The Last Dinner Party breidt morgen de deluxe editie van From The Pyre uit met de nieuwe single Knocking at the Sky. Het nummer werd geschreven door de vijf bandleden: Abigail Morris, Emily Roberts, Georgia Davies, Lizzie Mayland en Aurora Nishevci. De deluxe uitgave verschijnt via Island Records en volgt op het veelgeprezen tweede album, dat werd geproduceerd door Markus Dravs.
Fans kennen Knocking at the Sky al sinds de eerste live-uitvoering tijdens de slotavond van de Britse tour in december 2025. De tekst speelt zich af tegen de achtergrond van Los Angeles en gaat over ambitie, identiteit en de prijs van roem.
Ook de videoclip verschijnt donderdag. Op Instagram kondigde de band aan dat de video om 18.30 uur Britse tijd in première gaat. De eerste beelden laten opnieuw de filmische en theatrale stijl zien waarmee The Last Dinner Party zich onderscheidt. Daarmee krijgt From The Pyre er opnieuw een opvallend hoofdstuk bij!
De Britse zangeres, bekend van haar krachtige bijdrage aan Party Rock Anthem van LMFAO en later als lid van G.R.L., is op 37-jarige leeftijd overleden. Haar voormalige bandgenoten maakten het verdrietige nieuws bekend via sociale media. Een doodsoorzaak is niet bekendgemaakt.
Bennett begon haar carrière in 2007 bij de meidengroep Paradiso Girls, die opviel met de single Patron Tequila. Na het uiteenvallen van de groep werkte ze samen met onder anderen CeeLo Green en will.i.am, maar haar internationale doorbraak volgde in 2011. Als de vrouwelijke stem op Party Rock Anthem van LMFAO en GoonRock was ze te horen op een van de grootste wereldhits van dat jaar. In Nederland groeide de single uit tot een grote hit. Ook bereikte het nummer de eerste plaats in onder meer de Billboard Hot 100 en de UK Singles Chart.
Vanaf 2013 maakte Bennett deel uit van G.R.L., waarmee ze successen boekte met Ugly Heart, Vacation en Wild Wild Love. De groep werd in 2014 al getroffen door het overlijden van Simone Battle. Met het overlijden van Lauren Bennett verliest de popwereld opnieuw een talent dat onlosmakelijk verbonden blijft met een van de grootste hits van de jaren 2010.
Na de enorme aandacht rond Lotje kiest Jopke van Dobbenburgh bewust voor een frisse start. De zangeres brak door met de virale studentenhit, die bij Hitzound werd uitgeroepen tot Hitzound Smash, doorstootte naar de Hitzound 40 en daar piekte op de 4e plaats. Ook in de Nederlandse Top 40 groeide Lotje uit tot een hit en bereikte het nummer zelfs de 2e plaats.
Met Terug Bij Af laat Jopke een andere kant van zichzelf horen. De Nederlandstalige popsong is persoonlijker van toon en draait om het lastige gevoel van loslaten: weten dat iets voorbij is, maar er toch steeds weer naartoe worden getrokken. De warme productie en het livegevoel sluiten aan bij de muzikale richting die ze zelf wil inslaan.
Jopke zegt zelf: “Voor mij heeft het liedje een dubbele betekenis: Terug Bij Af slaat ook op het feit dat ik na Lotje opnieuw begin, en dat voelt als een mooie start van mijn solocarrière.”
Soms is een liedje zó lekker dat je je afvraagt: hoe kon dit géén hit worden in de Nederlandse Top 40? Vandaag openen we de Kluis van de Flops voor Led Zeppelin met Kashmir.
Kashmir verscheen in 1975 op het dubbelalbum Physical Graffiti en groeide uit tot een van de meest indrukwekkende composities van Led Zeppelin. Jimmy Page schreef het nummer samen met Robert Plant, terwijl drummer John Bonham meewerkte aan de kenmerkende ritmische basis. John Paul Jones voegde later de beroemde orkestraties en Mellotron-partijen toe. Opmerkelijk genoeg schreef Robert Plant de tekst na een reis door de woestijn van Zuid-Marokko; hij was zelf nooit in Kashmir geweest.
Hoewel Kashmir nooit als reguliere single verscheen en daardoor de Nederlandse Top 40 misliep, werd het een vaste waarde tijdens vrijwel ieder concert van Led Zeppelin. De combinatie van de zware gitaarriff, orkestrale arrangementen en oosterse invloeden maakte het tot een van de bekendste nummers uit het repertoire van de Britse rockgroep.
In 2007 bracht de reünie van Led Zeppelin in de Londense O2 Arena, met Jason Bonham achter het drumstel, Kashmir opnieuw onder de aandacht. De liveversie verscheen als single en bereikte de UK Singles Chart, naast noteringen in Zwitserland, Canada en de Amerikaanse digitale Billboard-hitlijsten. De opname werd bovendien bekroond met een gouden plaat in Italië en een zilveren certificering in het Verenigd Koninkrijk. In Nederland haalde deze versie ook de Tipparade niet.
Soms is een liedje zó lekker dat je je afvraagt: hoe kon dit géén hit worden in de Nederlandse Top 40? Vandaag openen we de Kluis van de Flops voor Kansas City van The Les Humphries Singers. Opvallend genoeg bleef de single in 1974 na slechts drie weken steken in de Tipparade.
Dat was des te verrassender omdat de internationaal samengestelde groep van Les Humphries al grote successen had geboekt met onder meer Mexico en Mama Loo. Kansas City was een eigen compositie van Les Humphries en verscheen op het gelijknamige album. De mix van pop, gospel en rock met het karakteristieke koorgeluid maakte het nummer tot een publieksfavoriet buiten Nederland. In Duitsland bereikte de single de tweede plaats en in Zwitserland zelfs de eerste positie. Dat Nederland de plaat liet liggen, blijft daarom een klein raadsel.
Going back in time! Op deze dag (14 juni, maar dan in 1986) kwam Lessons In Love van Level 42 binnen in de Nederlandse Top 40. Het nummer groeide uit tot de grootste hit uit de carrière van de Britse jazz-funkband. De oorsprong van de single lag opmerkelijk genoeg in een live-uitvoering van Physical Presence tijdens het tv-programma The Tube in oktober 1985. Bassist Mark King werkte een improvisatie uit tot een compleet nummer, waarna producer en medeschrijver Wally Badarou het refrein herschreef tot de versie die uiteindelijk wereldberoemd werd.
Lessons In Love verscheen als voorloper van het album Running In The Family. Mark King schreef het nummer samen met Wally Badarou en Mike Lindup. In de studio werd flink uitgepakt: de opname bevatte maar liefst zeven verschillende baslijnen en een indrukwekkend arsenaal aan synthesizers.
De single werd een internationaal succes en bereikte de eerste plaats in onder meer Duitsland, Zwitserland en Finland. In Nederland strandde Lessons In Love op nummer 2 in de Nederlandse Top 40, terwijl het in Engeland de 3e plaats behaalde en in Amerika doorstootte tot nummer 12 in de Billboard Hot 100. Daarmee bezorgde het Level 42 hun grootste wereldhit.
Going back in time! Op 11 juni, maar dan in 1977, maakte Luv’ haar debuut in de Nederlandse Top 40 met My Man. Het nummer werd geschreven door Hans van Hemert en Piet Souer, terwijl Van Hemert ook de productie verzorgde. Met José Hoebee, Marga Scheide en Patty Brard stelde hij een trio samen dat niet alleen muzikaal, maar ook visueel zorgvuldig was opgebouwd.
Opvallend genoeg was My Man geen luchtige popsong, maar vertelde het lied het tragische verhaal van een spoorwegmedewerker die door geweld om het leven kwam. Daarmee week Luv’ af van het geluid waarmee de groep later bekend zou worden. De single verscheen in mei 1977 en groeide uit tot een succes in Nederland en België. In de Nederlandse Top 40 bereikte My Man uiteindelijk de 12e plaats. Het nummer werd later opgenomen op het debuutalbum With Luv’, dat in 1978 verscheen. Na deze eerste hit volgde Dream, Dream, maar die bleef steken in de Tipparade. De grote doorbraak kwam een jaar later met de super hits U.O.Me, You’re the Greatest Lover en Trojan Horse.
Lost Frequencies heeft zijn nieuwe single Live It All uitgebracht. De Belgische dj en producer Felix De Laet werkte voor de track samen met de Amerikaanse zangeres en songwriter Kareen Lomax. Zij maakte eerder naam met Looking For Me, haar samenwerking met Diplo en Paul Woolford. Het nummer verschijnt terwijl Lost Frequencies zich opmaakt voor een drukke festivalzomer.
Over Live It All zeggen Lost Frequencies en Kareen Lomax: “een handen-in-de-lucht mantra, gemaakt voor festivalmeezingers, dansvloeren bij zonsondergang en ontsnapping tijdens het hoogseizoen, waarin de zorgeloze rush wordt gevangen van volop leven in het moment.”
Lost Frequencies brak internationaal door met Are You With Me en groeide uit tot een van de succesvolste Belgische artiesten van zijn generatie. Zijn album All Stand Together leverde onder meer de wereldhit Where Are You Now op, samen met Calum Scott. Op Spotify trekt hij inmiddels meer dan 23 miljoen maandelijkse luisteraars.
De komende maanden staat Lost Frequencies op de mainstage van Tomorrowland, host hij zijn eigen Lost Frequencies & Friends Stage en draait hij onder meer in Pacha Ibiza, Ushuaïa Ibiza en New York. Op 22 augustus volgt een Nederlandse openluchtshow bij het Evoluon in Nijmegen.
De Braziliaanse dj en producer Alok duikt opnieuw zijn meer underground georiënteerde alter ego SOMETHING ELSE in voor de nieuwe single I Wonder If You Know. Opvallend: de track draait rond een officiële sample van My Song van de Britse singer-songwriter Labi Siffre, een nummer dat eerder al werd gebruikt voor Kanye Wests I Wonder.
Volgens verschillende dancemedia hing er jarenlang een cultstatus rond vroege versies van deze track, die online circuleerden maar telkens verdwenen vanwege problemen rond de sample-clearance. Uiteindelijk werd toestemming verkregen en kreeg Alok de kans om het nummer officieel uit te brengen.
Alok zegt over de release: “Vanaf de eerste keer dat ik deze plaat hoorde, bleef hij bij me hangen.” De producer wilde vooral de emotie van het oorspronkelijke bootleg behouden. Muzikaal kiest hij niet voor een grote festivaldrop, maar voor een warme housetrack met piano, subtiele beats en een dromerige sfeer.
I Wonder If You Know verscheen op 29 mei en markeert opnieuw de heropleving van Labi Siffres werk, dat de laatste jaren steeds vaker opduikt in samples, films en sociale media.
Going back in time! Op deze dag 31 mei, maar dan in 1980, kwam Dan Hartman binnen in de Nationale Hitparade met Relight My Fire. De Amerikaanse zanger, songwriter en producer schreef én produceerde het nummer zelf voor zijn album Relight My Fire. De plaat volgde op zijn eerdere discosucces Instant Replay en groeide uit tot een van de grote dansvloerfavorieten van die periode. In Amerika stond Relight My Fire zelfs zes weken op nummer 1 van de Billboard Dance Chart.
Op de opname was ook de krachtige stem van Loleatta Holloway te horen, die het nummer extra glans gaf. Vooral in discotheken sloeg de combinatie van pompende ritmes, strijkers en soulvocalen sterk aan. In Nederland werd de plaat in het voorjaar van 1980 veel gedraaid door DJ Ferry Maat in zijn populaire donderdagavond radioprogramma de Soulshow op de destijds best beluisterde dag op Hilversum 3; “de TROS donderdag” en werd mede hierdoor een grote hit. Relight My Fire bereikte de 7e plaats in de Nationale Hitparade.
Jaren later kreeg het nummer een tweede leven dankzij de cover van Take That en Lulu, die er in 1993 een Britse nummer 1-hit mee scoorden.
