Credits : Erik Jacobs, wikipedia
Na 52 jaar radio is het stil geworden rond een van de meest bepalende stemmen uit de Nederlandse ether. Frits Spits nam afscheid met een uitzwaaiuitzending van De Taalstaat die voelde als een zorgvuldig gecomponeerd eerbetoon. Geen groot drama, geen pathetiek, maar precies datgene waarin Spits excelleerde: aandacht, taal en verbinding.
Zijn openingszin — “We kennen elkaar al zo lang…” — vatte zijn carrière kernachtig samen. Spits sprak nooit tegen luisteraars, maar met hen. De muzikale bijdragen van Acda en De Munnik, de aanwezigheid van schrijvers en taalvirtuozen en de benoeming tot Taalstaat-grootmeester onderstreepten zijn unieke positie op het snijvlak van popcultuur en taal.
Voor velen blijft hij onlosmakelijk verbonden met De Avondspits, het programma met o.a. de rubriek Poplimerick. Het was een horizontaal geprogrammeerde radioshow dat generaties vormde en radio tot gezelschap maakte. De Taalstaat liet zien dat Spits meer was dan een dj: hij was een hoeder van woorden, ritme en betekenis.
Dat het programma doorgaat, is logisch. Dat Frits Spits stopt, voelt als het definitieve einde van een radiotijdperk. Zijn laatste woorden waren eenvoudig. En precies daarom onvergetelijk.
Copyright © 2025, Hitzound, All rights reserved
