populairste single van Nederland. Ook in Engeland was ‘Heaven must be missing an angel’ een grote hit. Het bereikte daar de 4e plaats. In 1985 bracht Ben Liebrand een remix van het nummer uit op single, wat de achtste plaats behaalde in Nederland.

 

Snelle & Thomas Acda – Papa Heeft Weer Wat Gelezen

Snelle brengt zijn nieuwe EP ‘Sebastiaan’ uit. De titel van de plaat verwijst naar de tweede naam van de artiest, die in het dagelijkse leven Lars Bos heet. Speciaal voor de release van de EP brengt Snelle vandaag de video uit van ‘Papa Heeft Weer Wat Gelezen’, samen met zijn grote idool Thomas Acda. Het nummer is, naast vijf andere songs, uiteraard ook op de EP te vinden. De track ontstond spontaan onder de Brooklyn Bridge in New York, toen de mannen daar waren voor de opnames van de Vrienden van Amstel LIVE!. ‘

Sebastiaan’ komt uit via ROQ ‘N Rolla Music en er staan drie nieuwe nummers van Snelle: ‘Generatie Y’ met Glen Faria, de solo-plaat ‘Veilige Plek’ en dus deze ‘Papa Heeft Weer Wat Gelezen’ met Thomas Acda. Daarnaast bestaat de EP uit de eerder verschenen song ‘Kleur’ en de vrolijke track ‘In De Schuur’ (ex-Hitzound Smash) met Ronnie Flex. Tevens staat de 3FM Megahit ‘De Overkant’ samen met Suzan en Freek, die inmiddels ruim 11 miljoen streams heeft op Spotify, op de EP.

 

Topic, A7S ft. Lil Baby – Why do you lie to me (video)

Het melancholische geluid van Topic weet een snaar te raken bij danceliefhebbers wereldwijd. Dat begon al met zijn doorbraaksingle ‘Home’ uit 2016 en ook op het vorig jaar verschenen ‘Breaking Me’ hoor je het kenmerkende geluid van de Duits / Kroatische DJ terug. Hieraan werkte hij samen met de Zweedse singer-songwriter A7S, die ook aan Topics nieuwe single ‘Why Do You Lie To Me’ een bijdrage leverde. Vandaag gaat de video in première.

Voor het rauwere randje in het nummer heeft het duo de hulp ingeroepen van de succesvolle Amerikaanse rapper Lil Baby. Over die ogenschijnlijk onverwachte samenwerking zegt Topic het volgende: “After having a global hit you might feel the whole world is watching you very closely when it comes to the follow-up single. Me personally, I just want to make high-quality music, which people can enjoy. I teamed up with A7S again for this single and having such a great artist as Lil Baby join us as a feature rounds it up perfectly. I had the track laying around for quite some time but something was missing. He gives it the rough touch it needed.” De verse video check je hier.

 

Brian Poole (The Tremeloes) viert zijn 79e verjaardag

Brian Poole viert vandaag zijn 79e verjaardag.  Hij was tot eind 1965 de voorman van de popgroep Brian Poole and The Tremeloes. De drie jongens, Brian Poole, Alan Blakley (gitaar) en Alan Howard (basgitaar) kenden elkaar van de middelbare school in het Britse Barking. In 1958 vormden zij een popgroep, The Tremeloes. Rick West (gitaar) en Dave Munden (drums) kwamen er later bij.  Ze traden al enkele jaren op, toen ze hun grote kans kregen met een auditie bij Decca op 1 januari 1962. Zij kregen een platencontract; The Beatles, die op dezelfde dag auditie deden, werden afgewezen.

Daarmee begon de band zijn opmars, toen nog onder de naam Brian Poole & The Tremeloes. De groep moest wachten tot 1963 voor hun single ‘Twist and shout’ hun eerste hit werd met een vierde plaats in de UK Singles Chart. De groep had zich inmiddels aangepast aan de nieuwste muziekstijl, de Merseybeat, ironisch genoeg geïntroduceerd door The Beatles. ‘Twist and shout’ was al een bekend nummer dankzij The Beatles. Maar met de opvolger ‘Do you love me’, haalde Brian en The tremeloes de eerste plaats in de UK Singles Chart. Ook daarna kwam de groep nog een paar maal terug in de Britse hitparade, met als grootste successen ‘Candy man’ en ‘Someone, someone’.   Omdat het niet meer boterde tussen de zanger en de rest van de band gingen ze eind 1965 uit elkaar. Poole wist het succes solo niet vast te houden; de groep des te meer.

Poole probeerde het wel en nam een paar soloplaten op. In 1969 maakte hij twee platen met The Seychelles.  Na enkele jaren stopte hij met zingen en nam hij de slagerij van zijn vader over. Hij gaf de muziekwereld echter niet helemaal op. In 1983 begon hij een eigen platenmerk, Outlook Records, dat echter maar een handjevol platen produceerde, waaronder een eigen versie van ‘Do you love me’ met een groep genaamd Tramline.

 

Typhoon terug met nieuw album ‘Lichthuis’

Met ‘Lichthuis’ brengt Typhoon zijn persoonlijkste album tot op heden uit. De plaat verschijnt zes jaar na het succesvolle ‘Lobi Da Basi’. Het waren zes bewogen jaren waarin Glenn de Randamie zichzelf na hard werken even verloor, maar ook weer terugvond. Over deze liefdevolle reis doet hij verslag op dit album, waarop hij voor het eerst ook zelf componeerde en zich naast het rappen ook steeds meer toelegt op zingen. ‘Lichthuis’ telt 10 tracks, met featurings van Wende, Paskal Jakobsen, Freez, Roos Rebergen en Michelle David. Het album dat al lovende recensies heeft ontvangen is vanaf vandaag verkrijgbaar in de platenzaken, online en op alle streamingsdiensten.

In november gaat Typhoon het land in om 30 mensen per voorstelling mee te nemen in zijn persoonlijke reis naar en in zijn Lichthuis. Tijdens deze intieme dialoog en inspiratietocht wordt Typhoons verhaal en visie door middel van een gesprek, beeld en muziek met elkaar versterkt.

 

Three Dog Night – Never been to Spain (Treiterschijf)

Op 19 februari 1972 werd ‘Never been to Spain’ van Three Dog Night uitgeroepen tot Treiterschijf op Radio Noordzee Internationaal. De Amerikaanse rockband bestond intussen jaartje of vier, toen ze dit nummer uitbrachten. Oorspronkelijk noemden ze zich Redwood. “Never been to Spain’ werd geschreven door Hoyt Axton en verscheen op zijn LP ‘Joy to the World’.  Een jaartje later nam Cory Wells en de rest van de mannen van Three Dog Night het nummer op, dat geplukt was van het album ‘Harmony’.  Het werd een grote hit in Amerika waar het de 5e plaats bereikte. Niet in Nederland echter. Het bereikte de 25e positie in de Radio Noordzee Top 50. Three Dog Night zou nog ruim twee jaar moeten wachten, voor het hier zijn grootste hit zou scoren: ‘The Show must go on’.

 

Tom Jones brengt ‘Green green grass of home’ uit

Op 28 oktober 1966 brengt Tom jones het nummer ‘Green Green Grass Of Home’ uit.  Het liedje werd een jaar eerder geschreven door country zanger Claude Putman, nadat hij geïnspireerd raakte door de film The Asphalt Jungle. De Amerikaanse zanger Johnny Darrell nam het nummer in 1965 op, maar het werd geen grote hit. Dat was met Tom`s versie een ander verhaal! Een echt grote hit had de zanger uit Wales, die ooit voorbestemd was om te werken in de kolenmijnen, hier nog niet gehad. ‘It`s Not Unusual’ bereikte in Nederland de 33e plaats en de opvolger ‘What`s New Pussycat’ kwam tot plek 12.

‘Green Green Grass Of Home’ bereikte in de Veronica Top Veertig de eerste plaats. Het liedje gaat over een gevangene die naar het vertrouwde groene gras van de boerderij, waar hij woonde, terugverlangd.  ‘Green, Green Grass of Home’ is in de loop der jaren gecoverd door vele andere artiesten, waaronder Stig Anderson, Joan Baez, Johnny Cash, Dalida, Grateful Dead, Trini Lopez, Dean Martin, Roger Miller, Nana Mouskouri, Elvis Presley, Kenny Rogers, Rowwen Hèze met Karin Bloemen en door Piet Veerman.

 

Taffy Danoff (Starland Vocal Band) viert 76e verjaardag

Vandaag viert Taffy Danoff haar 76e verjaardag. Ze maakte deel uit van de Starland Vocal Band. De groep bestond uit het echtpaar Bill Danoff en Taffy Nivert en de door hun ontdekte jonge talenten Jon Carroll en Margot Chapman, die later trouwens ook in het huwelijksbootje stappen. De groep kwam voort uit “Fat City”, een akoestisch duo uit Washington, D.C. gevormd door Bill en Taffy. Zij schreven onder meer samen met John Denver diens verdienstelijke hit ‘Take Me Home, Country Roads’.

In 1974 kwam zanger-pianist Jon Carroll zich bij hen vervoegen, en samen met zangeres Margot Chapman vormden ze de nieuwe groep Starland Vocal Band. Ze tekenden bij Windsong, het platenlabel van John Denver en brachten in 1976 hun eerste LP uit, getiteld Starland Vocal Band. Op deze LP stond de single ‘Afternoon delight’, dat een hele grote hit zou worden in Amerika: het bereikte daar de eerste plaats.

Het nummer ging officieel over een populair lunch menu in het restaurant Clyde’s Of Georgetown in Washington, maar had een ondeugende andere betekenis, namelijk een liefdesspel in de middag. Anyway:  Starland Vocal Band werd met ‘Afternoon delight’ genomineerd voor vijf Grammy Awards, waarvan ze er twee wonnen, voor beste nieuwe artiest en beste vocale arrangement voor “Afternoon Delight”. Dankzij dit succes kregen ze zelfs een eigen televisieshow op CBS, The Starland Vocal Band Show met onder meer een toen nog onbekende David Letterman.

Bij het tweede album van de groep, ‘Rear View Mirror’ was de magie alweer uitgewerkt: het behaalde slechts nummer 104 op Billboard’s Hot 200. De twee laatste albums deden het evenmin goed. Na de release van de LP ‘4×4’ in 1980 viel de groep uiteen, en kort daarna scheidden Danoff en Nivert. Ook Carroll en Chapman, die met elkaar getrouwd waren tijdens de succesperiode van de groep, zouden later uiteengaan.

 

The Temptations – Power (Steunplaat)

Op 24 juli 1978 ging de Steunplaat van Frits Spits van start. Elke dag staan we stil bij alle opeenvolgende keuzes van de DJ, die met De Avond Spits één van de meest legendarische radioprogramma`s was. Niet alleen dankzij de wekelijkse Steunplaat, maar ook met populaire rubrieken als “Kruip in de huid van…” en bovenal “De Poplimerick”. Op 26 mei 1980 viel de keuze van Frits op ‘Power’ van The Temptations. De band was afkomstig uit de Detroitse Motown-stal en zijn verantwoordelijk voor klassieke soul-hits als ‘My Girl’, ‘Ain’t Too Proud to Beg’, ‘Cloud Nine’ en ‘Papa Was a Rolling Stone’.  Het nummer ‘Power’ werd mede geschreven door Berry Gordy. Het nummer bereikte de 5e plaats in de Nederandse Top Veertig. Veel songs van de Temptations zijn opgenomen door andere artiesten. Zo werd ‘Get Ready’ op het debuutalbum van Rare Earth een grote hit en groeide uit tot een popklassieker. George Michael maakte bijvoorbeeld een succesvolle bewerking van ‘Papa was a rolling stone’.

 
Translate »